Ερωτήσεις και Απαντήσεις για τον Εθνικό Σοσιαλισμό #4

Από: Παναγιώτης Μάνιας

1) Καλησπέρα και συγχαρητήρια για το σπουδαίο σας έργο.

Υπάρχουν ομοφυλόφιλοι που θέλουν να ακολουθήσουν τον Εθνικοσοσιαλιστικό δρόμο. Υπάρχουν λεσβίες που πιστεύουν στην καθαρότητα της λευκής φυλής. Έχουν όμως να αντιμετωπίσουν μια διπλή «ρετσινιά»: αυτή του εθνικοσοσιαλιστή και αυτή του ομοφυλόφιλου. Πιστεύετε πως υπάρχει κοινό στοιχείο που μπορεί να ενώσει την ομάδα σας με κάποιον/α που τυχαίνει να είναι ομοφυλόφιλος/λεσβία στα πλαίσια ενδυνάμωσης του αγώνα; 

Υ.Γ.: Ίσως προκύψει το ερώτημα από πλευράς σας «αν θέλει κάποιος να συναγωνιστεί μαζί μας, γιατί θα πρέπει να μας δηλώσει ότι είναι ομοφυλόφιλος/η;» Σε αυτό το πιθανό ερώτημα, η προσωπική μου απάντηση θα ήταν «γιατί τα αδέλφια δεν πρέπει να έχουν μυστικά μεταξύ τους».

Σας ευχαριστώ.

 

Το ερώτημα σου αγαπητέ μας προκάλεσε ένα ευχάριστο μειδίαμα και σε ευχαριστούμε γι’ αυτό. Ωστόσο θεωρούμε πως δεν έχεις καταλάβει ακριβώς τις αντιλήψεις του Εθνικοσοσιαλισμού διότι το ερώτημα σου αντίκειται στη λογική. Είναι σαν να ρωτάς αν ένας κουμουνιστής θα μπορούσε να γίνει αποδεκτός στην χωροφυλακή ή αν ένα πρεζάκι θα μπορούσε να γίνει στέλεχος στον ΟΚΑΝΑ.

Ο Εθνικοσοσιαλισμός, η κοσμοθεωρία του φυσικού τρόπου ζωής, δεν αποδέχεται την ομοφυλοφιλία καθότι η ομοφυλοφιλία είναι ενάντια στη ζωή. Και σου θέτουμε ένα απλό ερώτημα. Τι θα συμβεί εάν συγκεντρώσεις σ’ έναν χώρο, σε ένα νησί επί παραδείγματι, έναν οποιονδήποτε αριθμό ομοφυλόφιλων; Τι θα τους συμβεί, φυσικά, μετά από κάποια χρόνια; Πολύ απλά θα πεθάνουν καθότι δεν θα έχουν κάνει απογόνους. Η ίδια η φύση της ομοφυλοφιλίας, λοιπόν, είναι ενάντια στη ζωή. Και κύριο μέλημα του Εθνικοσοσιαλισμού είναι η διαφύλαξη της ζωής, και πιο συγκεκριμένα, της ζωής της εκάστοτε ράτσας, ή στην περίπτωση μας, της λευκής φυλής. Αν, λοιπόν, η όποια λεσβία ή ο οποιοσδήποτε άλλος LGBTQI και τα ρέστα, θέλει να ασπαστεί τον Εθνικοσοσιαλισμό, το πρώτο πράγμα που πρέπει να κάνει είναι να αλλάξει τον εαυτό του, αν μπορεί, και μετά να συμμετέχει οπουδήποτε. Διότι ο δρόμος της Αρετής με τον δρόμο της Ανωμαλίας, δεν συμβαδίζουν.

 

Από: Νίκος Στάμος

2) Αγαπητοί συνέλληνες της Απέλλας!

Βλέποντας πως απαντάτε σε ερωτήματα σε φίλους της σελίδας, θα ήθελα να μου απαντήσετε στα εξής:

Ποια η θέση σας για τα εγκλήματα που έκανε ο ναζιστικός στρατός στην Ελλάδα (ολοκαύτωμα Καλαβρύτων, Διστόμου κλπ);

Ωφέλησαν σε κάτι οι ναζιστές τους Έλληνες κατά την διάρκεια του Β παγκοσμίου πολέμου;

Με εκτίμηση, Νικόλαος Στάμος

 

Οι Γερμανοί κατακτητές προσπάθησαν σε αρκετές περιπτώσεις να βοηθήσουν τους Έλληνες, χωρίς αποτέλεσμα. Προσπάθησαν επί παραδείγματι να αποτρέψουν τον πληθωρισμό στην αγορά, φέρνοντας χρυσό. Ο Χίτλερ από την άλλη μεριά ζήτησε από την Ελλάδα να διώξει τους Άγγλους από το Αιγαίο και την Κρήτη, κρατώντας μάλιστα κι όλα τα εδάφη που είχαμε ανακτήσει στην Αλβανία –τη μισή Αλβανία δηλαδή- χωρίς ούτε να έρθουμε σε σύγκρουση, ούτε να μπούμε στον Άξονα. Επίσης, την ημέρα της εισβολής οι προκηρύξεις των Γερμανών έγραφαν ότι ερχόμαστε για να πολεμήσουμε τους Άγγλους, δεν είναι εχθροί μας οι Έλληνες. Κι όταν ηττηθήκαμε και συνθηκολογήσαμε, δεν κράτησαν ούτε αιχμαλώτους, ούτε υπέστειλαν την ελληνική σημαία από την Ακρόπολη, ούτε άλλες κυρώσεις μας επέβαλαν, όπως θα μπορούσαν. Αυτά είναι μόνο μερικά από αυτά που έκαναν οι Γερμανοί κατακτητές, και τα οποία δεν έπραξαν σε καμία άλλη χώρα όπου εισέβαλαν. Ο λόγος γι’ αυτό, ο φιλελληνισμός του Αδόλφου Χίτλερ και η πεποίθηση του πως κοιτίδα των Αρίων είναι η Ελλάδα.

Ωστόσο, δεν υπάρχει κατακτητής που να ωφελεί την χώρα που κατακτά. Ο κατακτητής είναι κατακτητής. Κι απ’ τη στιγμή που η Ελλάδα του Μεταξά προσδέθηκε τυφλά, πολύ πριν από την έναρξη του πολέμου, στο άρμα της Αγγλίας και γενικότερα των Συμμάχων, τότε κανέναν λόγο δεν είχε η Γερμανία να βοηθήσει του Έλληνες. Παρ’ όλα αυτά, όμως, κατέβαλε αρκετές προσπάθειες ακόμα και εν μέσω της κατοχής.

Η άποψη μας για τα «ολοκαυτώματα» που αναφέρεις είναι ότι υπαίτιοι γι’ αυτά δεν είναι οι κατακτητές αλλά οι «Έλληνες» αντάρτες κομουνιστές, καθώς ήταν γνωστό ότι οι Γερμανοί ακολουθούσαν πιστά το δόγμα των αντιποίνων.Χαρακτηριστικότερη όλων των περιπτώσεων είναι αυτή των Καλαβρύτων. Οι κομουνιστές έσφαξαν μια ολιγομελή ομάδα Γερμανών αξιωματούχων την ώρα που κοιμούνταν κι άφησαν μόνο έναν ζωντανό και με ένα μάτι, για να γυρίσει πίσω και να ενημερώσει τους υπόλοιπους για το τι έγινε. Επόμενο ήταν, τότε, να γίνουν τα καθιερωμένα αντίποινα μιας και ο κατακτητής δεν ξεχωρίζει αντάρτες από τους λοιπούς πολίτες, ούτε είναι σε θέση να καταλάβει αν οι όποιοι πολίτες δεν του έχουν στήσει ενέδρα, αλλά ότι βρίσκονται και οι ίδιοι σε πόλεμο με τους παρτιζάνους και μάλιστα προτιμούν τους Γερμανούς, απ’ τους «αντάρτες» συμπατριώτες τους.

Τα εγκλήματα, άλλωστε, σαφώς και είναι καταδικαστέα αλλά πρέπει να θυμόμαστε ότι δεν υπάρχει, και δεν υπήρξε ούτε μία φορά στην Ιστορία της ανθρωπότητας, πόλεμος στον οποίο να μην έγιναν εγκλήματα. Είναι τέτοια η φύση του πολέμου. Αυτό που έχει σημασία, επομένως, είναι το διακύβευμα του εκάστοτε πολέμου, τι έχει να κερδίσει ένας λαός αν νικήσει η μία ή η άλλη πλευρά. Εμείς, ως Εθνικοσοσιαλιστές, θεωρούμε πως θα είχε μια πολύ καλύτερη πορεία και τύχη η πατρίδα μας, αν είχε επικρατήσει το εθνικοσοσιαλιστικό ιδεώδες. Κι αυτό θα ήταν περισσότερο σημαντικό ακόμα και από τις ανθρώπινες απώλειες της χώρας μας, όσο οδυνηρές κι αν ήταν αυτές σε κάποιες περιπτώσεις. Επικράτησε όμως η πλευρά των Συμμάχων, επιβάλλοντας τα φιλελεύθερα ιδεώδη της, με αποτέλεσμα αφενός να καθαγιαστεί η πολύχρονη εγκληματική παρουσία και επέμβαση των συμμαχικών δυνάμεων στη χώρα μας, αφετέρου να οδηγηθεί η πατρίδα μας, σταδιακά αλλά τελεσίδικα, στην ατραπό του εκφυλισμού και του χαμού. Κι αυτό, συνιστά το μεγαλύτερο έγκλημα πολέμου που υπέστη η Ελλάδα.

 

Ευχαριστούμε τους φίλους για τις ερωτήσεις τους και καλούμε κι άλλους να μας στείλουν τις δικές τους στο hellenicns@in.gr