Τα προνόμια των Ευρωβουλευτών και η ευρωπαϊκή πραγματικότητα

Ζούμε, πλέον, στη φάση της ευρωπαϊκής οικονομικής και πολιτικής ενοποίησης. Ένα από τα μέσα της παγκοσμιοποίησης, η Ευρωπαϊκή Ένωση, βρίσκεται στην τελική φάση ολοκλήρωσης, τόσο σε οικονομικό επίπεδο, όσο και σε πολιτικό. Ο φιλελευθερισμός και η προοδοπληξία έχουν επικρατήσει σε όλα τα κράτη – μέλη της Ένωσης, προωθώντας έτσι ακόμα περισσότερο την κατάργησή τους, και την αντικατάστασή τους από πολυεθνικά ομόσπονδα υποκείμενα σε μία Ένωση δύο ή περισσότερων ταχυτήτων. Αυτό, φυσικά, επετεύχθη και με την είσοδο λαθρομεταναστών στη Γηραιά Ήπειρο, με σκοπό την αλλοίωση της εθνολογικής σύστασης των εθνών – κρατών και την αποδυνάμωση των ευρωπαϊκών εθνών. Να σημειωθεί ότι η ευρωπαϊκή ολοκλήρωση και η επικράτηση του φιλελευθερισμού και του προοδευτισμού προβλέπονταν, επί της ουσίας, στη συνθήκη του Μάαστριχτ, που υπεγράφη στην ομώνυμη πόλη της Ολλανδίας το 1992. Οπότε, οι διάφοροι ευρωπαϊστές της χώρας (ΝΔ, ΠΑΣΟΚ, Συνασπισμός τότε – ΣΥΡΙΖΑ σήμερα), υπέγραψαν τη συνθήκη αυτή γνωρίζοντας το τι θα επακολουθήσει. Να σημειωθεί ότι και οι λεγόμενοι αντιμνημονιακοί γνώριζαν τι θα συμβεί, απλά το σύστημα χρειάζεται μία ισορροπία μεταξύ κυβερνώντων και αντιπολιτευόμενων για να επικρατεί. Όλοι όσοι ασχολούνταν με τα κοινά ήξεραν τι θα έρθει, τι θα επακολουθήσει, και ότι η κάθε χώρα της ηπείρου μας θα ήταν αναγκασμένη με ή χωρίς οικονομική κρίση να εφαρμόσει τα προαπαιτούμενα της συνθήκης αυτής. Οπότε καλό θα ήταν οι μνημονιακοί και οι αντιμνημονιακοί να μην μας κουνάνε το δάχτυλο περί της ιδεολογίας τους, γιατί είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος, το οποίο λέγεται παγκοσμιοποίηση.

Οι συνέπειες, όπως είναι ορατές μέχρι στιγμής, αντανακλούν μία ευρωπαϊκή πραγματικότητα η οποία είναι ο εφιάλτης για όλους εμάς που θέλουμε να ζήσουμε ελεύθεροι και περήφανοι για την εθνική μας ταυτότητα και ιστορία. Φτώχεια, ανεργία, ανέχεια, διαφθορά σε ευρωπαϊκό επίπεδο, εγκληματικότητα από τους έποικους εξ Ανατολών είναι μόνο μερικές συνέπειες της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης. Η Ευρώπη των εθνών – κρατών έχει πλέον μπει στο συρτάρι και δεν υφίσταται πιθανότητα σχεδιασμού της Ευρώπης κατ’ αυτόν τον τρόπο στο μέλλον. Οι χώρες του Νότου μαστίζονται από γιγαντιαία οικονομικά προβλήματα, οι χώρες του Βορρά, και συγκεκριμένα οι ελίτ αυτών, τόσο οι βιομηχανικές – εφοπλιστικές όσο και οι πολιτικές, κερδίζουν όλο και περισσότερο από την οικονομική κρίση που περνάνε κάποιες χώρες του Νότου (κυρίως η Ελλάδα και δευτερευόντως η Ισπανία και η Πορτογαλία), αφού εκμεταλλεύονται την πτώση του ευρώ για να μπορούν να εξάγουν τα προϊόντα τους σε πιο ανταγωνιστικές τιμές προς την άλλη πλευρά του Ατλαντικού. Μέσα σ’ όλα αυτά, η σύγχρονη ευρωπαϊκή πραγματικότητα βρίθει αναρίθμητων πολιτικών, οικονομικών και επιχειρηματικών σκανδάλων, σε όλη την επικράτεια της Ευρωπαϊκής Ένωσης, και οι Ευρωπαίοι σε πολλές χώρες εναντιώνονται στην κοινή ευρωπαϊκή πορεία είτε μέσω διαδηλώσεων (βλ. Βέλγιο), είτε μέσω εκλογών και δημοψηφισμάτων (βλ. Ελλάδα, Ηνωμένο Βασίλειο, Ιταλία και έπονται Γαλλία και Ολλανδία). Σε όλα αυτά πρέπει να προστεθούν και οι αναρίθμητες επιθέσεις λαθρομεταναστών σε Ευρωπαίους πολίτες, είτε με τη μορφή τρομοκρατικών επιθέσεων είτε με τη μορφή ατομικών επιθέσεων για ληστεία ή βιασμό.

Είναι, όμως, μόνο αυτά τα χαρακτηριστικά της ευρωπαϊκής πραγματικότητας; Φυσικά και όχι. Υπάρχει μία ομάδα ανθρώπων που πλουτίζει από το όνειρό τους, που ταυτόχρονα αποτελεί τον εφιάλτη μας. Είναι οι εφοπλιστές, οι επιχειρηματίες, οι πολιτικοί και φυσικά οι Ευρωβουλευτές. Θα πει κανείς, μα οι Ευρωβουλευτές εκλέγονται για 5 χρόνια, πώς μπορούν να πλουτίσουν αρκετά; Κι όμως,  οι παρακάτω πληροφορίες σοκάρουν. Σύμφωνα, λοιπόν, με τις επίσημες πηγές οι ευρωβουλευτές αμείβονται μηνιαίως με 6.000 ευρώ. Δεν είναι, όμως, μόνο αυτά. Τα 6.000 ευρώ είναι στην ουσία στη διάθεση των βουλευτών για οποιαδήποτε προσωπικά τους έξοδα, καθώς παίρνουν ημερήσια αποζημίωση 298 ευρώ για κάθε ημέρα που ασκούν τα υπηρεσιακά τους καθήκοντα, εφόσον υπογράψουν στην κατάσταση παρόντων. Και αυτά εντός ΕΕ, καθώς έχουν και τις συνεδριάσεις εκτός ΕΕ, που αμείβονται με 149 ευρώ επιπλέον ανά συνεδρίαση, υπογράφοντας πάλι στην κατάσταση παρόντων. Επίσης, αμείβονται με 4.200 ευρώ μηνιαίως, με σκοπό την κάλυψη των εξόδων της μίσθωσης γραφείου, τηλεφωνικών και ταχυδρομικών τελών, του κόστους διαχείρισης των πολιτικών τους γραφείων κλπ. Αυτά τα λεφτά είναι επιπρόσθετα, καθώς η ΕΕ από μόνη της τους παρέχει δύο πλήρως εξοπλισμένα γραφεία στις Βρυξέλλες και το Στρασβούργο. Τα αεροπορικά εισιτήρια από και προς το Ευρωκοινοβούλιο είναι καλυμμένα, και δικαιούνται 24 αεροπορικά ταξίδια πλήρως εξασφαλισμένα από και προς τη χώρα προέλευσης και εκλογής, καθώς και 4.000 ευρώ ετησίως για ταξίδια εκτός της χώρας προέλευσης, πράγμα το οποίο σημαίνει ότι μπορούν άνετα να ταξιδέψουν με μία καλή διαχείριση του τελευταίου αναφερθέντος κεφαλαίου που τους παρέχεται. Ο κάθε ευρωβουλευτής μπορεί να χρησιμοποιήσει, τέλος, ένα κονδύλιο ύψους 20.000 ευρώ κάθε μήνα με σκοπό την πρόσληψη και την απασχόληση προσωπικού, όπως σύμβουλοι, συνεργάτες, καθώς και για εκπόνηση μελετών.  Και για του λόγου του αληθές. (Η Ευρώπη των προνομίων: Με πόσα χρήματα αμείβεται μηνιαίως ένας ευρωβουλευτής)

Αυτά όλα τα προνόμια αρκούν για να περιγραφεί το γεγονός της Ευρώπης των δύο κόσμων, της Ευρώπης αυτών που χάνουν καθημερινά την αξιοπρέπεια και τη ζωή τους, και αυτών που καθημερινά πλουτίζουν, της Ευρώπης αυτών που καθημερινά είναι συνδαιτυμόνες σε γεύματα που διεξάγονται σε πανάκριβα εστιατόρια και τους παρέχονται τα πάντα πληρωμένα, και αυτών που δεν έχουν λεφτά αρκετά για να θρέψουν τα παιδιά τους και να παρέχουν τα βασικά στην οικογένειά τους. Και κάποιοι επιτήδειοι έχουν το θράσος να μιλάνε για εθνικισμό και πατριωτισμό στην Ευρωβουλή, όταν οι μηνιαίες τους απολαβές φτάνουν σε ύψος τις ετήσιες των περισσότερων συμπατριωτών τους. Αλλά έτσι είναι, το σύστημα χρειάζεται και κάποιους απατεώνες που θα πουλήσουν εθνικισμό χωρίς να είναι εθνικιστές, και κάποιους αριστερούς, και κάποιους αναρχικούς που θα κρατήσουν μπόσικα στις τάξεις των οπαδών τους με σκοπό τον έλεγχο αυτών των μαζών, με σκοπό να επικρατήσει.

Η Ευρώπη έχει αλλάξει και οι συνέπειες της αλλαγής αυτής είναι ορατές πλέον. Η πλειοψηφία των Ευρωπαίων ζει στη θλίψη, στην οικονομική στενότητα και λιτότητα, στον εργασιακό μεσαίωνα, ενώ κάποιοι εκμεταλλεύονται το γεγονός αυτό νομίζοντας ότι θα ανελιχθούν, πράγμα που κάνουν μέσω γλειψίματος μέχρι ενός σημείου, και η ελίτ πλουτίζει. Γι’ αυτό, αυτός που θεωρεί τον εαυτό του εθνικοσοσιαλιστή δε μπορεί να είναι υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ούτε υπέρ οποιουδήποτε άλλου μηχανισμού παγκοσμιοποίησης. Ο εθνικοσοσιαλισμός προσφέρει ελευθερία και ανεξαρτησία, η Ευρωπαϊκή Ένωση και η προοδοπληξία με τον φιλελευθερισμό προσφέρουν διαφθορά, φτώχεια και ανεργία. Η Ευρώπη μ’ αυτούς γερνά, με τον εθνικοσοσιαλισμό κάποτε έζησε τη νιότη της, γιατί ο εθνικοσοσιαλισμός είναι η νιότη του κόσμου αυτού!

 

K-H L