Hervé Ryssen – Η Ψυχοπαθολογία του Ιουδαϊσμού (Μέρος 2ο)

Επιλεκτική αμνησία και μυθοπλασία

Πολλοί Εβραίοι, όπως γνωρίζουμε, έπαιξαν τεράστιο ρόλο στη Σοβιετική τραγωδία 1917-1991 και τους τριάντα εκατομμύρια θανάτους που σημάδεψαν εκείνη την εποχή. Ας θυμηθούμε ότι ο Καρλ Μαρξ γεννήθηκε σε μια εβραϊκή οικογένεια και ότι ο ίδιος ο Λένιν είχε έναν Εβραίο παππού από τη μεριά της μητέρα του, ότι ο Λέων Τρότσκι, ο ιδρυτής των Μπολσεβίκων και επικεφαλής του Κόκκινου Στρατού, γεννήθηκε ως Bronstein, ενώ ο Κάμενεφ (πραγματικό όνομα: Rosenfeld) και ο Ζινόβιεφ (πραγματικό όνομα: Apfelbaum) διοικούσαν τις δύο μπολσεβικικές πρωτεύουσες, την Μόσχα και την Αγία Πετρούπολη. Αλλά ο κατάλογος των Εβραίων που πρωτοστάτησαν στα  κολοσσιαία εγκλήματα του κομμουνισμού είναι ατελείωτος. Πρέπει να ειπωθεί και να επαναληφθεί: οι Εβραίοι αξιωματούχοι και οι Εβραίοι βασανιστές φέρουν πολύ βαριά ευθύνη γι’ αυτήν την τραγωδία. Τον «τέλειο» κόσμο που επινόησαν και ο οποίος υποτίθεται ότι ήταν «ιστορικά αναπόφευκτος» αποδείχθηκε από την αρχή ως ένας εφιάλτης για τον ρωσικό πληθυσμό. Δεν ήταν μέχρι το 1948, όταν η εβραϊκή πνευματική ελίτ άρχισε να αποστασιοποιείται από την σταλινική κυβέρνηση, και αυτό, μόνο και μόνο, επειδή ο Στάλιν είχε ξεκινήσει την «αντισιωνιστική» εκστρατεία, για να εξολοθρεύσει τους φιλο-Ισραηλινούς Εβραίους από τις ανώτερες θέσεις ηγεσίας.

«Μερικοί το λένε Μαρξισμό, εγώ το αποκαλώ Ιουδαϊσμό» – Genrikh Yagoda
Ο μεγαλύτερος Εβραίος σφαγέας του 20ου αιώνα, υπεύθυνος για πάνω από 10 εκατομμύρια θανάτους.

Αυτή η αδιαμφισβήτητη εβραϊκή ενοχή για τα γιγαντιαία εγκλήματα του μπολσεβικισμού συστηματικά πλέον σπρώχνεται μέσα στην «τρύπα της μνήμης» («Memory Hole», φράση από το 1984 του Τζορτζ Όργουελ). Το 2002, στο βιβλίο του Αλεξάντερ Σολζενίτσιν Δύο Αιώνες Μαζί, ο βραβευμένος με Νόμπελ και 11ετής βετεράνος των γκουλάγκ των Μπολσεβίκων εκφράζει την αγανάκτησή του ότι οι Εβραίοι διανοούμενοι εξακολουθούν να αρνούνται να αναγνωρίσουν την εθνική ευθύνη τους στη σφαγή εκατομμυρίων Χριστιανών. Ο Σολζενίτσιν καταγγέλλει, επίσης, τους σύγχρονους Εβραίους, οι οποίοι το παίζουν θύματα της «αντισημιτικής» κυβέρνησης των μπολσεβίκων, όταν αυτή αποτελούνταν στην πραγματικότητα σε μεγάλο βαθμό από Εβραίους, και οι ίδιοι ήταν ανάμεσα στους χειρότερους δράστες της.

Αυτή η επιλεκτική αμνησία είναι απαραίτητη για έναν λαό που ακατάπαυστα διακηρύσσει την «αθωότητά» του από τυχόν προβοκατόρικες ενέργειες, όπως διαπιστώνουμε τακτικά στα γραπτά τους, όπως για παράδειγμα, σε κύριο άρθρο στο Israel magazine του Απριλίου του 2003, (του πρώτου Ισραηλινού μηνιαίου περιοδικού στη γαλλική γλώσσα) γραμμένο υπό το όνομα κάποιου André Darmon, ο οποίος έγραψε: «Το να σκοτώσεις έναν Εβραίο ή ένα παιδί κάνει τον Θεό να κλαίει, διότι εξολοθρεύουμε (στο πρόσωπο του Εβραίου) τον φορέα της κοσμικής ηθικής και αθωότητας».

Τίποτα λιγότερο!

Με αυτήν την νοοτροπία της απόλυτης αθωότητας οι Εβραίοι δεν μπορούν να διανοηθούν  ότι φέρουν την οποιαδήποτε ευθύνη για τις θηριωδίες τους. Οι Εβραίοι είναι μόνο θύματα, μόνο «αποδιοπομπαίοι τράγοι» σε έναν κακό και εχθρικό κόσμο. Αλλά πολύ σύντομα ο Μεσσίας θα τιμωρήσει τους «πονηρούς» και θα αποκαταστήσει τους θυματοποιημένους γιούς του Ισραήλ στα πλήρη δικαιώματά τους.

Παρ’ όλα αυτά, σε κύριο άρθρο αυτού του ίδιου Israel magazine, κάποιος Frederick Stroussi υποστήριξε ότι η κυβέρνηση των Ναζί ήταν χειρότερη από το καθεστώς του Στάλιν. Ανέφερε τις ωμότητες και ισχυρίστηκε ότι διαπράχθηκαν από άνδρες των SS. Για παράδειγμα, μαθαίνουμε από τον Stroussi ότι το χόμπι του Cukur ενός Λετονού άνδρα των SS, ήταν να πετάει εβραϊκά μωρά στον αέρα για να τα πυροβολεί στο κεφάλι, όπως στην σκοποβολή. Επίσης, γράφει για άλλα ευφάνταστα επεισόδια, όπως τον βιασμό παιδιών από τα SS, πριν τα σκοτώσουν. Ο Δεύτερος Παγκόσμιος Πόλεμος έχει τονώσει σίγουρα την γόνιμη φαντασία των παιδιών του Ισραήλ.

Ή πιθανώς αυτή η φαντασία είναι άλλη μια περίπτωση του χαρακτηριστικού συνδρόμου «προβολών» τους, δηλαδή, το να κατηγορούν συστηματικά τους άλλους για τα δικά τους εγκλήματα, όπως προστάζει η πάγια πολιτική τους: «πάντα επίθεση». Είναι γεγονός -ακόμη και αν ποτέ τα μέσα μαζικής ενημέρωσης δεν μιλούν γι’ αυτό- ότι πολλοί Εβραίοι και Ραβίνοι εμπλέκονται στο κακούργημα της παιδεραστίας (βλ. Psychanalyse du Judaisme, 2007).

Και η δολοφονία ενός παιδιού φαίνεται να είναι περισσότερο μια εβραϊκή εξειδίκευση παρά ένα χαρακτηριστικό των SS. Ο καθηγητή Ariel Toaff του Πανεπιστημίου Bar Eilan του Ισραήλ -υιός του πρώην Μεγάλου Ραββίνου της Ρώμης- αποκαλύπτει στην 147 σελίδων ακαδημαϊκή εργασία του «Pasqua di Sangue» (Πάσχα του Αίματος), αποδείξεις για τελετουργικές δολοφονίες μεταξύ Ασκενάζι Εβραίων (Εβραίους από την Ανατολική Ευρώπη).

 

Υστερικοί άνθρωποι

Οι Εβραίοι ποτέ δεν τόλμησαν να πλησιάσουν συλλογικά τον καθρέπτη της εσωτερικής ζωής τους όπως αυτό διδάσκεται από την φροϋδική ψυχανάλυση, ένα πρίσμα μέσα από το οποίο οι Εβραίοι ισχυρίζονται ότι βλέπουν όλη την ανθρωπότητα, αλλά το οποίο, με μια πιο προσεκτική ανάλυση, ρίχνει πολύ περισσότερο φως σε συγκεκριμένες νευρώσεις του Ιουδαϊσμού. Η ψυχανάλυση, όπως ο Μαρξισμός, είναι μια «εβραϊκή επιστήμη» και ένα προϊόν του εβραϊκού μυαλού. Επομένως, είναι λογικό να αναρωτηθεί κανείς πώς αυτή η φροϋδική «ανακάλυψη» σχετίζεται με τις εβραϊκές ιδιαιτερότητες.

Η απάντηση δεν ήταν αρχικά προφανής για τον συγγραφέα και χρειάστηκε η ανάγνωση και η ανάλυση εκατοντάδων βιβλίων όλων των ειδών, ως επί το πλείστον γραμμένων από τους ίδιους τους Εβραίους, για να αντιληφθεί ότι το ζήτημα της αιμομιξίας βρίσκεται στην καρδιά του εβραϊκού προβλήματος, και όχι απλώς θεωρητικά.

«Σε κάποιο μέρος της ψυχής μου, σε μια καλά κρυμμένη γωνιά, είμαι ένας φανατικός Εβραίος. Εκπλήσσομαι πολύ από την ανακάλυψη αυτή, του εαυτού μου, παρά τις όλες προσπάθειες να είμαι απροκατάληπτος και αμερόληπτος. Τι μπορώ να κάνω γι’ αυτό στην ηλικία μου;» Sigmund Freud

Οι Εβραίες μητέρες αγαπούν τους γιους τους, όπως είναι ευρέως γνωστό, αλλά η απροκάλυπτη αιμομιξία είναι η αιτία της γνωστής ψυχικής ασθένειας – μιας που επηρεάζει κυρίως τους Εβραίους – που λέγεται «Υστερία». Η αιμομιξία προσέλκυσε από νωρίς την προσοχή του Freud, ενώ ανέπτυσσε τις θεωρίες του. Οι παραλληλισμοί μεταξύ του Ιουδαϊσμού και της υστερικής παθολογίας είναι απολύτως φυσικοί.

Ο Εβραϊσμός είναι γνωστός γι’ αυτά του τα σύνδρομα: Υστερία, κατάθλιψη, αυτοκριτική, αμνησία, χειραγώγηση, παθολογικά ψεύδη, αμφίσημη ταυτότητα, προφητική εξαπάτηση, σεξουαλική αμφισημία και ούτω καθεξής. Κάθε εβραϊκό σύμπτωμα βρίσκεται στην υστερία.

Ο Freud, ως πιστός Ιουδαίος, το μόνο που κάνει είναι να προβάλλει τα χαρακτηριστικά μιας συγκεκριμένης κοινότητας στην υπόλοιπη ανθρωπότητα. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει κανένα «Οιδιπόδειο Σύμπλεγμα», παρά μόνο ένα Εβραϊκό Σύμπλεγμα. Μάλιστα, οι Εβραίοι δεν φαίνεται να θέλουν πραγματικά να συζητήσουν το θέμα της αιμομιξίας εντός των οικογενειών τους. Από την άλλη μεριά, όλοι οι ψυχίατροι αναφέρουν: «Η υστερική γυναίκα που θέλει απεγνωσμένα ένα παιδί από τον πατέρα της ή τον γιατρό της μπορεί να πείσει τον εαυτό της ότι είναι έγκυος με έναν απ’ τους δυο κι έτσι αναπτύσσει μία “νευρική εγκυμοσύνη”».

Είναι ενδιαφέρον το γεγονός ότι όλοι οι Εβραίοι συγγραφείς χρησιμοποιούν τον ίδιο όρο για να αναφερθούν στον ερχομό του Μεσσία, δηλαδή, την «γέννηση» του Μεσσία. Ολόκληρη η εβραϊκή κοινότητα, πρέπει να κατανοήσουμε, θεωρείτε «η σύζυγος του Θεού» (η Shekhina των Καμπαλιστών), η οποία κάποια μέρα υποτίθεται ότι θα γεννήσει τον Μεσσία, και έτσι το σύνολο του Εβραϊσμού πάσχει όντως από «νευρική εγκυμοσύνη», ακριβώς όπως συμβαίνει και με τις νευρωτικές, υστερικές γυναίκες.

Ο Karl Kraus, ο Αυστριακός Εβραίος δημοσιογράφος που δεν συμφωνούσε με τον Freud, έγραψε σαρκαστικά: «Η ψυχανάλυση είναι η ψυχική ασθένεια της οποίας ισχυρίζεται ότι είναι η θεραπεία». Αλλά η καλύτερη διατύπωση είναι η εξής: «Ο Ιουδαϊσμός είναι η ασθένεια την οποία η ψυχανάλυση είναι γραφτό να θεραπεύσει».

 

Η σεξουαλική επανάσταση

Μετά τον Freud, άλλοι Εβραίοι στοχαστές ήρθαν και παρήγαγαν μια συμβίωση μεταξύ της φροϋδικής θεωρίας και του μαρξισμού. Ο Wilhelm Reich και ο Herbert Marcuse κήρυξαν την σεξουαλική επανάσταση, προκειμένου να διαλύσουν την πατριαρχική οικογένεια και να απελευθερώσουν το «ελεύθερο σεξ». Οι θεωρίες τους ενέπνευσαν σε μεγάλο βαθμό τις ταραχές των φοιτητών του Μάη του ’68. Το 1970 εμφανίστηκε ένα νέο κύμα φροϋδικού μαρξισμού και οι Εβραίες γυναίκες πρωτοστάτησαν σε αυτό (όπως η Gisele Halimi και η Elisabeth Badinter στη Γαλλία και η Bella Abzug, η Betty Friedan και η Gloria Steinem στις ΗΠΑ). Με την πάροδο των χρόνων, μια σειρά εβραϊκής εμπνεύσεως άρχισαν να εμφανίζονται, ο ένας μετά τον άλλον, σχεδιασμένοι για να διαλύσουν την οικογένεια.

Στη Γαλλία, ο περίφημος νόμος του Εβραίου Lucien Neuwirth νομιμοποίησε το αντισυλληπτικό χάπι (1967), μετά ήρθε η πρόκληση για την εξουσία του πατέρα ως επικεφαλής του νοικοκυριού (1970), στη συνέχεια το συναινετικό διαζύγιο (1974) και το «δικαίωμα» στην άμβλωση που προωθήθηκε από την επίσης Εβραία «επιζών του Ολοκαυτώματος» Simone Veil (1975). Ένα μεγάλο κύμα ταινιών πορνό συνόδευσε αυτήν την «απελευθέρωση» από τις παραδοσιακές οικογενειακές αξίες. Στο σημείο αυτό, είμαστε υποχρεωμένοι να σημειώσουμε ότι οι Εβραίοι παραγωγοί και σκηνοθέτες παίζουν μέχρι και σήμερα ένα πολύ σημαντικό ρόλο στην βιομηχανία των ταινιών πορνό. (Βλ. το La Mafia Juive, «Η εβραϊκή μαφία», 2008, από τον ίδιο). Παράλληλα με αυτό, η φροϋδική έννοια της αμφιφυλοφιλίας ευνόησε την ευρεία αποδοχή της «γκέι υπερηφάνειας» και της ομοφυλοφιλίας.

 

Μια πολεμική μηχανή κατά της ανθρωπότητας

Στην πραγματικότητα, τα μόνα απτά αποτελέσματα αυτής της ηθικής «απελευθέρωσης» ήταν η συστηματική απο-ηθικοποίηση και ποινικοποίηση του λευκού ανθρώπου, ο οποίος καταγγέλλονταν ακούραστα στις ταινίες, στην λογοτεχνία και στην ιστορία ως ο υπαίτιος των δεινών όλου του πλανήτη και της κατάρρευσης της Δύσης. Η έκκληση για «ισότητα» -όπως ενορχηστρώνεται από τον Εβραϊσμό- οδηγεί στην ισοπέδωση όλων των εθνικών διαφορών και ταυτοτήτων και επιφέρει την σταδιακή τους καταστροφή.

Ο Yitzhak Attia, διευθυντής σεμιναρίων της γαλλικής γλώσσας στο Ινστιτούτο Ολοκαυτώματος Yad Vashem στο Τελ Αβίβ, έγραψε σε τεύχος του Israel magazine:

«Ακόμη και αν η λογική μας υπαγορεύει, ακόμα και αν φωνάζει με όλη της την δύναμη για τον παραλογισμό αυτής της αντιπαράθεσης μεταξύ των μικρών και ασήμαντων ανθρώπων του Ισραήλ (σημ. των Εβραίων όλου του κόσμου, όχι μόνο του κράτους του Ισραήλ) και του υπολοίπου της ανθρωπότητας… όσο παράλογο, όσο ασυνάρτητο και τερατώδες κι αν φαίνεται, έχουμε εμπλακεί σε μάχη σώμα με σώμα μεταξύ του Ισραήλ και όλων των άλλων Εθνών – και αυτό μπορεί να είναι μόνο γενοκτονικό και ολοκληρωτικό διότι πρόκειται για την δική μας και τις δικές τους ταυτότητες».

Καλά διαβάσατε: Μεταξύ του εβραϊκού λαού και της υπόλοιπης ανθρωπότητας ο αγώνας δεν μπορεί παρά να είναι «γενοκτονικός και ολοκληρωτικός». Η «ειρήνη» την οποία το Ισραήλ σκοπεύει να μας χαρίσει δεν είναι τίποτα περισσότερο ή  λιγότερο από μια «γενοκτονία», το ένταλμα για την εκτέλεση όλης της ανθρωπότητας – εκτός από όσους επιτρέπεται να ζουν ως σκλάβοι χωρίς πολιτισμό.

 

(Σημ. Οι «κακόμοιροι» Εβραίοι, οι μόνιμα εκδιωγμένοι και κατατρεγμένοι. Οι Εβραίοι που προπαγανδίζουν την «ειρήνη» ενώ ευθύνονται για εκατομμύρια θανάτους, τους μισούς εκ των οποίων προκάλεσε το διεστραμμένο τυραννικό κομουνιστικό καθεστώς που δημιούργησαν. Οι Εβραίοι, οι μισοί εκ των οποίων σήμερα δηλώνουν «επιζώντες του Ολοκαυτώματος» και παίρνουν τεράστια επιδόματα και σαν κράτος εκατοντάδες δισεκατομμύρια σε ρευστό, κάθε χρόνο, ως αποζημίωση από τη Γερμανία, την Αμερική και άλλες χώρες. Οι Εβραίοι που ελέγχουν τα μεγαλύτερα τηλεοπτικά δίκτυα του κόσμου, όπως και το Holywood, μέσω των οποίων διαδίδουν το αντιρατσιστικό και ομοφυλοφιλικό τους δηλητήριο. Οι Εβραίοι που δεν χάνουν ευκαιρία να μας υπενθυμίζουν τα δεινά που πέρασαν στα στρατόπεδα συγκέντρωσης της Γερμανίας, για να τους λυπηθούμε, αυτοί οι καλοί άνθρωποι που ονειρεύονται να μπασταρδέψουν ολοκληρωτικά τη λευκή φυλή καθώς και να εξαφανίσουν κάθε θρησκεία πάνω στη γη, έτσι ώστε να εγκαθιδρύσουν τη δική τους παγκόσμια κυβέρνηση και να γίνουν οι εξουσιαστές ενός άφυλλου ομογενοποιημένου λαού. Μιας άμορφης μάζας χωρίς κανένα μεμονωμένο διακριτό στοιχείο, χωρίς κανένα ιδανικό κι αξία, κάτι που θα την κάνει και ανίκανη ν’ αντισταθεί στα σχέδια τους. Αυτοί είναι -μαζί και οι πιστοί ακόλουθοι/δούλοι τους, οι λευκοί Εβραίοι- που προπαγανδίζουν την «ειρήνη», την «ισότητα» και την «αδελφότητα». Την «αλληλεγγύη» και την «ανεκτικότητα», την «ανοχή» και τον εξισωτισμό φυλών και φύλων. Αυτή η ψυχικά διαταραγμένη ομάδα που είναι κάτι περισσότερο από μια φυλή ή θρησκεία, μια πνευματικά άρρωστη διεθνής κλίκα, μια «ψυχική φυλή» όπως την χαρακτήρισε και ο συγγραφέας του άρθρου που χρίζει ιατρικής παρακολούθησης και αντιμετώπισης.

Αν αυτά είναι πραγματικά τα σχέδια τους, τότε κι εμείς θα τους πολεμήσουμε με κάθε μέσο και κάθε τρόπο.

Και για να μην μας πουν ότι τους βάζουμε όλους στο ίδιο τσουβάλι, υπάρχουν και κάποιοι Εβραίοι με των οποίων τις απόψεις συμφωνούμε. Είναι οι ορθόδοξοι Εβραίοι της Neturei Karta και άλλων παρεμφερών ομάδων που τάσσονται ανοιχτά κατά του Σιωνισμού και καλούν για την άμεση διάλυση του παράνομου κράτους του Ισραήλ και την επιστροφή όλων των εδαφών τους στους Παλαιστίνιους. Πιστεύουν ότι οι Εβραίοι δεν δικαιούνται να έχουν κράτος πουθενά στον κόσμο, μέχρι να έρθει ο Μεσσίας τους, όπως και κανένα δικαίωμα ή προνόμιο, και αυτό διότι σκότωσαν το Χριστό και έκτοτε είναι καταραμένοι, γι’ αυτό και τους συμβαίνουν τόσα δεινά. Ακόμα και τα στρατόπεδα συγκέντρωσης του Τρίτου Ράιχ ήταν μια θεόσταλτη τιμωρία γι’ αυτούς, απ’ ότι υποστηρίζουν. Τέλος, λένε πως όλοι οι Εβραίοι πρέπει να κυκλοφορούν στο δρόμο με την παραδοσιακή στολή τους, τη μαύρη ρόμπα, το καπέλο και τη γενειάδα, ακόμα και με το κίτρινο αστέρι καρφιτσωμένο πάνω τους, έτσι ώστε όλοι να μπορούν να τους αναγνωρίσουν. Αυτές είναι υπαρκτές απόψεις, όχι δικές μας, αλλά μιας μικρής ομάδας Εβραίων τις οποίες, όμως, χειροκροτούμε και προσυπογράφουμε.)

 

Μετάφραση στα ελληνικά: Δημήτριος Μιμίδης
Πηγή: http://www.offtherecord.net.gr/2016/04/19/η-ψυχοπαθολογία-του-ιουδαϊσμού-του-herve-ryssen/
Πηγή αγγλικού άρθρου: http://storage.canalblog.com/88/46/516490/47626479.pdf

ΥΓ. Στο παρόν έχουν γίνει μεταφραστικές διορθώσεις καθώς και έχουν προστεθεί δικά μας σχόλια.