Κωστής Παλαμάς – Οι λύκοι

Βοσκοί, στη μάντρα της Πολιτείας οι λύκοι! Οι λύκοι!
Στα όπλα, Ακρίτες! Μακριά και οι φαύλοι και οι περιττοί,
καλαμαράδες και δημοκόποι και μπολσεβίκοι,
για λόγους άδειους ή για του ολέθρου τα έργα βαλτοί.


(Απ’ της μαυρίλας της αραχνίλας την αποθήκη
σε σκονισμένα γυαλιά κλεισμένο, παλιό κρασί,
των εκατό σου χρονών ανοίγω το αρχοντιλίκι
στου ήλιου το φέγγος, τι σε προσμένουν οι δυνατοί


ξανά σαν πάντα και για τη μάχη και για τη νίκη
να τους φτερώσεις το πάτημα τους όπου πατεί.
Σ’ εμέ -κελλάρης λυράρης είμαι,- σ’ εμένα ανήκει
να το κεράσω στα νέα ποτήρια το αρχαίο πιοτί).


Βοσκοί και σκύλοι, λώβα και ψώρα. Τα’ αρνιά; Μουζίκοι.
Ό λαός; Όνομα. Σκλάβος πλέμπας δούλα κ’ ή οργή,
Δίκη από πάνω θεία των αστόχαστων καταδίκη
και λογαριάζει και ξεπλερώνει όσο αν αργεί.

Τραγουδημένη κλεφτουριά, Γένος, αρματολίκι,
τα ξεγραμμένα και τα τριμμένα ψέματα, αχνοί,
Ιδέα βυζάχτρα των τετρακόσιων χρόνων, η φρίκη
τώρα, το μάθημα των Ελλήνων ως χτες, εσύ


του ραγιά μάνα βιβλικό, πλάσμα ορφικό, Ευρυδίκη,
του πανελλήνιου μεγαλονείρου χρυσοπηγή,
μας τον καθρέφτιζες μέσ’ στης Πόλης τό βασιλίκι
τον ξυπνημένο Μαρμαρωμένο, κυνηγητή


του Ισλάμ. Ή Θράκη προικιό του, ώ δόξα! Και απανωπροίκι
μια Ελλάδα πάλε στην τουρκεμένην Ανατολή,
της Ιωνίας γλυκοξημέρωμα…. Οι λύκοι! Οι λύκοι!
κ’ οι βοσκοί ανάξιοι, λύκοι και οι σκύλοι κι οι αντρείοι δειλοί.


Στης Πολιτείας τη μάντρα οι λύκοι! Παντού είναι λύκοι!
Ξανά στα Τάρταρα Ίσκιος, του ψάλτη λατρεία κ’ εσύ.
Ψόφια όλη ή στάνη. Φέρτε να πιούμε, κούφιο νταηλίκι,
για το αποκάρωμα που μας πρέπει, κι όποιο κρασί.

 

Κωστής Παλαμάς, 1922.


Ένα ποίημα, γραμμένο πριν από 95 χρόνια, για τη μικρασιατική καταστροφή που φαντάζει πιο επίκαιρο από ποτέ!

Οι επαυξανόμενες απειλές της Τουρκίας και της Αλβανίας, το επεκτατικό Ισλάμ που ολοένα και περισσότερο εξαπλώνεται σε Ελλάδα και Ευρώπη, οι αριστεροί δημοκόποι-καλαμαράδες πολιτικάντηδες που μας κυβερνούν, το κούφιο νταηλίκι ορισμένων «πατριωτών»… «Ψόφια όλη η στάνη», κι όπου στάνη βάλτε κυνοβούλιο. Η κυνοβουλευτική στάνη με τους φαύλους και τους περιττούς λογάδες της. Και τριγύρω οι λύκοι! Οι εχθροί στη μάντρα της πολιτείας που παραμονεύουν για να την κατασπαράξουν κομμάτι κομμάτι. Από την Κύπρο και το Αιγαίο, μέχρι τη Θράκη και τη Βόρειο Ήπειρο.

Πλέον, όμως, υπάρχουν και λύκοι που έχουν πηδήξει τη μάντρα και βρίσκονται εντός της!

Προφητικός ο λόγος του Παλαμά για την επικινδυνότητα της αριστερής ιδεολογίας. «Για του ολέθρου τα έργα βαλτοί» έγραψε, αλλά που να φανταζόταν ότι τα ίδια θα έκαναν και οι δεξιοί «πατριώτες». Όλοι μαζί, ξεπουλούν την πατρίδα στους τοκογλύφους και οι αμνόσχημοι λύκοι που βαφτίζονται «πρόσφυγες» συρρέουν κατά χιλιάδες. Ο λαός, η Ελλάδα πεθαίνει και περιμένει τη θεία Δίκη, η οποία -ως έγραψε ο Παλαμάς- «ξεπληρώνει όσο κι αν αργεί».

Γι’ αυτά που έγιναν κι αυτά που θα ‘ρθουν, λέμε τα εξής (σε μια ταπεινή προσπάθεια να παραφράσουμε τον Παλαμά):

Ας γίνουμε Εμείς η θεία η Δίκη,
ας γίνουμε Εμείς οι Λύκοι κ’ αυτοί οι Αμνοί! 

Ας γίνουμε Εμείς η Νέμεσις η ιερή,
οι Λύκοι στη μάντρα της δικής τους αυλής!

Ας πιούμε μαζί το αρχαίο πιοτί,
όταν οι εχθροί μας θα έχουν χαθεί,
κ’ η Αυγή της Νίκης θα έχει ήδη φανεί!

 

Ζήτω η Νίκη.

 

Α.Τ.