Και νικητής είναι… ο Πολυπολιτισμός!

Στον προχθεσινό διαγωνισμό ομορφιάς, υπό τον τίτλο «Miss Helsinki 2017», που διεξήχθη στην ομώνυμη πρωτεύουσα της Φιλανδίας, νικήτρια αναδείχτηκε μια μαύρη «Φιλανδή». Γνωστές για τη μελαχρινή επιδερμίδα τους όλες οι Φιλανδές, ήταν απόλυτα λογικό η νικήτρια – ένα πρότυπο ομορφιάς – να βρεθεί στο πρόσωπο της Κονγκολέζας Sephora Ikalaba… Καμία λογική, φυσικά, δεν υπάρχει σε όλα αυτά που βλέπουμε να διαδραματίζονται στην πολυπολιτισμική Ευρώπη. Και η αιτία όλων αυτών, δεν είναι άλλη απ’ τη σταδιακή και εντεινόμενη επιβολή της ατζέντας της μαρξιστικής Σχολής της Φρανκφούρτης, αυτής που ονομάστηκε «Πολιτιστικός Μαρξισμός», η οποία περιγράφεται λεπτομερώς στο περίφημο μανιφέστο του Κούντενχοφ Καλέργι για την πολυφυλετική Ευρώπη.

Ολοένα και πιο συχνά βλέπουμε διάφορους επίσημους φορείς κι επιτροπές να επιλέγουν έγχρωμους για να εκπροσωπήσουν λευκούς, με πρόσφατο παράδειγμα και για τη χώρα μας τον «Γιάννη» Αντετοκούμπο. Όλα αυτά γίνονται στο πλαίσιο, πρώτον του να συνηθίσουμε τη «διαφορετικότητα» (diversity), τη φυλετική ποικιλομορφία και πολυχρωμία δηλαδή, που θέλουν να επιβάλουν στα λευκά έθνη της Ευρώπης, και δεύτερον στην απόδοση ενός «φόρου τιμής» σε κάθε «κατατρεγμένο μετανάστη», «πρόσφυγα» ή όπως αλλιώς τους ονομάζουν κάθε φορά, με παράλληλη αντιρατσιστική κι αντιφασιστική προπαγάνδα από τους πάσης φύσεως δεξιούς ή αριστερούς φιλελεύθερους διεθνιστές, που στόχο έχει την καλλιέργεια ενοχικών συνδρόμων, λευκοφοβίας και εθνοφοβίας στους λευκούς Ευρωπαίους.

Το σχέδιο τους είναι πολυεπίπεδο. Από τη μια προσπαθούν να μας αλλοιώσουν φυλετικά, κοινωνικά και πολιτισμικά, θεσμοθετώντας νόμους που ευνοούν τους ξένους, κι απ’ την άλλη προσπαθούν να μας διαβρώσουν πνευματικά και ψυχικά, δημιουργώντας, μέσω της μιντιακής και πολιτικής τους προπαγάνδας, υποσυνείδητες ενοχές για τη φυσική μας υπεροχή, έτσι ώστε να θεωρούμε την εξίσωσή μας με τον κάθε λογής ξένο, αναγκαία και επιβεβλημένη. Αυτό συμβαίνει εντονότερα σε χώρες όπως η Αμερική, η Γαλλία και η Αγγλία, που είχαν μακροχρόνια παράδοση σε σκλάβους και αποικίες. Εκεί, η προπαγάνδα για τη δημιουργία ενοχικών συνδρόμων για την ιστορία και τα πεπραγμένα παλαιότερων κυβερνήσεων είναι ανελέητη – με μια άλλη μορφή αυτό γίνεται και στη Γερμανία, με το πρόσχημα να μην ξαναϋπάρξει εθνικοσοσιαλισμός – κάνοντας, έτσι, τον μέσο πολίτη να πιστεύει ότι εκ γενετής χρωστάει κάτι σε κάθε έγχρωμο που υπάρχει γύρω του, για τα «εγκλήματα» των προγόνων του που τον είχαν σκλαβωμένο.

Στην περίπτωση του προχθεσινού διαγωνισμού, η νικήτρια είναι μια Κονγκολέζα που στα έξι της χρόνια πήγε στη Φιλανδία με τους γονείς της, όπως τόσες χιλιάδες άλλοι λαθρομετανάστες, και στη συνέχεια βρέθηκε στα χέρια της Πρόνοιας, καθότι οι γονείς της κάθε τόσο την χτυπούσαν. Η πιασάρικη ιστορία, λοιπόν, των ΜΜΕ είναι περί της κακόμοιρης Κονγκολέζας, θύματος οικογενειακής βίας, που αναδείχτηκε πρώτη σε διαγωνισμό ομορφιάς, μεταξύ 10 καλλίγραμμων Αρίων θυγατέρων της Φιλανδίας. Η πολιτική ορθότητα των καιρών μας, επιβάλλει να βγει πρώτη η άσχημη, κατά γενική ομολογία, Κονγκολέζα, γιατί της το χρωστάμε για κάποιον λόγο, και ο πολιτικός καθωσπρεπισμός από την άλλη, προστάζει να μην υπάρξει καμία αντίδραση γι’ αυτό μιας και εναντίωση στην απόφαση των κριτών σημαίνει «ρατσισμό» και «ξενοφοβία». Έτσι, το βουλώνουν όλοι και αποδέχονται το αποτέλεσμα.

Όσον αφορά στο πώς καταφέρνει η νέα τάξη πραγμάτων να επιβάλλει τα σχέδια της, υπάρχουν δυο περιπτώσεις. Αυτοί που ακολουθούν το σχέδιο ενσυνείδητα κι αυτοί που το ακολουθούν κατ’ ανάγκη, είτε λόγω του γενικότερου κλίματος που επικρατεί σ’ έναν εργασιακό χώρο λόγου χάρη, είτε επειδή βρίσκονται υπό τον φόβο στιγματισμού τους ή απόλυσης. Για παράδειγμα, ένας απλός δημοσιογράφος που είναι υπάλληλος σ’ έναν μεγάλο τηλεοπτικό σταθμό, ο μόνος τρόπος για να διατηρήσει τη δουλειά του είναι να συμμορφωθεί και ν’ ακολουθήσει τη γραμμή που δίνει το αφεντικό.

Παράλληλα, λαμβάνει χώρα μια καταιγιστική προπαγάνδα απ’ όλα τα ΜΜΕ ενάντια σε κάθε τι εθνικό, φυλετικό ή έστω λογικό. Κάθε τι διεθνιστικό, φιλελεύθερο και πολυπολιτισμικό εκθειάζεται και ταυτόχρονα κάθε τι πατριωτικό και φυσικό καταδικάζεται. Ζούμε σε μια εποχή αντι-φυσικής παράνοιας. Στην εποχή της πολιτικής ορθότητας του Πολιτιστικού Μαρξισμού. Ορθό είναι ό,τι συμφωνεί με τη γραμμή τους, με τις επιδιώξεις τους. Οτιδήποτε διαφορετικό πολεμιέται και κατασυκοφαντείται.

Ποιος κριτής, αναλυτής, ή όποιος άλλος κατέχει μια επίσημη θέση, θα μπορούσε σήμερα ελεύθερα να κατακρίνει κάποιον έγχρωμο για έλλειψη ταλέντου ή ομορφιάς; Ποιος θα μπορούσε να πει ότι ο τάδε μαύρος της όποιας ομάδας είναι κακός παίκτης και πρέπει να φύγει, χωρίς να τον κατηγορήσουν για ρατσιστή; Ποιος κριτής σε διαγωνισμό ομορφιάς θα έβγαζε την Κονγκολέζα Sephora τελευταία, χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα τον αποκλείσουν οριστικά από τον χώρο;

Είναι ντροπή στις μέρες μας να εξυμνείς τη λευκή ομορφιά, να είσαι περήφανος για το Έθνος και την καταγωγή σου. Να μιλάς και να εργάζεσαι μόνο για το έθνος, για το καλό του. Οι καιροί, ή καλύτερα οι εξουσιαστές μας – τα αφεντικά – επιβάλλουν τη λευκοφοβία, το σύνδρομο ενοχής για την καταγωγή μας. Το να ντρέπεσαι να δηλώσεις περήφανα λευκός και πατριώτης.

Κόντρα σ’ αυτή την αντι-φυσική παράνοια, προτάσσουμε τις δικές μας Ιδέες και Αξίες, μα προπάντων τη λογική! Δεν θα συμμορφωθούμε ΠΟΤΕ, δεν θα συμβαδίσουμε ΠΟΤΕ, δεν θα υποταχθούμε ΠΟΤΕ στη γραμμή και τα σχέδιά τους. Ενάντια σε κάθε μορφής πολιτική «ορθότητα», δηλώνουμε περήφανα υπέρμαχοι της Ιδέας του Έθνους και του Σοσιαλισμού.

Αυτό είναι το πρώτο βήμα, για να διασφαλίσουμε την επιβίωση της φυλής μας και το μέλλον των παιδιών μας!

 

Α.Τ.