Καλή χρονιά σε όλους τους Έλληνες!

Το 2016 ήταν για όλους μας μια αρκετά δύσκολη χρονιά. Διεθνείς αναταράξεις, πολεμικές συγκρούσεις, δολοφονίες, ισλαμική τρομοκρατία, οικονομική ανέχεια, λαθρομετανάστευση και άλλα τόσα προβλήματα και γεγονότα που μας φέρνουν ολοένα πιο κοντά στην επικείμενη σύγκρουση. Το αν αυτή η σύγκρουση θα είναι παγκόσμια ή κατά τόπους, δεν μπορεί κανείς να το ξέρει. Σίγουρα οι βάσεις έχουν ήδη μπει στην Ευρώπη -απ’ τους παγκόσμιους εξουσιαστές- για μια αιματηρή σύγκρουση μεταξύ δυο διαφορετικών κόσμων, δυο διαφορετικών θρησκειών, πολιτισμών και νοοτροπιών.

Στην Κερκόπορτα την οποία άνοιξε η εβραϊκή Ευρωπαϊκή Ένωση στο επεκτατικό Ισλάμ, υπό το πρόσχημα της προσφυγικής κρίσης, πρέπει κάθε λευκός Ευρωπαίος να σταθεί εμπόδιο. Εμπόδιο στη φυλετική, κοινωνική και πολιτισμική μας αλλοίωση. Εμπόδιο στον εκφυλισμό, τη μαζοποίηση και τον ισοπεδωτισμό.

Το κάλεσμα είναι καθολικό, προς κάθε λευκό Ευρωπαίο, αλλά κυρίως, προς κάθε Έλληνα.

Χωρίς Ελλάδα δεν υπάρχει Ευρώπη και δίχως Έλληνες δεν υπάρχει Ελλάδα.

Όλοι μας πήραμε μια γερή δόση δημοκρατίας και πολυπολιτισμικότητας το 2016. Ζήσαμε έναν χρόνο «αριστερής αλλαγής», με την αμφιφυλόφιλη κυβέρνηση Τσίπρα/Καμμένου. Ένα δουλικό και προδοτικό καθεστώς, που στον βωμό του ατομικού του πλουτισμού και της διασφάλισης της εξουσίας του δεν διστάζει να συνεχίσει το ξεπούλημα της εθνικής περιουσίας και πλούτου, καθώς και την καταλήστευση των ατομικών περιουσιών των Ελλήνων. Ένα κράτος που εξισώνει και μάλιστα καθιστά ανώτερους κάθε λογής ξένους από τους ίδιους τους Έλληνες. Τους δίνει ελληνική ιθαγένεια, δωρεάν τροφή και στέγαση και οσονούπω και μηνιάτικο τετρακοσίων ευρώ… την ίδια στιγμή που οι φόροι και οι κατασχέσεις αυξάνονται για όλους μας. Που οι πολύτεκνοι πλήττονται όσο ποτέ άλλοτε και η οικογενειακή δομή εν γένει ως πρότυπο και αξία υποβαθμίζεται!

Μέσα στη χρονιά που πέρασε, οι διαδικασίες παρακμής επιταχύνθηκαν κατά πολύ.

Πλέον δεν μιλάμε για δόγμα του σοκ, αλλά για αλλεπάλληλα χαστούκια στη μούρη καθενός που πίστευε ότι με το υπάρχον σύστημα τα πράγματα θα πάνε προς το καλύτερο. Παρακολουθήσαμε μ ενδιαφέρον διάφορα κράτη να αφυπνίζονται, έστω και επιδερμικά, και να πιέζουν για μια, κάποια, αλλαγή. Να διαδηλώνουν, να ψηφίζουν υπέρ της εξόδου από την Ευρωπαϊκή Ένωση, να πηγαίνουν κόντρα στη μιντιακή προπαγάνδα και να εκλέγουν τον «κακό» Τράμπ και ούτω καθεξής. Στην Ελλάδα ακόμα δεν είδαμε τίποτα. Ελάχιστες σκόρπιες, μεμονωμένες αντιδράσεις.

Αν το 2016 μας έφερε ένα βήμα πιο κοντά στο χείλος της καταστροφής, το 2017 θα μας φέρει σίγουρα αν όχι στην ίδια την καταστροφή, τουλάχιστον προ των ευθυνών μας.

Εντός του νέου έτους θα κληθούμε να επιλέξουμε αν θα συνεχίσουμε να παραμένουμε απαθείς ή θ’ αντιδράσουμε. Αν θα συναινέσουμε στη διαιώνιση της δημοκρατικής/κομματικής δικτατορίας τους ή αν θα απαιτήσουμε την συνολική κατάργηση τους.

Στην Ελλάδα υπάρχουν δυο απόλυτα διακριτές τάξεις. Οι βολεμένοι και οι μοχθούντες. Οι ενεργοί και οι αναίσθητοι. Αυτοί που λένε «δεν βαριέσαι, καλά είμαστε ακόμα» και αυτοί που, ακόμα κι αν ζουν υπό ικανοποιητικές συνθήκες, αγωνιούν για το μέλλον και την ευημερία του συνόλου.

Αν το 2016 δεν μας έδωσε αρκετά παραδείγματα, αρκετές προειδοποιήσεις για το τι έρχεται, τότε μάλλον κάποιοι δεν θα ξυπνήσουν ποτέ. Όσοι μπορούν ν’ αντιληφθούν τι μέλλον μας επιφυλάσσουν οι παγκόσμιοι δυνάστες μας, πρέπει να ενεργήσουν άμεσα. Να συνασπιστούν και να αγωνιστούν. Να αδράξουν τη στιγμή και κοιτώντας την καταιγίδα στα μάτια, να αρπάξουν τον τροχό της ιστορίας και να τον οδηγήσουν προς μια νέα κατεύθυνση. Μια νέα αυγή για το Έθνος και τον Σοσιαλισμό. Για την Ελλάδα και τον απανταχού ελληνισμό.

Καλή χρονιά, καλή λευτεριά.
Καλούς αγώνες, γερή καρδιά.

Το 2017 ας κάνουμε όλοι το κάτι παραπάνω. Ας βάλουμε το Εμείς, πάνω απ’ το Εγώ.

Ζήτω η Νίκη.