Οι ακριβές καρέκλες των Συνδικα-ληστών!

Με αφορμή την Πανελλαδική γενική απεργία της 8ης και 9ης Δεκεμβρίου (την 28η από το 2010) με  τη συμμετοχή κύριων συνδικαλιστικών «οργάνων» της ΓΣΕΕ/ΑΔΕΔΥ (σωματείων, συνομοσπονδιών, συνδικάτων, συλλόγων κ.α.) και την αναφορά του Γερμανικού τύπου «Οι Έλληνες δεν ξέχασαν την κρίση και απεργούν» έχω να υποβάλω, σε όλους αυτούς τους απλούς πολίτες-εργαζόμενους, όλων των τομέων, όλων των ομάδων, άνευ ταξικής διαφοροποίησης, που ασυνείδητα ακολουθούν και ασπάζονται (οι ενσυνείδητοι δε πέφτουν σε παγίδες αλλά τις δημιουργούν οι ίδιοι) τα εξής ερωτήματα:

 

  • Πότε οι κινητοποιήσεις αυτές άλλαξαν την καταστρεπτική τροπή των μνημονιακών απαιτήσεων;

Ποτέ! Αυτά τα άσφαιρα πυρά για την τιμή των όπλων, που αποσκοπούν στο να κάνουν απλώς αισθητή την παρουσία τους μερικοί εργατοπατέρες, είναι για γέλια και για κλάματα. Αναποτελεσματικές, σπασμωδικές και βασανιστικές για τον κόσμο ενέργειες. Κανείς δεν έχει καταλάβει ποιο είναι το νόημα και ο στόχος μιας ακόμα 24ωρης απεργίας σε μια χώρα με 30% ανεργία, που χρεοκόπησε πριν από εφτά χρόνια και έχει υποδουλωθεί, ενώ δεν έχει καμία σημασία ποιο κόμμα είναι στην κυβέρνηση, ποια κόμματα είναι στη Βουλή και όλα είναι πια διακοσμητικά.

Σύμφωνα με τη θεωρία, η δουλειά των συνδικαλιστών είναι η υπεράσπιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και η προστασία τους από τις αυθαιρεσίες του εργοδότη. Σύμφωνα, όμως, με την εμπειρία η δουλειά των συνδικαλιστών είναι η προστασία των συντεχνιακών συμφερόντων και η προώθηση των δικών τους προσωπικών φιλοδοξιών. Ένας θέλει να διατηρήσει την εξουσία που έχει και να ανέλθει συνδικαλιστικά. Άλλος θέλει να γίνει βουλευτής και, με τα κατάλληλα προσκυνήματα, υπουργός. Άλλος θέλει να γίνει ευρωβουλευτής. Άλλος θέλει να ανέβει στην κομματική ιεραρχία. Αυτές είναι θεμιτές φιλοδοξίες, όχι όμως όταν επιδιώκονται εις βάρος του κοινωνικού συνόλου, όπως συμβαίνει στη χώρα μας εδώ και δεκαετίες. Σε πολλές περιπτώσεις η απερισκεψία και η σκόπιμη κακή πολιτική των συνδικαλιστών έχουν αποτελέσματα που θίγουν άμεσα τα συμφέροντα των εργαζομένων τα οποία υποτίθεται ότι προωθούν.

Η  48ωρη γενική απεργία, που από ανάγκη κήρυξαν, δεν συνοδεύεται από συγκεκριμένο πρόγραμμα συνέχειας, αλλά από ένα αόριστο «ο αγώνας συνεχίζεται», τη στιγμή  που βρισκόμαστε κυριολεκτικά μπροστά σε έναν    ορυμαγδό ανατροπών σε όλα τα μέτωπα. Ούτε φυσικά στην ανακοίνωσή τους δείχνουν την πραγματική αιτία όλων αυτών, που δεν είναι άλλη από την πολιτική  που ασκούσανε και ασκούν τα κόμματα που εναλλάσσονται στην εξουσία  ή συγκυβερνούν. Πολιτική, που με τον ένα ή τον άλλον τρόπο, στηρίζουν οι εν λόγω συνδικαλιστικές ηγεσίες.  Με γενικόλογη αναφορά, ανάγουν σε βασική αιτία των όσων συμβαίνουν σήμερα το μνημόνιο, αποσιωπώντας έντεχνα την πατρότητά  του, όπως και τι προηγήθηκε αυτού. Ρίχνουν την ευθύνη στα… εργαλεία (ένα πολύ καλό εργαλείο είναι το μνημόνιο) και όχι στους κατασκευαστές και χειριστές τους -τα κυβερνητικά κόμματα, σε αγαστή συνεργασία με τους λεγόμενους… «εταίρους»-  τα  οποία, όσο μπορούν, φροντίζουν να τα προφυλάξουν από την οργή των εργαζομένων! Αν αυτοί οι κομματικοί μηχανισμοί της άρχουσας τάξης μείνουν ανέπαφοι, τότε τέτοιου είδους εργαλεία πολύ εύκολα μπορούν να κατασκευάζονται, άσχετα βέβαια με το τι όνομα θα δοθεί σ’ αυτά! Τα γνωστά λοιπόν συνδικάλια «στήνουν» γεγονότα, εκδηλώσεις, αφενός για να τρομοκρατούν αυτούς που θα τους «ενοχλήσουν», αφετέρου για να αποδώσουν αγωνιστικότητα και μαχητικότητα στο κόμμα-μικρομάγαζο-αριστερή γωνία, όπως έρχεσαι.

 

  • Ποιοι οι κύριοι οργανωτές τους και ποια είναι η μετέπειτα πορεία από τις ατελείωτες ώρες «πάλης» στους δρόμους;

Οι ίδιοι που μας κυβερνούν τώρα και αυτοί που μας κυβερνούσαν πάντα. Μισθωτοί συνδικαλιστές που προάγουν τη λήθη στα λαϊκά στρώματα κάθε κοινωνικής τάξης. Που λαθροθηρεύουν ψήφους για την αναγέννηση της θέσης τους.

Ξεχάσατε τα μεγάλα ονόματα της δυσώδους υπόθεσης των υποβρυχίων που ζημίωσαν το ελληνικό Δημόσιο κατά εκατοντάδες εκατομμύρια ευρώ, που άγγιξαν οι εισαγγελείς του Οικονομικού Εγκλήματος; Περίοπτη θέση της λίστας στο κατηγορητήριο έχει και ο πρώην Νομάρχης Πειραιά και νυν πρόεδρος του ΕΦΕΤ, Ιωάννης Μίχας. Ο κ. Μίχας, πρώην συνδικαλιστής των ναυπηγείων, κατηγορείται για παθητική δωροδοκία και ξέπλυμα βρώμικου χρήματος. Μαζί του κατηγορούνται και οι πρώην συνδικαλιστές κ.κ. Σταύρος Μαρκάτος και Γιώργος Κοντάκης.

Ξεχάσατε την  υπόθεση των παράνομων χρηματοδοτήσεων της ΔΕΗ προς τη ΓΕΝΟΠ, προκειμένου να διοργανώνει ταξίδια και συνέδρια, που δεν πραγματοποιήθηκαν ποτέ; Ανάμεσα στους 59 κατηγορουμένους βρέθηκαν πρώην πρόεδροι της ΔΕΗ, συνδικαλιστές της ΓΕΝΟΠ, τουριστικά πρακτορεία, ακόμα και η κόρη του συνδικαλιστή Ρίζου Ρίζου. Σύμφωνα με το βούλευμα, τα ποσά για τα οποία κατηγορήθηκαν αφορούν σε τιμολόγια, τα οποία ξεπερνούν το 1.000.000 ευρώ για τις χρονικές περιόδους 2008, 2009, 2010, ένα δάνειο ύψους 500.000 ευρώ της ΔΕΗ προς τη ΓΕΝΟΠ, το οποίο ούτε επεστράφη ποτέ, ούτε δόθηκαν ποτέ σοβαρές εγγυήσεις για να επιστραφούν τα χρήματα αυτά πίσω στη ΔΕΗ, καθώς και 300.000 ευρώ που δαπανήθηκαν από τη ΔΕΗ για μελέτη που ποτέ δεν εκπονήθηκε, αλλά ούτε και επιστράφηκαν τα χρήματα.

Ξεχάσατε τις μεγάλες παρατυπίες που αφορούν σε επιχορηγήσεις και ενισχύσεις της Πανελλήνιας Ομοσπονδίας Σωματείων Ταχυδρομικών, αλλά και οικονομικές ατασθαλίες στις εκροές χρηματικών ποσών για έξοδα κίνησης, ταξίδια, αποζημιώσεις και άλλες δαπάνες;

Όπως διαπιστώθηκε, για την τετραετία 2007-2010 υπήρξαν περιπτώσεις κατά τις οποίες δεν τηρήθηκαν οι προβλεπόμενες νομοθετικές διατάξεις και διαδικασίες σε εισροές μεγάλων χρηματικών ποσών προς την Ομοσπονδία.

 

Πιο αναλυτικά, οι παρατυπίες αυτές αφορούν :

Σε ποσό ύψους 5.642.592,54 ευρώ, το οποίο εισέρρευσε στη συνδικαλιστική οργάνωση μέσω λογαριασμού του παραπάνω νομικού προσώπου, με τις κρατήσεις/συνδρομές των εργαζόμενων, που πραγματοποιούνται στο πλαίσιο της συμμετοχής τους στο πρόγραμμα Διακοπών, στη λειτουργία του Παραθεριστικού Κέντρου και γενικότερα στις συνδρομές που προβλέπονται από το καταστατικό της για τα μέλη της.

Σε ποσό ύψους 2.370.472,28 ευρώ, που εισέρρευσε μέσω άλλου λογαριασμού, ο οποίος αφορούσε στις επιχορηγήσεις του παραπάνω νομικού προσώπου προς την Ομοσπονδία, στο πλαίσιο υλοποίησης των όρων των Εθνικών Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, που έχουν υπογραφεί μεταξύ τους.

Κατά την αντιπαραβολή των στοιχείων του λογιστηρίου του νομικού προσώπου με το Βιβλίο Ταμείου που τηρούσε η συνδικαλιστική οργάνωση, διαπιστώθηκε ότι εισπράξεις και πληρωμές, συνολικού ποσού 2.178.252,15 ευρώ, οι οποίες αφορούσαν στη λειτουργία των προγραμμάτων «Διακοπών» και «Παραθεριστικού Κέντρου» αντίστοιχα, δεν είχαν καταγραφεί όπως προβλέπεται στο Βιβλίο Ταμείου της. Επιπλέον, διαπιστώθηκαν οικονομικές ατασθαλίες στις εκροές χρημάτων από την Ομοσπονδία προς τα μέλη της, οι οποίες αφορούσαν κυρίως σε έξοδα κίνησης, ταξίδια, αποζημιώσεις και άλλες δαπάνες.

 

Αυτά είναι μερικά από τα άπειρα φαγοπότια των «υπερασπιστών» του εργατικού δικαίου. Που είναι πάντα οι ίδιοι. Μπλε, πράσινοι, και τώρα πολύχρωμοι με τον ίδιο σκοπό. Σε τελική ανάλυση, το κέρδος του εβραϊκού καπιταλιστικού προγράμματος.

 

 

Η Λύση

Η πιο πρακτική λύση για την απόχρεμψη της μαρξιστικής βλέννας από τα σωθικά ενός κρατικού μηχανισμού, που στηρίζει και προϋποθέτει την οικονομική ευμάρεια μιας χώρας, βασίζεται στον συνδυασμό κεφαλαίου-εργασίας, με κρατικό έλεγχο, έχοντας σκοπό την ανάπτυξη της παραγωγής για την ευημερία της εργατικής και αγροτικής τάξης και κατά προέκταση του Έθνους.

 

Δεν καταργείται η ιδιωτική πρωτοβουλία και η ιδιοκτησία, όπως συμβαίνει στην περίπτωση του υπαρκτού σοσιαλισμού, αλλά επιτρέπονται μόνο περιορισμένες κινήσεις στους κεφαλαιούχους. Επιτρέπεται δηλαδή η χρήση των ιδιωτικών κεφαλαίων μόνο για παραγωγικούς σκοπούς που εξυπηρετούν την οικονομική ανάπτυξη του κράτους και την ευημερία της εργατικής τάξης, θεσπίζοντας αυστηρούς κοινωνικούς όρους με συμμετοχή των εργατών και κρατικών λειτουργών στα διοικητικά συμβούλια των ιδιωτικών εταιρειών. Μέρος των κερδών υποχρεωτικά αναδιανέμεται από τους κεφαλαιούχους στους εργάτες. Δηλαδή επιτρέπεται μεν η χρήση των ιδιωτικών κεφαλαίων, για παραγωγικούς σκοπούς, αλλά απαγορεύεται ρητά η κερδοσκοπία. Έτσι, επιτρέπεται η παραγωγή χρήματος με το συνδυασμό κεφαλαίου-εργασίας (με την ανάλογη ωφέλεια της εργατικής τάξης), απαγορεύεται, όμως, η  παραγωγή χρήματος μέσω του συνδυασμού κεφαλαίου-τόκων. Αυτό συνεπάγεται την κατάργηση της τραπεζικής τοκογλυφίας -τα υπερκέρδη των χρηματιστηρίων – της κερδοσκοπίας στις πρώτες ύλες κλπ, διότι αυτά δεν ωφελούν την εργατική τάξη και την κρατική ευημερία, αλλά εξυπηρετούν μόνο τα υπερκέρδη των κεφαλαιούχων. Για να περιοριστεί όμως η δράση της κεφαλαιοκρατίας, πρέπει να συνεργαστούν οι τοπικοί κεφαλαιούχοι. Οι βιομήχανοι-κεφαλαιούχοι για το συμφέρον του Έθνους πρέπει να διαθέσουν τα κεφάλαιά τους για παραγωγικούς σκοπούς.

Αυτό το οικονομικό σύστημα εφαρμόστηκε στην Εθνικοσοσιαλιστική Γερμανία του Γ’ Ράιχ. Σε 5 μόνο χρόνια (1933-1938 ) η οικονομική ανάπτυξη υπήρξε ραγδαία, η παραγωγή δεκαπλασιάστηκε, τα εισοδήματα της εργατικής τάξης πενταπλασιάστηκαν και η ανεργία που μάστιζε την Γερμανία (25%) εκμηδενίστηκε, με την δημιουργία των γνωστών ταγμάτων εργασίας.

 

Σήμερα ο Καπιταλισμός έχει πλέον επεκταθεί σε όλον τον πλανήτη και μεσουρανούν η κερδοσκοπία, η τοκογλυφία και η εκμετάλλευση της εργατικής τάξης σε όλα τα μήκη και πλάτη της Γης. Το αποτέλεσμα είναι οι κεφαλαιοκράτες να συγκεντρώνουν όλο και μεγαλύτερο πλούτο και να πτωχαίνει η παγκόσμια κοινότητα.

Οι σημερινοί παγκοσμιοποιητές-κεφαλαιοκράτες έχουν λάβει τα μέτρα τους ώστε να αποκλεισθεί κάθε πιθανότητα επανόδου του Εθνικοσοσιαλισμού. Μέσω των ελεγχόμενων ΜΜΕ εξακολουθούν να δαιμονοποιούν και να λερώνουν την Ιδέα, αναμασώντας τα γνωστά ψεύδη τους -που αφορούν, όμως, μόνο την περίοδο του παγκοσμίου πολέμου (1939-1945) και όχι την περίοδο της ειρήνης όπου έλαβε χώρα η μεγαλειώδης αναγέννηση της Γερμανίας- επειδή ακριβώς γνωρίζουν ότι το μόνο οικονομικό σύστημα που θα μπορούσε επιτυχώς να αντικαταστήσει και να καταργήσει το απάνθρωπο κεφαλαιοκρατικό σύστημα τους, έτσι ώστε η ανθρωπότητα να εισέλθει και πάλι σε μια πορεία οικονομικής και πολιτιστικής ευημερίας, απαλλαγμένη από την καπιταλιστική τυραννία που τρώει τις σάρκες των λαών του πλανήτη από τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο μέχρι σήμερα, είναι ο Εθνικοσοσιαλισμός!

 

Β.Χ.