Η αλλαγή της κοινωνίας ως μέσο για την επικράτηση του Εθνικισμού

 

Η παγκοσμιοποιημένη, πλέον, κοινωνία στην οποία ζούμε, αλλάζει διαρκώς. Συνθήκες ζωής, βιοτικό επίπεδο, νόμοι και συνήθειες αλλάζουν προς το χειρότερο, ενώ κανείς δε μπορεί να προβλέψει με βεβαιότητα προς τα πού οδεύει ολόκληρος ο πλανήτης και πότε θα σταματήσει αυτή η πολυεπίπεδη κρίση που έχει στερήσει από τη λεγόμενη μεσαία τάξη την αξιοπρέπεια και το βιοτικό επίπεδο που κατείχε μέχρι πριν από λίγα χρόνια.

Πρώτη αλλαγή, η οικονομία και η οικονομική δυνατότητα, καθώς και η αγοραστική δύναμη της κοινωνίας. Παρατηρείται, εκτός από κάποιες περιπτώσεις επιχειρηματιών, χρηματιστών, εφοπλιστών και μεγαλοεπενδυτών, ότι η αγοραστική δύναμη και η οικονομική δυνατότητα του λεγόμενο «μέσου νοικοκυριού» έχει μειωθεί κατά πολύ, συμπαρασύροντας προς τα κάτω ολόκληρη την παγκόσμια αγορά, η οποία δείχνει κέρδη σε πολύ συγκεκριμένους τομείς, ενώ στους περισσότερους συρρικνώνεται. Αυτό σημαίνει συρρίκνωση της πραγματικής οικονομίας, και ταυτόχρονα εκ νέου παράταση της κρίσης στο σύστημα που λέγεται Καπιταλισμός. Η οικονομική κρίση, επιπροσθέτως, παρατείνεται και λόγω των σκανδάλων που έρχονται καθημερινά, πλέον, στο φως και αφορούν επιχειρηματικούς ομίλους, απατεώνες χρηματιστές, διεφθαρμένους εργολάβους, ακόμα πιο διεφθαρμένους αστούς πολιτικούς κ.ά.

Δεύτερη αλλαγή, η γεωπολιτική «σκακιέρα», που έχει στηθεί για τα καλά πια σε παγκόσμιο επίπεδο, με επίκεντρο κάποιες περιοχές του πλανήτη, όπου διεξάγεται ανοιχτή σύγκρουση συμφερόντων, είτε σε επίπεδο διπλωματίας και εκατέρωθεν δηλώσεων για εσωτερική κατανάλωση (π.χ. η δήλωση από αξιωματούχους στη Βουλγαρία για προσάρτηση της ΠΓΔΜ κι επιστροφή της χώρας εκεί που ανήκει ιστορικά, διάφορες δηλώσεις αλυτρωτισμού από την αλβανική κυβέρνηση, δηλώσεις του Τούρκου προέδρου Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν για επαναδιαπραγμάτευση της συνθήκης της Λωζάνης, αλλά και διαρκείς απειλητικές δηλώσεις για τη συμφωνία του μεταναστευτικού ζητήματος προς την Ε.Ε.), είτε σε ανοιχτή πολεμική σύγκρουση, όπως συμβαίνει αυτή τη στιγμή στη Συρία και στην Υεμένη, όπου διάφορες περιφερειακές δυνάμεις έχουν επέμβει και στις δύο περιπτώσεις, με την άμεση ή έμμεση συνεπικουρία από τις δύο ισχυρότερες στρατιωτικές δυνάμεις του πλανήτη (ΗΠΑ και Ρωσία).

Τρίτη αλλαγή, η μεγάλη κοινωνική αλλαγή στο δυτικό κόσμο. Πέρα από το στραγγάλισμα των εργασιακών δικαιωμάτων, πέρα από την πλήρη φιλελευθεροποίηση της οικονομίας και την παραγωγή αυτοματοποιημένων εργατών, με μόρφωση που ανταποκρίνεται μόνο στη γραμμή παραγωγής που θέτουν οι παγκοσμιοποιητικοί μηχανισμοί του δυτικού κόσμου σε αγαστή συνεργασία με τις μεγάλες πολυεθνικές εταιρείες και τους διεθνείς χρηματοπιστωτικούς οίκους, οι πολίτες των χωρών αυτών έχουν να αντιμετωπίσουν και έναν άνευ προηγουμένου δήθεν κοινωνικό προοδευτισμό, ο οποίος τους υποχρεώνει στην αποδοχή διάφορων νέων καταστάσεων και στην αποδοχή μίας νέας πραγματικότητας. Για παράδειγμα, η αντίληψη ότι πρέπει να γίνουν αποδεκτοί σε μία ομοιογενή κοινωνία, λαθρομετανάστες, κάποιοι εκ των οποίων με βεβαρυμμένο ποινικό μητρώο από τις χώρες από τις οποίες προήλθαν, η αντίληψη ότι πρέπει να γίνουν αποδεκτά τα τραβεστί και αποδεκτή η υιοθεσία παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια, η αντίληψη ότι πρέπει να ασχολούμαστε με υποθέσεις αγάπης και έρωτα και ανθρωπίνων σχέσεων αντί με τα βιοποριστικά ζητήματα της εργασίας, της εξέλιξης, και της ελευθερίας. Όλη αυτή η φιλελευθεροποίηση και η αποβλάκωση της κοινωνίας, έχει ως στόχο, φυσικά, τον αποπροσανατολισμό των δυτικών κοινωνιών, για να αποδεχτούν πιο εύκολα την παγκοσμιοποίηση, η οποία έρχεται και ήδη έχει φέρει πολλές από τις συνέπειές της μαζί της, όπως αφανισμό των ομοιογενών εθνικών κρατών και αντικατάστασή τους από πολυπολιτισμικά και αδύναμα κράτη, κοινωνίες χωρίς αξίες και νομοσχέδια στρεφόμενα κατά της κοινωνίας που δε θα συναντούν αντιδράσεις ως προς την ψήφισή τους, λόγω αδιαφορίας των ανθρώπων για την πολιτική (βλ. το στυλ των απολιτίκ και των χίπστερ που έχει εδραιωθεί και στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια).

 

Σε όλα αυτά τα ζητήματα, σε όλη αυτή τη γενικευμένη αλλαγή, στο σχέδιο δηλαδή, διάλυσης των κοινωνιών και κατ’ επέκταση των εθνικών κρατών του δυτικού κόσμου, απάντηση μπορεί να δώσει μόνο ένα υγειές Εθνικοσοσιαλιστικό Κίνημα. Ακόμα δεν έχει τελειώσει τίποτα! Δεν έχει χαθεί ο πόλεμος, μολονότι σημαντικές μάχες έχουν είτε χαθεί, είτε δε δόθηκαν ποτέ από τους εθνικιστές του σύγχρονου κόσμο.

Δεν είναι το τέλος, αλλά η ευκαιρία για μία νέα πορεία. Είναι η κρίσιμη στιγμή που το κίνημα μας πρέπει να αντιπαραθέσει τις Ιδέες και τις Αξίες του απέναντι σε ένα διεφθαρμένο σύστημα που διαλύεται ολοένα και περισσότερο, ή περνάει, καλύτερα, σε μία φάση διεθνούς διάλυσης των κοινωνικών ιστών του δυτικού κόσμου. Έχει να αντιπαραθέσει την αξιοπρέπεια απέναντι στο διασυρμό, την κοινωνική δικαιοσύνη έναντι της ασυδοσίας του κεφαλαίου, την αμερόληπτη δικαιοσύνη απέναντι στην αδικία του συστήματος απονομής δικαιοσύνης των κρατών της ΕΕ και της Βόρειας Αμερικής, την εθνική οικονομία και το όραμα της αυτοδιάθεσης των λαών απέναντι στην παγκόσμια καπιταλιστική οικονομία, την εξέλιξη της κοινωνίας και του πολιτισμού μέσα από ένα δρόμο που θα ορίζεται από τη Φυλή, το κοινό εθνικό συμφέρον – και όχι το ατομικό – και την παράδοση. Οι πάγιες θέσεις μας είναι λίγο έως πολύ γνωστές, το ζητούμενο είναι να γνωστοποιηθούν και να διαδοθούν και στην υπόλοιπη κοινωνία.

 

Οι Ιδέες μας μπορούν και πρέπει να επικρατήσουν. Καπιταλισμός και Μαρξισμός δείχνουν πλέον πιο ξεκάθαρα από ποτέ, ότι δεν υπερασπίζονται τα «ανθρώπινα δικαιώματα» – όπως διατυμπανίζουν – παρά υπηρετούν τα συμφέρονται όλων αυτών που καταληστεύουν τα έθνη και τους λαούς όλα αυτά τα χρόνια της ύπαρξης του διεθνούς χρηματοπιστωτικού συστήματος – ιδιαίτερα από το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου και μετά – και συνεχίζουν απτόητοι το καταστροφικό τους έργο.

Στις δύσκολες μέρες που έρχονται, δεν πρέπει απλά να διαλέξουμε πλευρές, αλλά να δείξουμε στην κοινωνία ποια είναι η δικιά μας πλευρά! Η καθαρή, έντιμη κι αυθεντική, αυτή που μπορεί να δώσει λύσεις και να βγάλει τη χώρα απ’ το αδιέξοδο. Στο καιρό των πασιφιστών, του «περίμενε» και των κούφιων ομιλιών, κηρύττουμε τη Δράση για το Έθνος και τον Σοσιαλισμό!

 

K-H L