Για το αποτέλεσμα των Αμερικανικών εκλογών

 

Τις τελευταίες μέρες αναμφίβολα κυριάρχησε στην επικαιρότητα το θέμα των αμερικανικών εκλογών, με τον παγκόσμιο πληθυσμό να έχει χωριστεί σε δύο μέρη, τους φανατισμένους εχθρούς του νεοεκλεγέντος πλανητάρχη και τους ένζηλους οπαδούς του. Στην πρώτη κατηγορία ανήκουν οι συνειδητοποιημένοι φιλελεύθεροι και δεδηλωμένοι απολογητές της πολιτικής ορθότητας – ως εκ τούτου, δεν υπάρχει λόγος να ασχοληθούμε. Στη δεύτερη κατηγορία, όμως, των υποστηρικτών του νέου προέδρου, ανήκουν και πολλοί άνθρωποι που είναι ή δηλώνουν πατριώτες, εθνικιστές, ακόμα και εθνικοσοσιαλιστές.

 

Οπωσδήποτε, αποτελεί ενθαρρυντικό σημάδι το γεγονός ότι η ρητορική του Τραμπ, ρητορική οπωσδήποτε «πατριωτική» ή ακόμα και «εθνικιστική» σε κάποιες περιπτώσεις, βρήκε απήχηση σε τόσο μεγάλο τμήμα του πληθυσμού, όχι μόνο των ΗΠΑ αλλά και πολλών ευρωπαϊκών κρατών. Η λυπηρή πραγματικότητα, όμως, είναι ότι ο Τραμπ δεν αποτελεί τη λύση, αλλά μέρος του προβλήματος. Ο λόγος έχει εξηγηθεί παλιότερα εδώ: http://hellenicns.gr/2016/08/25/donald-trump-%ce%ad%ce%bd%ce%b1%cf%82-%cf%86%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%ba%cf%8c%cf%82-%cf%83%ce%b9%cf%89%ce%bd%ce%b9%cf%83%cf%84%ce%ae%cf%82/

Ο πρωθυπουργός του Ισραήλ, Μπέντζαμιν Νετανιάχου, επιβεβαιώνει πλήρως την ανωτέρω δημοσιέυση, καθώς έσπευσε να συγχαρεί τον νεοεκλεγέντα πρόεδρο των ΗΠΑ και να δηλώσει τα εξής: «Ο νεοεκλεγείς πρόεδρος είναι πραγματικός φίλος του κράτους του Ισραήλ και αδημονώ να εργαστώ μαζί του υπέρ της ασφάλειας, της σταθερότητας και της ειρήνης στην περιοχή μας» Η Jerusalem Post των τελευταίων ημερών επίσης αναφέρει επί λέξει ότι, «η νίκη του Τραμπ είναι μία ευκαιρία να ανακαλέσει το Ισραήλ την ιδέα ενός παλαιστινιακού κράτους στην καρδιά της χώρας». Οι δηλώσεις αυτές απορρέουν απ’ την προεκλογική δέσμευση του Τραμπ να μεταφέρει την πρεσβεία των ΗΠΑ από το Τελ-Αβίβ στην Ιερουσαλήμ, αναγνωρίζοντας την έτσι ως πρωτεύουσα του Ισραήλ – όπως δήλωσε – και προκαλώντας ευθέως με πόλεμο την Παλαιστίνη.

 

showimage

 

Δυστυχώς, λοιπόν, όσο ευχάριστα κι αν ακούγονται τα ωραία λόγια που συχνά λέει ο Τραμπ στις ομιλίες και τις δηλώσεις του, οφείλουμε να αναγνωρίσουμε πως δεν αποτελούν παρά ένα ωραία πλασαρισμένο προϊόν για λαϊκή κατανάλωση, εν αντιθέσει με τις πραγματικές επιδιώξεις και προθέσεις του, που υπαγορεύονται από άλλα κέντρα εξουσίας και λήψης αποφάσεων.

Ωστόσο, υπάρχει κάτι που πρέπει να κρατήσουμε από αυτήν την αλλαγή σκυτάλης στις ΗΠΑ. Οι άνθρωποι και οι οργανισμοί που βρίσκονται πίσω από τις κυβερνήσεις των κρατών  και πίσω από τους πολιτικούς αρχηγούς που κονταροχτυπιούνται για τα ηνία της χώρας, συχνά έχουν αντικρουόμενα μεταξύ τους συμφέροντα, άρα και στόχους. Σύμφωνα, για παράδειγμα, με τις δημοσιεύσεις των τελευταίων μηνών, σκοπός της Κλίντον (αν εκλεγόταν) ήταν μεταξύ άλλων ένας καινούριος πόλεμος  στα Βαλκάνια, ενώ ο Τραμπ φαίνεται να έχει σαν στόχο τη συνεργασία με τη Ρωσία με σκοπό τη διάλυση της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Φυσικά, όλα αυτά είναι προς το παρόν σενάρια και υποθέσεις εργασίας. Σε κάθε περίπτωση όμως, είναι δεδομένο πως επίκεινται σημαντικές ανακατατάξεις δυνάμεων στην παγκόσμια σκακιέρα. Κι αυτό, είναι κάτι που μπορεί και πρέπει να αποβεί σε δικό μας όφελος.

 

Χωρίς ψεύτικες ελπίδες, λοιπόν, αλλά και χωρίς αρτηριοσκληρωτικές παρωπίδες, παρακολουθούμε με ενδιαφέρον τις εξελίξεις, προσπαθώντας να προβλέψουμε την επόμενη κάθε φορά κίνηση – και προετοιμαζόμαστε. Η εποχή μας κυοφορεί συνταρακτικές αλλαγές – αν συντελέσουμε σ’ αυτές, στον βαθμό που μπορούμε, θα έχουμε δικαιώσει την ύπαρξή μας ως ατόμων και ως φύλλων στο αειθαλές δέντρο της ράτσας μας.

 

Δ.Η.