Άλλο Αλβανοί και άλλο Αρβανίτες. Μια εμπεριστατωμένη επιστημονικά απάντηση στον ημιμαθή Αλβανό πρωθυπουργό

 

Ο Αλβανός Πρωθυπουργός Έντι Ράμα κατασκευάζει τη δική του Ιστορία προωθώντας τις επιδιώξεις του Αλβανικού εθνικισμού. Όπως δήλωσε, προσφάτως: «επί Τουρκοκρατίας, στη μικρή – τότε – Αθήνα, κατοικούσαν Αλβανοί!».

 

Η ιστορική αλήθεια για τους Έλληνες Αρβανίτες

Από την εποχή του κομμουνιστικού αθεϊστικού καθεστώτος στην Αλβανία η γειτονική χώρα επιχειρεί με προπαγανδιστικό τρόπο να διεκδικήσει τους υπερήφανους Έλληνες Αρβανίτες ή, ορθότερα, τους αρβανιτόφωνους συμπατριώτες μας. Αρκετοί ανιστόρητοι ή κακόβουλοι προπαγανδιστές επιχειρούν να ταυτίσουν το διαφορετικό γλωσσικό ιδίωμα με μία δήθεν διαφορετική εθνική ταυτότητα. Όμως οι αρβανιτόφωνοι Έλληνες με τη συμμετοχή τους στους εθνικούς αγώνες και με κάθε άλλη ιστορική εκδήλωση τους δηλώνουν ότι ουδεμία σχέση έχουν με τους Αλβανούς, τη γλώσσα τους και τον πολιτισμό τους.

 

Ο Μάρκος Μπότσαρης, στην μνήμη του οποίου ασεβούν πολλοί, ήταν Έλλην αρβανιτόφωνος, όπως όλοι οι Σουλιώτες. Η ελληνική του συνείδηση φαίνεται και από την περίφημη φράση που είπε όταν πρωτοπάτησε στα Επτάνησα: «Ο Έλλην δεν μπορεί να αισθάνεται ελεύθερος εκεί όπου κυματίζει η Βρετανική σημαία». Το δε Λεξικό που έγραψε ήταν «της αρβανίτικης – όχι αλβανικής – και ρωμαίικης απλής» (νεοελληνικής). Άλλωστε δεν θα μπορούσε να έχει αλβανική εθνική συνείδηση, διότι τέτοια συνείδηση εμφανίζεται μόλις το 1878 με την Λίγκα της Πριζρένης –Κοσσυφοπεδίου και μάλιστα ως τεχνητό κατασκεύασμα ξένων δυνάμεων και θρησκευτικών προπαγανδών.

Κατά την Τουρκοκρατία δεν υπήρχε έθνος Αλβανών. Οι κάτοικοι της σημερινής Αλβανίας διεκρίνοντο με κριτήριο την Θρησκεία τους. Οι Ορθόδοξοι ήσαν Ρωμιοί, εντεταγμένοι στο ίδιο Γένος με τους υπόλοιπους Έλληνες. Οι Μουσουλμάνοι ένοιωθαν Τούρκοι, εξ ου και ο όρος Τουρκαλβανοί. Εάν μιλούμε για αλβανική συμμετοχή στην Ελληνική Επανάσταση δεν πρέπει να αναφερόμαστε στους Μποτσαραίους, την Μπουμπουλίνα και τους Κουντουριώτηδες, αλλά στους Τουρκαλβανούς που χρησιμοποιήθηκαν από την άλλη πλευρά ως σφαγείς των Ελλήνων.

 

Οι Βυζαντινοί πρόγονοί μας δεν ανέφεραν Αλβανούς στην Βαλκανική. Ο Κωνσταντίνος Πορφυρογέννητος ονομάζει Αλβανούς μία φυλή του… Καυκάσου. Ο Γεώργιος Καστριώτης –Σκεντέρμπεης, που θεωρείται εθνικός ήρωας των σημερινών Αλβανών, ονόμαζε εαυτόν Ορθόδοξον Ηπειρώτη (15ος αιών). Σε έγγραφα της Γαληνοτάτης Δημοκρατίας της Βενετίας στα τέλη του 15ου αιώνος η λέξη Αλβανός ερμηνεύεται «Έλληνες από την Ήπειρο και την Πελοπόννησο» χωρίς να αμφισβητείται η ελληνική συνείδησή τους.

Η αλβανική εθνική συνείδηση είναι αναμφισβήτητα ξενόφερτο κατασκεύασμα όπως αποδεικνύουν και μαρτυρίες των ιδίων των ενδιαφερομένων, τις οποίες κατέγραψε ο σύγχρονός μας διαπρεπής βαλκανιολόγος Αχιλλεύς Λαζάρου. Όταν η Ιταλία και η Αυστρουγγαρία – για δικούς τους λόγους – προσπαθούσαν να κατασκευάσουν αλβανικό κράτος ώστε να ελέγχουν την είσοδο της Αδριατικής, οι Τουρκαλβανοί ύψωναν στο Δυρράχιο την Οθωμανική σημαία! Προτιμούσαν την τουρκική παρά την άγνωστη σ’ αυτούς αλβανική εθνική συνείδηση. Άλλωστε και στους Βαλκανικούς πολέμους οι Μουσουλμάνοι της Αλβανίας πολέμησαν και μάλιστα δυναμικά στις τάξεις του Οθωμανικού στρατού. Μετά το 1908 πολλά από τα μέλη του Νεοτουρκικού κομιτάτου, το οποίο σχεδίασε και ξεκίνησε τον διωγμό των Ελλήνων, ήσαν Τουρκαλβανοί.

 

Η λέξη Αλβανία σημαίνει Λευκή Χώρα από το λατινικό ΑΛΜΠΑ = Λευκή. Είναι όρος με γεωγραφική και όχι εθνολογική σημασία. Ο όρος Αρβανίτης που αφορά τους Σουλιώτες, τους Υδραίους, τους Σπετσιώτες και πολλούς κατοίκους της Αττικής, προέρχεται από τελείως διαφορετική ρίζα. Συγκεκριμένα από την λέξη Άρβανον, τοπωνύμιο της Βορείου Ηπείρου, που το βρίσκουμε ήδη από τον 11ο αιώνα στα κείμενα της Άννας Κομνηνής. Από το Άρβανον, δηλαδή από ελληνοκατοικημένη βόρεια περιοχή της Ηπείρου, κατέβηκαν τον 13ο και 14ο αιώνα σε πόλεις και νησιά της Νοτίου Ελλάδος ελληνικοί πληθυσμοί που μιλούσαν τα αρβανίτικα. Δηλαδή μία διάλεκτο ανάμικτη με αρχαία ελληνικά, λατινικά, τουρκικά και εντόπια βαλκανικά γλωσσικά στοιχεία. (Βλέπε σχετικά το βιβλίο του Κώστα Καραστάθη: Έλληνες από το Άρβανον, εκδ. Άθως, Αθήνα 2014).

Γιατί έφυγαν από τον τόπο τους; Άλλοι διότι κυνηγήθηκαν από τους Σέρβους του Στεφάνου Δουσάν και άλλοι διότι εκλήθησαν ως ικανοί στρατιώτες (μισθοφόροι) από τους αυτοκράτορες της ύστερης βυζαντινής περιόδου. Μετά την Άλωση οι Αρβανίτες αυτοί, δηλαδή οι Έλληνες που μιλούσαν και ελληνικά και αρβανίτικα, έφυγαν κυρίως προς την Ιταλία και μάλιστα στρατολογήθηκαν ως μισθοφόροι (stradioti) από τους δόγηδες της Βενετίας. Στα βενετικά αρχεία σώζονται έγγραφα που καταγράφουν την ελληνική συνείδηση των Αρβανιτών. Οι ίδιοι δηλώνουν την ελληνική εθνικότητά τους και οι Βενετοί δημόσιοι λειτουργοί την καταγράφουν. Οι αρβανιτόφωνοι Έλληνες ουδέποτε είχαν διαφορετική συνείδηση από τους υπόλοιπους Έλληνες. Παρεμφερές παράδειγμα μας δίδουν οι σλαβόφωνοι Μακεδονομάχοι Κώττας, Κύρου, Νταλίπης κ.α., οι οποίοι πολέμησαν υπέρ της Ελλάδος κατά των Βουλγάρων κομιτατζήδων. Καθώς και οι τουρκόφωνοι Ορθόδοξοι της Καππαδοκίας που κράτησαν μέσω της Εκκλησίας την ελληνικότητά τους αν και έχασαν την ελληνική γλώσσα. Οι δίγλωσσοι Έλληνες, αρβανιτόφωνοι, βλαχόφωνοι, σλαβόφωνοι κ.λπ. μας προσφέρουν χαρακτηριστικές αποδείξεις ότι στα Βαλκάνια κατά τους τελευταίους πέντε τουλάχιστον αιώνες η Ορθόδοξη πίστη – και γενικότερα η θρησκεία – διαμορφώνει την εθνική συνείδηση πολύ περισσότερο και από το γλωσσικό ιδίωμα.

 

Η σύγχυση μεταξύ των λέξεων Αλβανός και Αρβανίτης δημιουργείται μόνον στην ελληνική γλώσσα, διότι φαίνονται να μοιάζουν οι δύο όροι ηχητικά. Η ομοιότης είναι μόνον επιφανειακή. Στην ουσία διαφέρουν κατά πολύ. Άλλωστε οι ίδιοι οι Αλβανοί αποκαλούν εαυτούς Σκιπετάρ και την χώρα τους Σκιπερία = Χώρα των Αετών. Τι κοινό μπορούν να έχουν ένας Σκιπετάρ και ένας Έλλην αρβανιτόφωνος; Ίσως ο ένας να μπορεί να καταλαβαίνει κάποιες λέξεις από τον άλλο. Αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι είχαν ή έχουν την ίδια εθνική συνείδηση. Μην ξεχνούμε ότι Σέρβοι, Κροάτες και Βοσνιομουσουλμάνοι μιλούν ακριβώς την ίδια γλώσσα, παρά ταύτα συγκρούσθηκαν προ 20 ετών μεταξύ τους με οδυνηρές συνέπειες.
Αρβανιτόφωνοι Έλληνες, λοιπόν, και όχι Αλβανοί κατοικούσαν στην Αθήνα και γενικότερα στην Αττική επί Τουρκοκρατίας. Αντί να διαστρεβλώνει την Ιστορία ο Αλβανός Πρωθυπουργός ας δει κατάματα την αλήθεια. Ότι, δηλαδή, συνέβαινε το αντίθετο. Δεν υπήρχαν Αλβανοί στην Ελλάδα, αλλά Έλληνες με ελληνικά σχολεία στα εδάφη του σημερινού αλβανικού κράτους. Ας μάθει για τη Μοσχόπολη του 18ου αιώνος, η οποία ήταν η πολιτιστική πρωτεύουσα της Ηπείρου με Ακαδημίες ελληνικών σπουδών και ελληνικά τυπογραφεία. Ας μάθει ότι την κατέστρεψαν οι Τουρκαλβανοί και κατήντησε σήμερα να είναι ένα μικρό χωριό βλαχοφώνων Ελλήνων κοντά στην Κορυτσά, με το όνομα Βοσκοπόγιε.

 

Είναι καθήκον του Ελληνικού Κράτους και των Ελλήνων επιστημόνων να προβάλλουν την Ελληνορθόδοξη κληρονομιά της Βορείου Ηπείρου. Στις ανιστόρητες προπαγάνδες απαντούμε με ιστορικά τεκμήρια.

 

Κωνσταντίνος Χολέβας – Πολιτικός Επιστήμων

 

Πηγές: http://konstantinosholevas.gr/allo-alvanoi-kai-allo-arvanites/

https://pneymatiko.wordpress.com/2016/11/03/άλλο-αλβανοί-κι-άλλο-αρβανίτες-μια-εμπ/

http://www.dimokratianews.gr/content/23297/η-ιστορική-αλήθεια-για-τους-ελληνες-αρβανίτες

 

Κι ένα βίντεο για την Αρβανίτικη Διάλεκτο από τον ιστορικό ερευνητή Κωνσταντίνο Ραχούτη.