Ο Αλαίν ντε Μπενουά και η «Νέα» Δεξιά

Το περασμένο Σάββατο πραγματοποιήθηκε στην Γερμανία ομιλία του γνωστού Γάλλου φιλόσοφου της Νέας Δεξιάς Alain de Benoist, ο οποίος μέσα από το συγγραφικό του έργο έχει, εδώ και δεκαετίες, ασκήσει μεγάλη επιρροή σε πολλά εθνικιστικά κινήματα της Ευρώπης. Η συνάντηση έλαβε χώρα στην Burschenschaft Germania στο Μάρμπουργκ, μια απ’ τις μεγαλύτερες εθνικιστικές φοιτητικές λέσχες της Γερμανίας.

Στην ομιλία του με τίτλο: «Λαϊκισμός», είδαμε άλλο ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα του πως η χρόνια ιδεολογική σύγχυση της Δεξιάς -που πάντα ήθελε να είναι και με τον αστυφύλακα και με τον χωροφύλακα- οδήγησε έναν άνθρωπο που κάποτε έγραφε βιβλία και άρθρα κατά της Δημοκρατίας και υπέρ της Αριστοκρατίας, σε ένα δημοκρατικότατο, πολιτικά ορθό, φάσμα σκέψεως και υποστήριξης διαφόρων εκφραστών και σχηματισμών της «Νέας» Δεξιάς, η οποία σύμφωνα με τον ίδιο: «Επιδιώκει την επαναφορά της Πραγματικής Δημοκρατίας!».

Τίποτα απ’ όσα ελέχθησαν από τον Alain de Benoist το περασμένο Σάββατο δεν θυμίζουν τις παλιές απόψεις του τότε που, μεταξύ άλλων, ηγούταν του Γαλλικού Ινστιτούτου Μελετών GRECE, το ακρωνύμιο του οποίου δεν παραπέμπει τυχαία στην πατρίδα μας.

Ακούσαμε τις απόψεις ενός δημοκράτη, ο οποίος βλέπει στα Νεο-Δεξιά κόμματα της δυτικής Ευρώπης: «την ιστορική ευκαιρία του Εθνικισμού για την ανακατάληψη της εξουσίας!». Ενώ στη συνέχεια είπε ότι:: «Η μεγάλη άνοδος του λαϊκισμού θα φέρει την πραγματική Δημοκρατία, έναντι της ψευτο-Δημοκρατίας του Κοινοβουλευτισμού!».

Στην άνοδο του λαϊκισμού, ο Αlain De Benoist βλέπει την αποτυχία του κοινοβουλευτικού συστήματος, την νίκη της Δεξιάς και την ήττα της Αριστεράς. Τόνισε, ότι η εργατική τάξη της Γαλλίας εκφράζεται πλέον από το κόμμα της Marine Le Pen, «τον αυθεντικό εκφραστή του γαλλικού Εθνικισμού»… Ενός Εθνικισμού τόσο «αυθεντικού» που εντάσσει στους κόλπους του αλλόφυλους, ομοφυλόφιλους και Εβραίους τους οποίους θέλει να προστατέψει από τον επερχόμενο ισλαμικό κίνδυνο.

Ανάμεσα στα διάφορα Δεξιά φληναφήματα που αναπαρήγαγε, δεν παρέλειψε να εκφράσει στο κοινό την συμπάθεια του για τον Donald Trump υποσημειώνοντας, όμως, ότι ο Αμερικανός Πρόεδρος εκφράζει περισσότερο τον αμερικανικό λαϊκισμό και όχι τον ευρωπαϊκό…

Τα λεγόμενα του Μπενουά αποτελούν τρανή απόδειξη ότι, η Δεξιά (είτε «Νέα» είτε παλιά) και η Αριστερά αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου εβραϊκού νομίσματος.

 

Απορρίπτουμε τους ιδεολογικούς συμβιβασμούς της Δεξιάς, όπως κι αν αυτή εκφράζεται. Πιστεύουμε και αγωνιζόμαστε για την φυλετική καθαρότητα του Έθνους μας, χωρίς συμβιβασμούς. Δεν είναι δυνατόν να λογίζονται ως Εθνικιστές οι Δεξιοί και οι ακροδεξιοί, οι οποίοι αποδέχονται στις τάξεις τους αλλόφυλα, ομοφυλόφιλα και κάθε λογής εκφυλισμένα στοιχεία, με μοναδικό κοινό παρονομαστή την έχθρα τους για το Ισλάμ, το οποίο είναι μόνο ένα εκ των πολλών εχθρών της Φυλής και του Έθνους μας, αλλά όχι ο μόνος.

Το κοινοβουλευτικό σύστημα έχει αφέντη και δημιουργό κι αυτός δεν είναι άλλος από, τον διαχρονικό εχθρό του ελληνισμού, τον διεθνή εβραϊσμό. Από αυτόν εκπορεύονται όλα τα εχθρικά στοιχεία που επιδιώκουν την εξαφάνιση της Φυλής μας. Καπιταλισμός, Κομμουνισμός, Μαρξισμός, Φεμινισμός, Φιλελευθερισμός και κάθε άλλος -ισμός είναι δημιούργημα τους. Ενάντια στην συστημική Δεξιά και ακροδεξιά, εμείς θα συνεχίσουμε να λέμε τα πράγματα με το όνομα τους και να προστατεύουμε τους αγνούς Εθνικιστές από τις παγίδες του Συστήματος.

 

Η ψυχολογία του συμβιβασμού και της δειλίας -που είναι και το κύριο χαρακτηριστικό της απανταχού Δεξιάς και ακροδεξιάς- όπως και η ιδεολογική τους σύγχυση είναι γνωστή σε όλους μας εδώ και δεκαετίες. Την μια δηλώνουν θαυμασμό για τον Χίτλερ και την αισθητική του Εθνικοσοσιαλισμού και την άλλη τον αποκηρύσσουν μετά βδελυγμίας όταν τους το επιβάλλει το σύστημα και οι αριστερές φυλλάδες. Το αποτέλεσμα είναι μια συνεχής εναλλαγή μεταξύ εθνικισμού, μοναρχισμού, χουντισμού, μεταξισμού και τόσων άλλων -ισμών σύμφωνα πάντα με τα κελεύσματα του εργοδότη τους.

Ένα άλλο χαρακτηριστικό παράδειγμα της δειλής και παιδαριώδους Δεξιάς νοοτροπίας είναι η εκλογή του αμερικανού Προέδρου Τράμπ, κατά την οποία διάφορα πατριωτικά ιστολόγια και πολλοί «έγκριτοι» και «σοβαροί» εκφραστές της, έσκιζαν τα ιμάτια τους, ώστε να μας πείσουν περί της εθνικιστικότητας αυτού του κωμικοτραγικού ψευδο-εχθρού του λεγόμενου «establishment» (κατεστημένου). Η εξίσου θλιβερή κωμικοτραγικότα της Δεξιάς έφτασε στο αποκορύφωμα της λίγους μήνες μετά την εκλογική του νίκη, οπού είτε με «απορία» είτε με «αγανάκτηση», τα ίδια Δεξιά ιστολόγια και οι ίδιοι επώνυμοι και μη «σοβαροί» δημοσιογράφοι εξέφραζαν την απογοήτευση τους, απέναντι στις αποφάσεις του αμερικανού Προέδρου να βομβαρδίσει τη Συρία και να κηρύξει την Ιερουσαλήμ (όπως είχε υποσχεθεί προεκλογικά) πρωτεύουσα του Ισραήλ.

 

Περαστικά σου Δεξιά

 

 

Θωμάς Τ.