Προετοιμάζοντας την Αντίσταση

Με αφορμή ορισμένα πρόσφατα γεγονότα, αλλά και τις συγκεντρώσεις για την εν ψυχρώ δολοφονία του Κωνσταντίνου Κατσίφα από το αλβανικό κράτος, όπως και αυτές για την Μακεδονία, θα σταθούμε στο τεράστιο οργανωτικό πρόβλημα του εθνικιστικού χώρου και θα προτείνουμε ορισμένες λύσεις για την δραστική αλλαγή της κατάστασης.

 

Προετοιμασία και Πρόβλεψη

Όποιος έχει μια ελάχιστη εμπειρία από διαχείριση κρίσεων (είτε στο στρατό, είτε σε μεγάλες επιχειρήσεις) γνωρίζει ότι βασικό μέτρο για την αποφυγή τους είναι η πρόβλεψη. Πρόβλεψη και προετοιμασία, πριν την κρίση, πριν την έκτακτη ανάγκη. Αυτό θα πει ότι προβλέπεις όλα τα πιθανά σενάρια και προετοιμάζεσαι κατάλληλα για την αντιμετώπιση τους. Είναι στην κρίση του καθενός να αντιληφθεί την ευρεία γκάμα θεμάτων που χρίζουν πρόβλεψης για έναν Εθνικιστή.

Εμείς, σήμερα, θα σταθούμε στην οργάνωση του εθνικιστικού χώρου, στο κομμάτι των μαζικών εκδηλώσεων, τον λόγο της αποτυχίας τους και τα μέτρα για την αναστροφή του προβλήματος.

Ας δούμε αρχικά τι συμβαίνει όποτε ανακύπτει ένα εθνικό θέμα, όπως φερ΄ ειπείν το Μακεδονικό. Οι κατά τόπους φορείς (οργανώσεις, σύλλογοι, ομάδες, κόμματα) ξεκινούν να κάνουν μικρές τοπικές δράσεις μέχρις ότου αντιληφθούν ότι χρειάζεται μια μεγάλη μαζική συγκέντρωση. Με πρωτοβουλίες απλών πολιτών, συνήθως, ανοίγονται σελίδες στο Facebook και είτε ανακοινώνονται συλλαλητήρια, είτε γίνονται εκκλήσεις για αυτά προς τους επίσημους φορείς. Τότε τα κοράκια σπεύδουν να πέσουν πάνω στους πολίτες για να καπηλευτούν την κατάσταση. Ξεκινάνε και στήνουν, εν μια νυκτί, «επιτροπές αγώνα» στις οποίες μαζεύονται διάφοροι κωλαράδες και κυράδες περί-οπής (χθεσινοί νεοδημοκράτες) όπου συνεδριάζουν σε κλειστές αίθουσες, εμπλέκοντας στην οργάνωση των συλλαλητηρίων κόμματα, δημοσιογράφους και φορείς που καμία σχέση δεν έχουν με τον εθνικισμό με αποτέλεσμα; Ένα συλλαλητήριο «σούπα», με δημοκρατικές κορώνες, χωρίς συγκεκριμένα αιτήματα και πολιτικές στοχεύσεις, βαρετό για την νεολαία, που αρχίσει και τελειώνει με το «πόσο πολύ αγαπάμε την Ελλάδα μας».

Όλοι γνωρίζουν την αγάπη μας για την Ελλάδα, το ζητούμενο είναι ο εθνικιστικός χώρος να κάνει επιτέλους κάτι ουσιαστικό για την αναστροφή της κατάστασης και από θεατής, να γίνει πρωταγωνιστής των εξελίξεων. Να είναι αυτός που θα οργανώνει τον κόσμο και όχι να αποτελεί απλά ένα μικρό υποσύνολο που παίρνει μέρος στην συγκέντρωση. Να είναι αυτός που θα δίνει τα συνθήματα και θα ορίζει το ύφος και την πολιτική χροιά των μεγάλων συλλαλητηρίων. Μέχρι και οι ανήλικοι Έλληνες μαθητές έχουν φτάσει να κάνουν πιο δυναμικές πορείες και παρεμβάσεις απ’ τους Εθνικιστές.

 

Οι Αιτίες του Προβλήματος

Η πρώτη και βασικότερη αιτία του προβλήματος είναι η θέληση για θυσίες και ριζικές αλλαγές που δεν υπάρχει στην πλειοψηφία των Εθνικιστών. Οι περισσότεροι προέρχονται από πολιτικά κόμματα στα οποία έχουν μάθει να λειτουργούν με την λογική της ψηφοθηρίας και της ανέλιξης μέσω κοινωνικών σχέσεων. Δεν είναι άνθρωποι που παίρνουν πρωτοβουλίες, που αναλαμβάνουν ρίσκα και το κόστος την ενδεχόμενης αποτυχίας. Είναι άνθρωποι οι οποίοι λένε ότι ποτέ δεν κάνουν λάθος και που πάντα έχουν κάποιον άλλο έτοιμο να κατηγορήσουν για την παταγώδη αποτυχία τους. Αυτό είναι και το μοναδικό πράγμα που «προβλέπουν». Κατά τ’ άλλα στην καλύτερη αποφασίζουν ένα βράδυ πιο πριν για το πώς θα οργανωθεί η εκάστοτε διαδήλωση και ποιος θα μιλήσει πρώτος, πράγμα τους «καίει» περισσότερο απ’ όλα…

Όταν ο Εθνικισμός έχει μετατραπεί, από τον πόλεμο του «πεζοδρομίου», στον πόλεμο του «μικροφώνου» είναι αναμενόμενο να υπάρχει αυτή η γενικευμένη απαξίωση από τον ελληνικό λαό προς τις εθνικιστικές οργανώσεις.

Ζούμε στιγμές τεράστιας εθνικής κρίσης, πρωτοφανών και εξόφθαλμων προδοσιών και αντί ο Εθνικισμός να ανθίζει, οδεύει στον Καιάδα. Και αυτό, μάλιστα, μπορεί να μετρηθεί. Εκτός από τα πολύ χαμηλά ποσοστά της Χρυσής Αυγής, η οποία από τις πρώτες εθνικές εκλογές του 2012 μέχρι τις τελευταίες του 2015 χάνει σταθερά ψηφοφόρους (όπως και καταρρέει εσωτερικά), βλέποντας κανείς τα γραφήματα από την επισκεψιμότητα σε όλα τα εθνικιστικά/πατριωτικά σάιτ θα παρατηρήσει ότι το 90% αυτών βρίσκεται σε πτώση! Η κρίση της αξιοπιστίας του κόσμου, λόγο της ξύλινης γλώσσας, της ακατάσχετης ψευδολογίας για την ιστορία, της υιοθέτησης πολιτικά ορθών θέσεων και της λογικής του Πασιφισμού έχει καταβαραθρώσει τις περισσότερες ιστοσελίδες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι ότι το HellenicNS ξεπερνάει πλέον σε επισκεψιμότητα μια πασίγνωστη και πολύχρονη εφημερίδα του χώρου, έναν ολόκληρο οργανισμό με δημοσιογράφους, αρθρογράφους και παραγωγούς, τον Ελεύθερο Κόσμο.

Δεύτερο βασικό πρόβλημα είναι η έλλειψη Ιδεολογίας. Αυτό που φωνάζουμε τα τελευταία χρόνια είναι η ανάγκη για ιδεολογική κάθαρση. Η επιβολή, με κάθε τρόπο, του Εθνικοσοσιαλισμού ως της βασικής ιδεολογίας του εθνικιστικού χώρου. Κανείς άλλος δεν μπορεί να ισχυριστεί ότι έχει εκφράσει θέσεις που πάνε πραγματικά κόντρα στο σύστημα, εκτός απ’ τους Εθνικοσοσιαλιστές. Έχουμε, λοιπόν να διαλέξουμε μεταξύ της ελεγχόμενης αντίστασης (controlled opposition), προμετωπίδα της οποίας είναι η Χ.Α., και της πραγματικής ριζοσπαστικής αντίστασης που μπορεί να φέρει την ουσιαστική αλλαγή, τόσο στην κοινωνία, όσο και σε ολόκληρο το έθνος, ακολουθώντας τα βήματα που προτείνουμε εδώ: Το Μέλλον του Εθνικισμού.

 

Έχει καταντήσει κουραστικό να βλέπουμε του γνωστούς καφενόβιους του χώρου να κλαίγονται και να αναρωτιούνται:

«γιατί πάλι δεν έγινε τίποτα;».

γιατί όταν σας λέγαμε:

«να καθαρίσουμε ιδεολογικά τον χώρο», λέγατε:

-«Όχι! Θέλουμε να τα έχουμε καλά με όλους!».

 

Μην γελιέστε ότι υπάρχουν άλλες αιτίες, αυτές είναι οι αιτίες της παρακμής. Όταν πριν την κρίση δεν έχεις κατασταλάξει αν θέλεις να κάνεις πολιτική, καιροσκοπισμό ή αγώνα στο πεζοδρόμιο, δεν πρόκειται να το μάθεις την ώρα της κρίσης. Αν πριν τα γεγονότα δεν έχεις αποφασίσει αν θα κατέβεις στο δρόμο με την Χ.Α., τη ΝΔ και τα υπόλοιπα δημοκρατικά κόμματα ή με αυτόνομες ομάδες, δεν πρόκειται να το απαντήσεις μια μέρα πριν το συλλαλητήριο. Αν δεν γνωρίζεις τι θέλεις: να μαζέψεις ψήφους, να κάνεις απλά ντόρο ή να στρατολογήσεις κόσμο, επίσης δεν πρόκειται να το μάθεις την ώρα της πορείας.

 

Όταν λέγαμε,

«να συσταθεί μια σοβαρή επιτροπή οργάνωσης συλλαλητηρίων η οποία θα επιβάλει, με κάθε τρόπο, την δική της ατζέντα και θα αποκλείει αυτούς που πρέπει, είτε πρόσωπα, είτε φορείς», η απάντηση ήταν:

«θέλουμε να τα έχουμε καλά με όλους. Καλή είναι και η Χ.Α., καλός είναι και ο τάδε και ο δείνα. Δεν υπάρχει λόγος για κάθαρση, όλοι μαζί μπορούμε» και άλλα τέτοια ευφάνταστα και ρομαντικά.

Ο στόχος τους ήταν το κομματικό μετερίζι, η υποψηφιότητα στις εκλογές και τίποτα περισσότερο. Και αυτό αποδεικνύεται τώρα που πλησιάζουν.

 

Ας είμαστε ξεκάθαροι: όσο επικρατούν οι φωνές της Ένωσης, αντί της Κάθαρσης, ο Εθνικισμός θα μένει στάσιμος. Όσο αφήνουμε να υπάρχουν 100 διαφορετικές οργανώσεις, κόμματα και «παράγοντες», ποτέ δεν θα υπάρξει σοβαρή πανελλαδική οργάνωση, ποτέ δεν θα πλησιάσουμε τον κόσμο, ποτέ δεν θα απεμπλακούμε από τα δημοκρατικά κόμματα.

Πρέπει επιτέλους να αποφασίσουμε αν είμαστε υπέρ της Δημοκρατίας ή όχι, υπέρ της Αστυνομίας και του Στρατού ή όχι, υπέρ της Αμερικής, του ΝΑΤΟ και της Ρωσίας ή όχι, υπέρ της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΕΥΡΩ ή όχι, υπέρ της Εκκλησίας ή όχι, υπέρ της Χ.Α. ή όχι, υπέρ των ριζοσπαστικών και αληθινών λύσεων ή όχι.

 

Μέτρα για την κοινή πορεία των εθνικιστικών παρατάξεων, σε επίπεδο δρόμου:

 

1) Σύσταση Κεντρικής-Οργανωτικής Επιτροπής
Κάθε φορέας απ’ όσους θα συμμετέχουν θα πρέπει να δηλώσει μέχρι 3 εκπροσώπους, οι οποίοι θα αποτελούν πάγια μέλη της οργανωτικής επιτροπής. Σε αυτήν θα πρέπει να υπάρχουν διακριτοί ρόλοι και ευθύνες τις οποίες θα αναλαμβάνουν οι διοργανωτές. Έτσι σταδιακά θα ξεχωρίσουν οι πιο ικανοί. Θα πρέπει να υπάρχουν υπεύθυνοι οργάνωσης, επιλογής δράσεων, υπεύθυνοι ασφαλείας, νομικής προστασίας, ιδεολογίας, προπαγάνδας, προώθησης κλπ.

2) Εν αρχήν είν’ η θέληση για Αγώνα
Εθνικισμός σημαίνει Αγώνας για τη Φυλή. Και Αγώνας σημαίνει Δράση! Καμία σελίδα ιστορίας δεν γράφτηκε με μελάνι, παρά μόνο με Αίμα. Σαφώς και είναι αναγκαία η κάθε μορφής προπαγάνδα, είτε διαδικτυακή, είτε έντυπη, αλλά πάνω απ’ όλα πρέπει να υπάρχει η θέληση για Δράση και Αυτοθυσία. Δεν νοείται να υπάρχουν οργανώσεις και άτομα που δηλώνουν «Εθνικιστές» ενώ παράλληλα καταδικάζουν ή αποφεύγουν την οποιαδήποτε μορφής δράση.

3) Θέσπιση των κυριότερων Θέσεων και Εχθρών
Είναι απαραίτητο να υπάρξει κοινή Ιδεολογική κατεύθυνση όλων των φορέων που θα συμμετέχουν στις μαζικές διαδηλώσεις, όπως και κοινοί εχθροί, έτσι ώστε να υπάρχει ομοφωνία απόψεων. Εχθρός μας είναι η Δημοκρατία και η κομματόδουλη ηγεσία της Αστυνομίας. Εχθρός μας είναι η επίσημη Εκκλησία του κράτους και η ξενόδουλη στρατιωτική ηγεσία της χώρας. Εχθρός μας είναι οποιοσδήποτε σταθεί εμπόδιο στον δρόμο μας, σε μια πορεία ή συγκέντρωση. Καταδικάζουμε, επίσης, την ηγεμονία του ΔΝΤ, της Ε.Ε. και του ΝΑΤΟ στην Πατρίδας μας. Επιθυμούμε μια Φυλετικά Ομοιογενή, Ανεξάρτητη, Ελεύθερη και Δυνατή Ελλάδα, με Εθνικό Στρατό, Νόμισμα και Συνείδηση.

4) Διασφάλιση Ασφάλειας και Επιτυχίας
Η ασφάλεια στις δράσεις είναι ένα πολυεπίπεδο ζήτημα που χρειάζεται ειδική και σοβαρή πρόβλεψη. Ξεκινάει από τις ομάδες περιφρούρησης και φτάνει μέχρι την εξασφάλιση της νομιμότητας και της αποφυγής συλλήψεων. Η διασφάλιση της επιτυχίας έγκειται στην πιστή εφαρμογή του σχεδίου δράσης, στην αποφυγή αυτόνομων, ασύντακτων ενεργειών, όπως και στην αποφυγή καπελωμάτων. Μια επιτυχημένη εκδήλωση ολοκληρώνεται με τη σωστή προβολή της στο διαδίκτυο.

5) Αλληλεγγύη και συνέπεια λόγου και πράξεων
Όσοι επιθυμούν να συμμετέχουν σε κοινή εθνικιστική δράση θα πρέπει να εκφράζουν έμπρακτα την Αλληλεγγύη τους στους υπολοίπους, όποτε αυτή είναι αναγκαία, καθώς και να είναι συνεπείς στις υποχρεώσεις τους. Η Διοίκηση θα πρέπει να είναι αμείλικτη με όποιον θέτει σε κίνδυνο την σωματική ακεραιότητα και συνοχή των μελών, τους στόχους της σύμπραξης και τον σκοπό των δράσεων ή παραβιάζει τους νόμους του κράτους. Οι αποφάσεις της κεντρικής επιτροπής θα πρέπει υποχρεωτικά να εφαρμόζονται από όλους τους συμμετέχοντες

6) Διασφάλιση Αυτοτέλειας και αποφυγή καπελωμάτων
Κάθε οργάνωση από τις συμμετέχουσες είναι υπεύθυνη για την διασφάλιση της αυτοτέλειας και του ξεχωριστού χαρακτήρα, αισθητικής και ιδεολογικής τοποθέτησης της. Παράλληλα, απαγορεύεται να γίνονται προσπάθειες καπελώματος των κοινών ενεργειών, όπως η ανάρτηση πανό με το όνομα της εκάστοτε οργάνωσης. Στις κοινές δράσεις θα επιτρέπονται μόνο θεματικά πανό τα οποία θα μπορούν να φέρουν μόνο σε μια γωνία το όνομα ή το λογότυπο της οργάνωσης που το έφτιαξε.

7) Διακοπή σχέσεων με την Χρυσή Αυγή
Είναι δεδομένο, μιας και ο αυτόνομος χώρος προέκυψε, ως επί το πλείστων, από τους αποχωρήσαντες από τη Χ.Α. και όχι εκ του μηδενός, ότι όποιος βρίσκεται σε αυτόν πρέπει να διαχωρίζει τη θέση του από τις πρακτικές και τις εκδηλώσεις της. Πρέπει να δείξουμε στην κοινωνία ότι Εθνικισμός δεν είναι οι ακροδεξιές ομιλίες στη βουλή, οι φωνασκίες στα κανάλια και οι επετειακές κλαψογιορτές, αλλά ο αγώνας στο δρόμο, μακριά από πολιτικούς καιροσκοπισμούς και προσωπικές ιδιοτέλειες. Το λενινιστικό δόγμα της Χ.Α.: «όσο χειρότερα για τους άλλους, τόσο καλύτερα για μας» στρέφεται ευθέως ενάντια στα συμφέροντα του Έθνους. Βασική μας αρχή είναι: Το Εθνικό συμφέρουν υπερέχει του Ατομικού-Κομματικού!

8) Ειδική μέριμνα για τα υλικά
Θα πρέπει να γίνεται ειδική μέριμνα και προ-συνεννόηση για το τι υλικά θα φέρνει η κάθε ομάδα και για το πώς αυτά θα επιστρέφονται στην ολότητα τους, μετά το πέρας της εκάστοτε δράσης ή συγκέντρωσης. Επίσης, θα πρέπει να αποφασιστεί αν θα υπάρχει ειδικός εξοπλισμός ή υλικά αποκλειστικά και μόνο για τις κοινές δράσεις.

9) Απαρέγκλιτη τήρηση Απορρήτου
Είναι δεδομένο ότι πρέπει να τηρείται απαρέγκλιτα το απόρρητο εις ότι αφορά τις προεργασίες και προ-συζητήσεις για τις επερχόμενες δράσεις ή συγκεντρώσεις. Μετά την απόφαση της κεντρικής-οργανωτικής επιτροπής και τον ορισμό του πλάνου, της ημέρας και της ώρας, οι συμμετέχοντες θα πρέπει να ακολουθούν την γραμμή και τις οδηγίες της κεντρικής επιτροπής αναφορικά με την γνωστοποίηση τους, που είτε θα γίνεται δια ζώσης στους Συναγωνιστές, είτε με δημόσια ανακοίνωση.

 

Από εμάς εξαρτάται αν θα αφήσουμε τη χώρα στο έλεος της αριστεράς και τους αγανακτισμένους Έλληνες βορά στις κομματικές επιδιώξεις της Χ.Α.. Στο χέρι μας είναι να βάλουμε τάξη στον χώρο ξανά και να χαράξουμε δρόμο προς την λευτεριά!

Για την Πατρίδα και τον λαό, για το Έθνος και τον Σοσιαλισμό!

 

 

 

Αλέξανδρος Τζούλιος