Ερωτήσεις και Απαντήσεις για τον Εθνικό Σοσιαλισμό #7

Από: Έκτορα Κ.

Έχω μεγαλώσει σε μια οικογένεια κομμουνιστικών πεποιθήσεων χωρίς όμως να έχω ασπαστεί πλήρως αυτή την ιδεολογία καθώς έχω και πατριωτικά αισθήματα. Θέλω να ρωτήσω για τις διαφορές του εθνικοσοσιαλισμού με τον κομμουνισμό στα οικονομικά. Ο κομμουνισμός είναι για μένα το πιο δίκαιο σύστημα διανομής του πλούτου γιατί όλοι παίρνουν το ίδιο μερίδιο κι έτσι κανείς δεν αδικείται.

 

Ευχαριστούμε γι’ αυτό το ερώτημα το οποίο εκφράζει μια γνωστή θέση των κομμουνιστών ενάντια στις δικές μας θέσεις και προτάσεις. Ξεκινώντας από την άποψη σου περί δικαιοσύνης πρέπει να επισημάνουμε ότι η δικιά μας Κοσμοθεωρία βασίζεται στους Νομούς της Φύσης. Συνεπώς τους Σέβεται και δεν προσπαθεί να τους αλλάξει ή να τους καταργήσει. Η Φύση από μόνη της όρισε οι άνθρωποι να είναι άνισοι μεταξύ τους. Ο καθένας να έχει ένα ξεχωριστό εμφανισιακό γνώρισμα, όπως κι ένα διαφορετικό ταλέντο, ικανότητα, iq κλπ. Το δόγμα του Κομμουνισμού, όπως και αυτό της Δημοκρατίας, είναι αντι-φυσικο διότι εξισώνει τα άνισα. Ομογενοποιεί, πολτοποιεί τα πάντα εξαλείφοντας κάθε διαφορά, είτε οικονομικής, είτε βιολογικής φύσεως. Έτσι ώστε στο τέλος η μόνη αρχή και αφέντης να είναι το Κράτος για το οποίο θα δουλεύουν όλοι ως ίσοι μεταξύ τους.

“Δεν υπάρχει τίποτα πιο άνισο από την ίση μεταχείριση των άνισων”. Αριστοτέλης

Στο εθνικό κράτος, που πιστεύουμε εμείς, υπάρχει πραγματική Αξιοκρατία και ο καθένας ανταμείβεται βάση αυτού που προσφέρει. Το χρήμα αντιστοιχεί σε παραγόμενη εργασία και όχι σε τόκους, εταιρικά μπόνους ή funds. Έτσι κάθε είδους πλούτος που δεν προέρχεται από χειρωνακτική ή πνευματική εργασία θεωρείται παράνομος. Ο Κομμουνισμός από την άλλη καταργεί την Αξιοκρατία φτωχοποιόντας το λαό, ο οποίος τρέφεται με ένα κομμάτι ψωμί χάριν ενός επίπλαστου «Σοσιαλισμού» απ’ τον οποίο εξαιρούνται όμως, όλως τυχαίως, τα μέλη του Κομμουνιστικού Κόμματος…

Ο «Σοσιαλισμός» του Κομουνισμού όχι μόνο δεν είναι δίκαιος, αλλά είναι και παράλογος. Φανταστείτε όλοι οι άνθρωποι να παίρνουν τον ίδιο μισθό, να δουλεύουν τις ίδιες ώρες και να βγαίνουν στα ίδια χρονιά στην σύνταξη. Οι γυναίκες να κάνουν τις ίδιες βαριές δουλειές με τους άντρες. Οι μεγάλοι σε ηλικία, που έχουν συμπληρώσει 20-30 χρόνια εργασίας, να αμείβονται το ίδιο με έναν νέο. Οι εργάτες των 40 ετών να δουλεύουν το ίδιο σκληρά και τις ίδιες ώρες με τους νεαρής ηλικίας εργάτες. Καμία δικαιοσύνη, καμία πρόνοια και καμιά λογική δεν υπάρχει στον εξισωτικό «Σοσιαλισμό» του Κομουνισμού.

Το εθνικό κράτος νομοθετεί έτσι ώστε ο καθένας να ανταμείβεται με βάση αυτού που πραγματικά αξίζει. Βάζει υψηλό όριο κατώτατου μισθού, όπως και όριο πλουτισμού για τους μεγάλους κεφαλαιοκράτες. Στη συνέχεια εφαρμόζει μια κλιμακούμενη φορολόγηση έτσι ώστε ο πιο πλούσιος πολίτης να πληρώνει τον μεγαλύτερο φόρο και ο πιο φτωχός τον μικρότερο. Ο Εθνικοσοσιαλισμός σέβεται την ιδιωτική περιουσία. Δεν κατάσχει εκτάσεις γης, ούτε σπίτια, εφόσον αυτά είναι νόμιμα. Κατάσχεται μόνο ότι έχει αποκτηθεί εις βάρος του λαού, όπως φερ ειπείν μέσω της καταλήστευσης των κρατικών και κοινωνικών ταμείων.

Ο Εθνικοσοσιαλιστής δεν ζει για το Χρήμα, όπως κάνει ο Κουμουνιστής, δεν είναι ένας άεργος και αστράτευτος τεμπέλης που φθονεί τους πλούσιους και θέλει να εφαρμοστεί το δόγμα του για να τους πάρει τα λεφτά. Ο Εθνικοσοσιαλιστής απορρίπτει την ιδέα και το κυνήγι του Χρήματος. Εχθρεύεται την φιλοχρηματία, ενώ παράλληλα σέβεται το Αίμα. Πράγμα που σημαίνει ότι δεν το νοθεύει, το προστατεύει, όπως και αναγνωρίζει την ξεχωριστή αξία κάθε μέλους της Φυλής του. Αυτό θα πει Εθνικοσοσιαλισμός. 

Καίτοι δεν πιστεύουμε στην ελεύθερη οικονομία, πιστεύουμε στο επιχειρείν με μόνη αρχή: «Η λειτουργία της εκάστοτε επιχείρησης ή εταιρείας δεν πρέπει να πλήττει τα συμφέροντα του Έθνους». Έτσι, καθένας είναι ελεύθερος να κινηθεί όπως θέλει στην αγορά εργασίας και να διεκδικήσει όσα περισσότερα μπορεί, αρκεί η δράση του να μην πλήττει τα συμφέροντα κανενός άλλου ή γενικότερα το σύνολο του λαού. Ο Εθνικοσοσιαλισμός, επίσης, είναι η μόνη ιδεολογία που καταργεί την ασύδοτη κερδοσκοπία του Κεφαλαίου από την Υπεραξία των εργαζομένων. Με νόμους επιβάλει την αναδιανομή της στους πραγματικούς της δικαιούχους, τους εργάτες. Δεν πιστεύουμε, ούτε επιδιώκουμε την Πάλη των Τάξεων, επιδιώκουμε την Συνεργασία των Τάξεων. Το κράτος είναι ο μόνος αρμόδιος να επιβάλει τον νόμο και την τάξη όποτε κάποιος εργοδότης παρανομεί εις βάρος ενός ή περισσοτέρων εργαζομένων. Στο εθνικοσοσιαλιστικό κράτος ή πιο προνομιούχα τάξη είναι η εργατική. Τέλος, επιβάλλεται κάθε επιχείρηση να απασχολεί σε ένα ποσοστό τουλάχιστον 90% Έλληνες εργαζόμενους, όπως και τουλάχιστον το 51% των μετοχών της να ανήκουν σε Έλληνες.

Βλέπουμε, λοιπόν, ότι στο εθνικοσοσιαλιστικό κράτος η οικονομία ελέγχεται με σκοπό να εξυπηρετεί το Έθνος. Δεν καταληστεύονται οι κόποι των εργατών για να ζήσει το κράτος, όπως γίνεται στον Κομουνισμό, ούτε για να ζήσουν τα κόμματα όπως γίνεται στην Δημοκρατία… Εν αντιθέσει με τον Καπιταλισμό, στο εθνικό κράτος το χρήμα παύει να αποτελεί αυτοσκοπό και μετατρέπεται απλά και μόνο σε ένα εργαλείο ομαλής διαβίωσης. Ο υλικός ευδαιμονισμός θεωρείται ατιμία, ανήθικος τρόπος ζωής, ενώ υπέρτατο αγαθό είναι η οικογένεια και η αρμονική συμβίωση των κατά τόπους φυλετικά όμοιων κοινοτήτων.

 


Από: Ειρήνη Β.

Πιστεύω ότι ο Εθνικισμός είναι αναγκαίος μόνο όταν υπάρχει μια οικονομικο-πολιτικη κρίση ή ξένη εισβολή. Αν όλα είναι καλά, δεν υπάρχει ανεργία, δεν υπάρχουν ξένοι, είναι περιττός. Γι’ αυτό και τα εθνικιστικά κινήματα ανθίζουν μόνο σε καιρούς κρίσης όπως έγινε και στην περίπτωση της μεταπολεμικής Γερμανίας.

 

Το ερώτημα αυτό αποτελεί ταυτόχρονα και μια κατηγορία την οποία εκτοξεύουν συχνά οι ιδεολογικοί μας αντίπαλοι λέγοντας πως “μόνο εν καιρό κρίσης ευδοκιμεί ο εθνικισμός». Είναι γεγονός ότι σε περιόδους οικονομικής κρίσης, πόσο μάλλον εθνικής, τα εθνικά και κοινωνικά ανταλλακτικά του λαού αφυπνίζονται. Η αλληλεγγύη αυξάνεται, οι εφήμερες διαφορές παραμερίζονται και ένα μεγάλο κομμάτι της κοινωνίας δρα σαν μια γροθιά. Αυτό είναι μια φυσική αντίδραση, ένα φυσικό επακόλουθο του αισθήματος της επιβίωσης και της φιλοπατρίας που σε καιρούς ευημερίας πνίγει ο Φιλελευθερισμός. Γι’ αυτό λέμε πως ο Εθνικισμός δεν είναι ιδεολογία, αλλά συναίσθημα. Γι’ αυτό κι εμείς δεν δηλώνουμε απλά Εθνικιστές, αλλά Εθνικοσοσιαλιστές! Φορείς μιας Κοσμοθεωρίας που απαντά σε κάθε κομμάτι του βίου μας, που αντηχεί σε κάθε έκφραση της φυλετικής ψυχής του Γένους μας.

Η Κοσμοθεωρία του Εθνικοσοσιαλισμού δεν έχει ανάγκη από εχθρούς για να βιωθεί και να εφαρμοστεί. Εμείς δεν έχουμε ως πρώτο συνθετικό της Ιδέας μας το ΑΝΤΊ. Η δικιά μας Ιδέα πηγάζει από την Φυσική Τάξη Πραγμάτων και όχι από κάποια ανθρώπινη αντιφυσική θεώρηση για το πώς πρέπει να ζουν και να φέρονται οι άνθρωποι. Εμείς, ως οι προστάτες του Αίματος και Δημιουργοί του πιο ανωτέρου πολιτισμού της ιστορίας, έχουμε υπάρξει πρώτοι ιδεολογικά. Προτού εφευρεθούν, από σκοτεινά εβραϊκά μυαλά, όλες αυτές οι χθόνιες ιδεολογίες της αριστεράς και της δεξιάς και αναταράξουν την φυσική-κοσμική ισορροπία, διαλύσουν την Ιδέα του Έθνους και νοθεύσουν το Αίμα. Η ιδεολογία μας συναντάται σε κάθε έκφανση της ελληνικής προϊστορίας και αρχαιότητας. Δεν είχε ορισμένο τίτλο-ονομασία καθότι το φυσικό, το αυτονόητο, δεν χρήζει ορισμού όταν δεν υπάρχει κάτι που προσπαθεί να το αναιρέσει. Μόνο όταν γεννήθηκε ο Φιλελευθερισμός, ο Μαρξισμός και ο Κομμουνισμός, χρειάστηκε να ξαναγεννηθεί η Ιδέα μας για να απαντήσει στις σύγχρονες προκλήσεις και ιδεοληψίες οι οποίες φιλοδοξούν να αλλάξουν την ίδια την φύση του ατόμου.

Ενάντια στο αρχέγονο “Διαίρει και Βασίλευε», οι αφέντες της Νέας Τάξης κατάλαβαν ότι το “Εξίσωσε» όταν εφαρμόζεται σε βιολογικό, κοινωνικο-οικονομικό και πολιτιστικό επίπεδο είναι η απόλυτη «συνταγή» για μια παντοτινή εξουσία. Και αυτό διότι το σχέδιο τους εφαρμόζεται στον βωμό της καλοσύνης, του αντιρατσισμού και των δικαιωμάτων του ανθρώπου. Στοχοποιοντας παράλληλα όσους αντιδρούν ως κακούς, απάνθρωπους και εγκληματίες.

Η παρούσα κατάσταση μπορεί να ευνοεί κατά ένα μέρος τις ιδέες μας δεν είναι όμως η τελική νίκη το τέλος της κρίσης ή ήττα του εχθρού. Η κατάληψη της εξουσίας δεν είναι παρά το πρώτο βήμα για την Αναγέννηση του παλαιού μας κάλλους, υπό νέες σύγχρονες βάσεις. Το πρώτο σκαλί και προαπαιτούμενο για να λάβει και πάλι σάρκα και οστά η Κοσμοθεωρία μας. Τότε που δεν θα υπάρχει ανεργία, ούτε ξένοι, ούτε πολιτικάντηδες και οικονομική ανέχεια. Τότε θα ξαναζήσουμε τον μύθο μας και θα μεγαλουργήσουμε όπως άλλοτε!

 


Ευχαριστούμε τους φίλους για τις ερωτήσεις τους και καλούμε κι άλλους να μας στείλουν τις δικές τους στο hellenicns@in.gr