Τα γεγονότα του Πισοδερίου: Οι Έλληνες μάχονται ενάντια στο ξεπούλημα!

«Η μέρα αυτή θα μείνει χαραγμένη στη μνήμη μας ως η μάχη του Πισοδερίου»

 

Το θέμα της μόνιμης ονομασίας της FYRON (Find Your Own Name), δεν αποτελεί θέμα αντιπαράθεσης σε καμία συζήτηση μεταξύ σοβαρών ανθρώπων. Ποτέ στα χρονικά, κάποιο κράτος/κρατίδιο δεν είχε κοινό όνομα (με ή χωρίς γεωγραφικό προσδιορισμό) με γείτονα χώρα. Για την ιστορία να αναφέρουμε πως μόνο στην αρχαιότητα υπήρχε η περιοχή «Άνω Μακεδονία» που περιελάβανε τις περιοχές Κοζάνης, Γρεβενών, Καστοριάς και Φλώρινας που άνηκε βέβαια Εθνικά, γλωσσολογικά, θρησκευτικά και Φυλετικά στην Μακεδονία που εννοείται ήταν τμήμα του Ελληνικού κόσμου. Ειλικρινά θεωρούμε ανούσιο, να αναφέρουμε τα προφανή και αδιαμφισβήτητα επιχειρήματα, που ξεκαθαρίζουν πως δεν έχουμε καμία σχέση με αυτό το κατασκευασμένο κρατίδιο που έχει απαιτήσεις και αξιώσεις. Και το θεωρούμε ανούσιο, διότι τα επιχειρήματα ποτέ δεν παίζουν ρόλο σε μια πολιτική κουβέντα, αλλά υπάρχουν μόνο για το θεαθήναι μπροστά στις ανοιχτές κάμερες. Αυτό που πραγματικά καθορίζει το αποτέλεσμα της κουβέντας, είναι η κρυφή ατζέντα των συμμετεχόντων και τα εκάστοτε συμφέροντα που αυτοί εξυπηρετούν. Αυτή τη στιγμή που λόγω των κακών επιλογών του ελληνικού λαού, έχουμε μια διεθνιστική, χωρίς αξιώσεις, σθένος ή σχέδιο κυβέρνηση, η οποία υπακούει τυφλά στις μεγάλες δυτικές δυνάμεις και ουδεμία πρόθεση έχει να υπερασπιστεί τα Εθνικά συμφέροντα, στα οποία έτσι και αλλιώς δεν πιστεύει.

Ο ίδιος λαός όμως, που εξέλεξε για κυβέρνηση του άγιου αυτού τόπου, αυτούς τους απάτριδες διεθνιστές, χωρίς να έχει γνώση της ατζέντας τους, χωρίς να γνωρίζει τα βαθύτερα πολιτικά παιχνίδια και τα σχέδια που είχαν ετοιμάσει οι εξουσιαστές (γιατί έτσι λειτουργεί η δημοκρατία), είναι ο ίδιος λαός που πηγαίνει τώρα μαζικά σε συλλαλητήρια. Για πρώτη φορά είμαστε μάρτυρες της ευθείας αντιπαράθεσης του μέσου ανθρώπου με το οργανωμένο κράτος! Εκείνου που κάποτε γκρίνιαζε στα συνοικιακά καφενεία για το «χαράτσι», την ανεργία κ.τ.λ. Τώρα γίνονται μέρος, μιας εξεγερμένης μάζας ανθρώπων, που το μόνο που τους ενώνει είναι η αγάπη για την πατρίδα! Και γι’ αυτό ακριβώς, το σύστημα έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο!

 

Ποτέ ξανά, δεν είδαμε πάνοπλους αστυνομικούς να ρίχνουν χημικά σε γυναίκες με τα βρέφη τους και σε υπερήλικες. Από τις δέκα το πρωί μέχρι αργά το μεσημέρι, οι πραιτοριανοί της τρίτης ελληνικής δημοκρατίας βομβάρδιζαν με καρκίνο τους πολίτες! Δεν στόχευαν μόνο εμάς, που είμαστε στρατευμένοι και συνειδητοποιημένοι εχθροί αυτού του σάπιου συστήματος. Ήθελαν να τρομοκρατήσουν αυτούς που πρώτη φορά ήρθαν σε διαδήλωση!

 

 

Ο ρόλος της αστυνομίας ήταν καθαρά η καταστολή των δίκαιων αντιδράσεων, μιας καταστολής που ομοιάζει σε χώρα που τελεί υπό κατοχή. Είναι δύσκολο, μέσα σε μερικές γραμμές να μεταφέρει κάποιος το πολεμικό κλίμα που υπήρξε, μεταξύ όχι κάποιου ιδεολογικού στρατού φιλοσόφων και μαχητών της Ιδέας, όπως κάποιοι από εμάς ουτοπικά θα θέλαμε και εργαζόμαστε να πετύχουμε. Αλλά, απλών πατριωτών, κάποιων μαχητών και ενός μισθωμένου στρατού καταστολής! Η ημέρα εκείνη δεν θα ξεχαστεί! Γιατί βρεθήκαμε δίπλα με άλλες «ομάδες» του χώρου που δεν περιμέναμε και δακρύσαμε από τα χημικά μαζί, σηκώσαμε από το έδαφος Συναγωνιστές και τους βοηθήσαμε να σκουπίσουν το αίμα που έτρεχε από τα χτυπήματα των «δυνάμεων της τάξεως», δώσαμε συμβουλές σε πολίτες πώς να μην τους γονατίζουν τα χημικά και βρεθήκαμε ίσοι απέναντι στον εχθρό. Προσπάθησαν τόσο σκληρά να σβήσουν την όποια αντίσταση πήγε να δημιουργηθεί, αλλά δυστυχώς γι’ αυτούς, μέσα σε πέντε έξι ώρες, μας αδελφοποίησαν με ανθρώπους που θα χρειαζόμασταν δεκαετίες για να βρούμε τους κοινούς μας κώδικες.

Την επόμενη μέρα, αποφασίσαμε να κάνουμε μια συμβολική κατάληψη στα γραφεία του κυβερνώντος κόμματος στην Καβάλα, όπου οι τοπικοί «φύλακες της τάξης», αποφάσισαν με την ηθική που διέπει τον καθένα τους, πως δεν ήταν σωστό να γίνει και έχοντας άριστη πληροφόρηση (ήταν στα γραφεία πριν από εμάς και μας περίμεναν). Μας απέτρεψαν. Κράτος και παρακράτος, είναι απέναντι μας και εμείς εναντίων όλων!

Στο τέλος της ημέρας, η συμφωνία υπογράφηκε. Αλλά οι συμφωνίες είναι για να σκίζονται! Τα μάτια μας ήταν κόκκινα και οι φωνές μας είχαν κλείσει, αλλά και αυτά φτιάχνουν. Αυτό που δεν αλλάζει είναι ότι δυναμώσαμε! Και αυτό το τρέμουν!

 

ΑΓΩΝΑΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΛΙΚΗ ΝΙΚΗ

 

 

Β.Κ.


 

Το θράσος των μπάτσων αποτυπωμένο σε ένα έγγραφο