Μακεδονικό συλλαλητήριο: Ένας απολογισμός

Xθες ολοκληρώθηκε με επιτυχία το μεγάλο παλλαϊκό συλλαλητήριο στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, κατά το οποίο χιλιάδες κόσμου από κάθε μεριά της Ελλάδος διαδήλωσαν ενάντια στην προδοτική κυβέρνηση του Τσίπρα, που είναι έτοιμη να ξεπουλήσει το όνομα της Μακεδονίας στους Σκοπιανούς.

Η συμμετοχή του κόσμου ξεπέρασε κάθε προσδοκία, όμως μένουν ορισμένα ερωτηματικά σε εμάς, ως Έλληνες Εθνικοσοσιαλιστές, αναφορικά με τους σκοπούς των διοργανωτών και το ύφος της όλης εκδηλώσεως. Αρχικά πρέπει να δηλώσουμε ότι μας χαροποιεί αφάνταστα το γεγονός ότι εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες βγήκαν και πάλι μετά από πολλά χρόνια ενωμένοι στον δρόμο, χωρίς κομματικές σημαίες, για να διαμαρτυρηθούν για μια επικείμενη προδοσία. Τι «μένει», όμως, μετά από αυτήν τη συγκέντρωση και τι κατάφερε να μεταδώσει, είτε στους συμμετέχοντες, είτε σε όσους παρακολουθούσαν από τα σπίτια;

Παρά τις αξιοσημείωτες, ομολογουμένως, εξαιρέσεις, το γενικότερο ύφος και κλίμα της όλης εκδήλωσης ήταν αναμφίβολα, για εμάς, μια ειρηνική-δημοκρατική γιορτή. Μια γιορτή μάλιστα που διοργανώθηκε από επίσημους φορείς της εκκλησίας και του κράτους διότι μόνο ως κομμάτι του κράτους μπορούν να ειδωθούν οι διάφοροι «πατριώτες» αρχιμανδρίτες ή οι φιλόδοξοι γαλονάδες τύπου Φράγκου Φραγκούλη…

Είναι εξαιρετικά αμφίβολο αν κατάλαβε κανείς απ τους συμμετέχοντες την αιτία του προβλήματος, την ρίζα του κακού. Η συγκέντρωση μάλλον εξυπηρέτησε μικροκομματικα και δη δεξιά πολιτικά συμφέροντα παρά εθνικά, γι αυτό άλλωστε προβλήθηκε και με αρκετά χαμόγελα από αρκετούς δημοσιογράφους ακόμα κι αν δεν μεταδόθηκε σε ζωντανή μετάδοση. Ο στόχος των συγκεντρωμένων ήταν ξεκάθαρα ο Τσίπρας, και ορθώς ως ένα σημείο,  αλλά η ουσία του προβλήματος είναι πολύ πιο πέρα απ’ τον ίδιο και την προδοτική του κυβέρνηση. Το μεγάλο αφεντικό που δίνει τις εντολές στην εκάστοτε ελληνική κυβέρνηση είναι φυσικά το ΝΑΤΟ. Αυτό κινεί τα νήματα στην εξωτερική μας πολιτική, όπως και η Ευρωπαϊκή Ένωση καθορίζει τις εσωτερικές μας υποθέσεις και το ΔΝΤ τα χρηματοπιστωτικά μας ζητήματα.

Η ορθή στόχευση μιας εκδήλωσης σαν την χθεσινή θα έπρεπε να ήταν αυτοί οι τρεις φορείς και όχι απλά και μόνο η παρούσα κυβέρνηση -πολλώ δε μάλλον τα Σκόπια- που είτε πέσει είτε μείνει τίποτε δεν θα αλλάξει ενόσω παραμένουμε δέσμιοι σε υπερεθνικούς φορείς ή κράτη. 

Η δε επίσημη εκκλησιά του κράτους όπως και οι εκπρόσωποι της θα έπρεπε να είναι οι πρώτοι που θα στραφούν εναντίον τους και θα παραιτηθούν από τα αξιώματα τους, δείχνοντας έτσι τον σαφή διαχωρισμό τους από το ξενοκίνητο και προδοτικό κράτος που μέχρι και σήμερα τους ταΐζει και ζουν πλουσιοπάροχα χάρη σ’ αυτό. Βεβαίως, όλα όσα γράφουμε είναι απολύτως ουτοπικά για μια κοινωνία που έχει μάθει να κοιτάει το ατομικό της συμφέρον το οποίο και βάζει πέραν του εθνικού, και που η επιβίωση του ενός συνεπάγεται το «δόσιμο» και «θάψιμο» του γείτονα. Η αδηφάγα κοινωνία του «νίπτω τας χείρας» μου, στην οποία ζούμε, είναι ανίκανη όπως και εξαιρετικά θηλυκή ώστε να κάνει το οτιδήποτε πέραν του ορίου μιας ειρηνικής φιέστας ή ενός καυγά στο καφενείο της γειτονιάς. 

Να τονίσουμε, όμως, ότι όλες οι εθνικιστικές κινήσεις του χώρου, όπως και η Απέλλα, στήριξαν την συγκέντρωση χωρίς σημαίες και πανό με πολιτικές ταυτότητες ή σήματα όπως και όφειλαν διότι το «κάτι» είναι και θα είναι πάντοτε καλύτερο από το τίποτα. Όσοι θεωρούν, όμως, ότι η συμμετοχή τους στην διαδήλωση αυτή ήταν αρκετή για να λύσει το πρόβλημα ή να «θορυβήσει» τους εξωεθνικούς θεσμούς, είναι δυστυχώς γελασμένοι. Οι φορείς και οι υπηρεσίες εκείνες που παρακολουθούν και αναλύουν τις εκάστοτε λαϊκές μάζες ξέρουν πολύ καλά ότι το συγκεκριμένο πλήθος όπως και γενικότερα ο ελληνικός λαός που αντιδράει και δυσανασχετεί στις προδοσίες, όπως έκανε και το 2011 με τους «αγανακτισμένους», δεν εμφορείται από κάποιο συγκεκριμένο πολιτικό δόγμα ούτε καν πρεσβεύει φανατικά κάποιες πολιτικές θέσεις, γι αυτό και ξέρουν πολύ καλά ότι είναι και διαχειρίσιμος.

Ως Έλληνες Εθνικοσοσιαλιστές, οφείλουμε να καταστήσουμε σαφές στον ελληνικό λαό το ποιος είναι ο πραγματικός του εχθρός και ποιος είναι ο δρόμος προς την Ελευθερία και την πραγματική Ανεξαρτησία. 

Αναφορικά με το ζήτημα της ονομασίας των Σκοπίων, είναι δεδομένο πρώτον ότι τα σημερινά Σκόπια αποτελούσαν κάποτε το βόρειο τμήμα της ένδοξης μακεδονικής αυτοκρατορίας -ένα έδαφος που δικαιωματικά και ιστορικά ανήκει στους Έλληνες- και δεύτερον ότι η Ελλάδα έχει αναγνωρίσει και αποδεχτεί τον όρο Μακεδονία για τα Σκόπια εδώ και 25 χρόνια όταν και εγκρίναμε την ονομασία FYROM, δηλαδή Πρώην Γιουγκοσλαβική Δημοκρατία της Μακεδονίας!

Οι αμαρτίες του διαχρονικά προδοτικού ελληνικού κράτους είναι αμέτρητες. Εμείς απαιτούμε την άμεση έξοδο μας από το ΝΑΤΟ και την ΕΕ, όπως και την διάλυση του κρατιδίου των Σκοπίων.

Η Μακεδονία ήταν και για πάντα θα είναι μια και ελληνική!

 

Αλέξανδρος Τζούλιος