Δράση ενάντια στον εορτασμό του Πολυτεχνείου σε σχολεία της Αττικής!

Όπως πέρσι, έτσι και φέτος επαναλήφθηκε η καθιερωμένη δράση στα σχολεία της Αττικής, ανήμερα του εορτασμού του μύθου του Πολυτεχνείου. Συναγωνιστές έγραψαν συνθήματα στους τοίχους σχολείων κάθε βαθμίδος, από τον Πειραιά μέχρι το Μοσχάτο, την Καλλιθέα και τον Ταύρο, θέλοντας να αφυπνίσουν τους Έλληνες μαθητές που θα συμμετάσχουν στην υποχρεωτική αυτή σχολική εορτή, ώστε να αντιληφθούν ότι το Πολυτεχνείο ήταν και είναι ένα καλοστημένο παραμύθι από ανθρώπους και πολιτικούς που ευθύνονται για το σημερινό κατάντημα της πατρίδας μας.

Το Πολυτεχνείο είναι αναντίρρητα το τοτέμ της μεταπολίτευσης, ο βασικός της πυλώνας, το σκαλοπάτι εκείνο πάνω στο οποίο πάτησε και ξεκίνησε να χτίζει την παντοκρατορία της η δημοκρατία και ο μαρξισμός. Το Πολυτεχνείο οικοδόμησε την μεταπολίτευση, θεμελίωσε τη δημοκρατία στα μάτια του ελληνικού λαού και αποτέλεσε τον θεμέλιο λίθο, επίσης, της αριστεράς που αρέσκεται να λέει ότι με την «εξέγερση» αυτή έριξε την «Χούντα» -αποκρύπτοντας βεβαίως το γεγονός ότι την «χούντα» Παπαδόπουλου, διαδέχτηκε η «χούντα» Ιωαννίδη και όχι κάποια «δημοκρατική» κυβέρνηση- αποκτώντας φανταστικούς νεκρούς και τον απαραίτητο εκείνο μύθο που θα συντηρούσε το «αγωνιστικό» και «αντιστασιακό» προφίλ που οικοδομούσε από τον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και ύστερα.

Η επταετία εδραίωσε τη δημοκρατία και το Πολυτεχνείο εξιλέωσε και ηρωοποίησε την αριστερά στα μάτια του λαού.

Μια εκτενή ανάλυση πάνω στην αλληλουχία των τότε γεγονότων καθώς και στα ψεύδη που περικλείουν τους δήθεν νεκρούς, μπορείτε να δείτε εδώ, σε παλαιότερο μας άρθρο.

Η επέτειος του Πολυτεχνείου συμβολίζει για μας την αρχή του τέλους του σύγχρονου ελληνισμού, μιας και στα χρόνια που ακολούθησαν επικράτησαν οι ιδέες και οι αντιλήψεις του μαρξισμού στην πλειοψηφία της ελληνικής κοινωνίας, καθιστώντας την έτσι δημοκρατική, φιλελεύθερη, αντιρατσιστική, ανεκτική, απόλεμη, άβουλη και αδιάφορη, με σεβασμό και ανοχή σε κάθε μορφής ανωμαλία, διαστροφή και προδοσία, όπως είναι η ομοφυλοφιλία, ο φεμινισμός και η αναρχία. Οι Έλληνες στα χρόνια που ακολούθησαν αγκάλιασαν κάθε τι εβραϊκό, κάθε μέσο και κάθε αρχή που καταδυναστεύει και θέλει να ελέγχει το έθνος μας. Είτε αυτό λέγεται υλικός ευδαιμονισμός και χρηματιστήριο, ΕΕ, Ευρώ και ΝΑΤΟ, είτε πολιτική των ανοιχτών συνόρων και των gay pride. Όλα έχουν αφετηρία το Πολυτεχνείο και τους λανθασμένους χειρισμούς και τα ημίμετρα της επταετίας, η οποία ως ξενοκίνητη και αμερικανόδουλη και πλήρως αλλοτριωμένη από τις εβραϊκές μυστικές υπηρεσίες, δεν κατάφερε να οχυρώσει και να καταστήσει ανεξάρτητο και ελεύθερο το έθνος μας ως όφειλε, παρά το παρέδωσε σαν πρόβατο επί σφαγή στα χέρια των Εβραίων καπιταλιστών τοκογλύφων και τις πένες των επίσης Εβραίων μαρξιστών καθηγητών, δημοσιογράφων και πολιτικών, που μπορεί να μην πήραν ποτέ την εξουσία μέχρι το 2015 αλλά κατάφεραν να εμφυσήσουν απόλυτα τις αντιλήψεις τους στην κοινωνία χειραγωγώντας την με κάθε δυνατό μέσο, αδιαφορώντας εν πολλοίς για τα εκλογικά ποσοστά.

Αυτό ας γίνει ένα μάθημα σε όλους εμάς που παλεύουμε για μια Ιδέα που δεν έχει θέση στα βρομερά έδρανα της βουλής αλλά στις ψυχές και τις συνειδήσεις των Ελλήνων. Μια ιδέα που μιλάει στο αίμα και την καρδιά και όχι στην τσέπη και το συμφέρον, γι’ αυτό και πεδίο δράσης της πρέπει να είναι ο δρόμος, τα στάδια, τα γυμναστήρια, οι βιβλιοθήκες, τα θέατρα και κάθε άλλος κοινωνικός χώρος έκφρασης, δημιουργίας, ζύμωσης και καλλιέργειας, πέρα από πολιτικές σπέκουλες και τυχοδιωκτισμούς.

Η δράση αυτή μπορεί να φαντάζει μικρή ή συμβολική, είναι όμως μια απαραίτητη αρχή, είναι μια σπίθα απ’ τις πολλές που πρέπει να ανάψουν σε κάθε γωνιά της πατρίδας μέχρις ότου φουντώσει η πύρινη λαίλαπα της οργής και του μίσους που θα εκδικηθεί για όλα αυτά τα χρόνια της πνευματικής υποδούλωσης και των αλλεπάλληλων προδοσιών που υφιστάμεθα ως έθνος.

 

Η απάτη του Πολυτεχνείου δεν περνάει πια.
Οι ιδέες και οι μύθοι τους πρέπει να γκρεμιστούν συθέμελα, μια για πάντα!

Και μια μπόνους εικαστική παρέμβαση σε ένα εμετικό «μανιφέστο» που «κοσμεί» λύκειο της Καλλιθέας