Ερωτήσεις και Απαντήσεις για τον Εθνικό Σοσιαλισμό #5

Από: ΝίκοςGR

1) Καλησπέρα, παρακολουθώ αρκετό καιρό τη σελίδα και τις εκπομπές σας και θέλω να μου απαντήσετε σε δυο ερωτήματα. Δεν έχω εντρυφήσει ιδιαίτερα στον Εθνικοσοσιαλισμό, αλλά ξέρω ότι το κόμμα του Χίτλερ συμμετείχε κανονικά στις εκλογές και ακολούθησε την νόμιμη οδό μέχρι να πάρει την εξουσία. Άρα λοιπόν γιατί επικρίνετε την Χρυσή Αυγή, απ’ τη στιγμή που και ο Χίτλερ είχε κόμμα; Είναι αναπόφευκτο να γίνονται υποχωρήσεις όταν είσαι κόμμα και υπάρχουν όπως ξέρετε πολλοί περιορισμοί στην έκφραση… Άμα απορρίπτετε τα κόμματα, τότε σημαίνει ότι δεν σας ενδιαφέρει η εξουσία. Ευχαριστώ.

 

Αγαπητέ φίλε, μάλλον δεν έχεις ακούσει καμία απ’ τις εκπομπές, ούτε έχεις διαβάσει κανένα άρθρο, ειδάλλως δεν θα θεωρούσες πως ο λόγος που κάνουμε κριτική στην Χρυσή Αυγή είναι επειδή είναι ένα κοινοβουλευτικό κόμμα. Και για να απαντήσουμε στο δεύτερο κομμάτι της ερώτησης σου, σε καμία περίπτωση δεν απορρίπτουμε τον σχηματισμό πολιτικού κόμματος ως ενός νόμιμου μέσου για την ανάληψη της αρχής. Υπάρχουν πολλοί τρόποι με τους οποίους μπορεί να πολεμήσει κάποιος το σύστημα, και τα προνόμια που έχει ένα κόμμα και δη κοινοβουλευτικό είναι πολύ σημαντικά και αρκετά δυνατά για να το πλήξουν. Αυτό έκανε και το NSDAP, το κόμμα των Γερμανών Εθνικοσοσιαλιστών του Αδόλφου Χίτλερ. Καμία ιδεολογική υποχώρηση δεν είναι απαραίτητη για ένα κόμμα. Ο μόνος περιορισμός που έχεις είναι ο «σεβασμός», η μη παραβίαση δηλαδή, των νόμων του κράτους. Κατά τ’ άλλα, είσαι ελεύθερος να εκφράσεις τις απόψεις σου και αν αυτές βρουν απήχηση στον κόσμο και καταφέρεις να μπεις στη βουλή, τότε η δημοκρατία σου δίνει και λεφτά. Πολλά λεφτά, τα οποία αν είσαι ιδεολόγος και πιστεύεις πραγματικά σε αξίες και ιδανικά, δεν θα σε διαβρώσουν αλλά θα τα χρησιμοποιήσεις για την χρηματοδότηση του αγώνα σου. Και αγώνας σημαίνει δημιουργία παράλληλων δομών, δομών που θα υποκαθιστούν το κράτος σε συγκεκριμένους τομείς, και όχι άνοιγμα γραφείων για κουτσομπολιό και για να λέμε «ζήτω ο αρχηγός»… Χρησιμοποιείς τα λεφτά της δημοκρατίας για να καταργήσεις το κλεπτοκρατικό-προδοτικό, σάπιο και διεφθαρμένο, κομματικό κράτος που πρεσβεύει. Αυτά έκαναν οι ιδεολογικοί μας προκάτοχοι στην Γερμανία και αυτός είναι ο μόνος ηθικός δρόμος, αν θες να καταλάβεις την εξουσία με νόμιμες διαδικασίες.

Οι λόγοι που ασκούμε κριτική στην Χρυσή Αυγή, όπως και σε άλλους δήθεν πατριώτες, χωρίζονται σε δυο τομείς: στο θεωρητικό και το ενεργητικό κομμάτι. Στο γεγονός, πρώτον, ότι καλλιεργούν αντεπαναστατικές ιδεοληψίες στους πιστούς τους. Όπως ο σεβασμός και η πίστη στο κράτος, στην αστυνομία, τον στρατό και την εκκλησία. Υποστηρίζουν θέσεις που δεν απειλούν σε καμία περίπτωση το σύστημα. Δεν επιθυμούν την άμεση σύγκρουση με το κατεστημένο και τους διεθνείς θεσμούς. Δεν τολμούν ούτε να ψελλίσουν την άμεση έξοδο μας απ’ την ευρωπαϊκή ένωση, το ευρώ και το ΝΑΤΟ. Τέλος, η δράση τους είναι άρρηκτα δεμένη με τις μυστικές υπηρεσίες του κράτους. Με δυο λέξεις: δόσιμο και κάλυψη (δεν χρειάζεται να επεκταθούμε περισσότερο).

Όποιος θεωρεί ότι το να πίνεις καφέ σε μια τοπική όπου λες δυο ζήτω και φεύγεις να συνεχίσεις τη μέρα σου σαν όλους τους άλλους, το να πρεσβεύεις ό,τι και τα υπόλοιπα δεξιά κόμματα -απλά με πιο αιχμηρό και λαϊκίστικο λόγο-, το να καταδικάζεις επιθέσεις πάσης φύσεως –σε πολιτικούς και αναρχικούς-, το να φιλάς το χέρι των δήμιων σου, το να συγκαλύπτεις από ιστορικές αλήθειες μέχρι δολοφόνους μελών σου και τόσα άλλα, είναι γνωρίσματα όχι εθνικιστών αλλά έστω ανδρών με ίχνη αξιοπρέπειας, τιμής και ηθικής, τότε μπορεί να συνεχίσει να υποστηρίζει τέτοιες κινήσεις και οργανώσεις. Όποιος θεωρεί ότι υπάρχει κι άλλος δρόμος, μπορεί να μας ακολουθήσει. Σε κάθε περίπτωση, όμως, εμείς θα συνεχίσουμε να κάνουμε το χρέος μας.

 

Από: Elena_Chal  

Δεν ανήκω στον χώρο σας, αλλά θα ήθελα να μου διευκρινίσετε ποια είναι η διαφορά μεταξύ ακροδεξιάς και εθνικοσοσιαλισμού; Λέτε ότι δεν είστε ακροδεξιοί μόνο και μόνο λόγο της ύπαρξης της ΧΑ; Δεν βλέπω κάποια ουσιαστική διαφορά στις απόψεις σας.

 

Ευχαριστούμε για το ερώτημά σου γιατί μας δίνει την δυνατότητα να αναλύσουμε ένα ιδεολογικό ζήτημα το οποίο μπερδεύει αρκετό κόσμο. Αρχικά πρέπει να πούμε ότι ο όρος «ακροδεξιός» όταν χρησιμοποιείται από αριστερούς είναι καθαρά υβριστικός και απευθύνεται προς τον οποιονδήποτε εκφράζει πατριωτικές απόψεις. Όσον αφορά εμάς, με αυτόν τον όρο χαρακτηρίζουμε όσους, ναι μεν το παίζουν ή είναι πατριώτες, αλλά κατά τ’ άλλα είναι δεξιοί. Είναι δηλαδή υπέρ της καπιταλιστικού τύπου οικονομίας κι ενός ακραίου συντηρητισμού ο οποίος δεν έχει καμία σχέση, όχι απλώς με τον εθνικοσοσιαλισμό, αλλά ούτε καν με το πνεύμα της ελευθερίας. Καθότι, όποιος θέλει να είναι ελεύθερος κι όταν μάλιστα παλεύει γι’ αυτό, τότε πρέπει να είναι πρωτοποριακός και να προσαρμόζεται στους καιρούς και τις περιστάσεις. Με μια λέξη, να είναι ριζοσπάστης!

Ο ακροδεξιός είναι μια κότα. Ένας πατριώτης που απ’ το πρωί που ξυπνάει ξεκινάει σαν ερπετό το γλείψιμο και το προσκύνημα σε όλους τους θεσμούς και τους πυλώνες του κράτους. Θα κάνει τον σταυρό του και θα φιλήσει το χέρι του αρχιπαπά, θα καλαμπουρίσει με τον μπάτσο και θα σταθεί προσοχή στον απόστρατο λοχαγό που θα συναντήσει. Θα πάρει τον «Στόχο» και την «Εσπρέσσο» -που διαβάζει κρυφά απ’ τη γυναίκα του- απ’ το περίπτερο και θα κάτσει στον καφενέ της γειτονιάς να μνημονεύσει την επταετία. Φεύγοντας, θα τσεπώσει τα 50 λεπτά που έπεσαν απ’ τον διπλανό του, και στον δρόμο θα καρφώσει στον γείτονα ότι είδε τον γιο του να καπνίζει στη γωνία με δυο φίλους του. Στο σπίτι θα γαμωσταυρίσει τη γυναίκα του γιατί το φαΐ είχε πολύ λάδι -που έχει ακριβύνει τελευταία- και μετά θα βάλει να ακούσει Τράγκα στη διαπασών μαζί με τον ελληνικό καφέ του για την χώνεψη.

Είναι αυτός που θα μουντζώσει τον μπροστινό του στο δρόμο, άλλα άμα εκείνος βγει από το αμάξι για καβγά, θα πατήσει γκάζι να φύγει. Θα βρίσει τον Πακιστανό στο φανάρι, αλλά θα είναι φίλος με τους Αλβανούς της γειτονιάς του γιατί είναι πολλοί και «μετράνε». Θα πάει απ’ τις 7 να στηθεί στην παρέλαση αλλά στη θητεία του ήταν μόνιμος κάτοικος αναρρωτηρίου. Αυτά και άλλα πολλά χαρακτηρίζουν την κουλτούρα της ακροδεξιάς σε ατομικό επίπεδο.

Όταν μαζευτούν πολλοί τέτοιοι κουραδόμαγκες, σχηματίζουν συμπλεγματικούς πολιτικούς φορείς κι ανοίγουν γραφεία που βρωμάνε ναφθαλίνη, όπως και οι ίδιοι. Εκεί, μιλούν στο νεκρόφιλο ακροατήριο τους για το ύψωμα 742, τον Στρατάρχη Παπάγο που έπνιξε τους κομουνιστές στον Γράμμο, τον Παπαδόπουλο και τον Μεταξά.

Όταν επιχειρούν να συντάξουν πολιτικό πρόγραμμα, τότε τα δύο τρίτα του προγράμματος αυτού αναλίσκονται στο πώς θα πάρουμε την Κωνσταντινούπολη, και στο υπόλοιπο ένα τρίτο μας λένε πόσο δύσκολα είναι τα πράγματα στην οικονομία κι ότι δεν μπορούμε να κάνουμε πολλά, αλλά τουλάχιστον εμείς θα φωνάξουμε και θα είμαστε πιο σκληροί στις διαπραγματεύσεις για το ξεπούλημα, καθότι είμαστε εθνικιστές! «Στην έσχατη αδέλφια, υπάρχει ο στρατός, η καλή μας η αστυνομία και η Παναγία. Αυτοί θα μας σώσουν, εμείς να πούμε δυο μαλακίες ήρθαμε, να περάσει η ώρα, να βγει το μεροκάματο βρε αδελφέ… Ζήτω η ΕΛ(Λ)ΑΣ!»

Εν κατακλείδι, η διαφορά μεταξύ Εθνικοσοσιαλισμού και Ακροδεξιάς μπορεί να συνοψιστεί σε μία και μόνο φράση, δια στόματος Λίνκολν Ρόκγουελ: «Εθνικοσοσιαλιστής είναι αυτός που θέλει να σώσει τη φυλή του, ακροδεξιός είναι αυτός που θέλει να σώσει την τσέπη του».

 


Ευχαριστούμε τους φίλους για τις ερωτήσεις τους και καλούμε κι άλλους να μας στείλουν τις δικές τους στο hellenicns@in.gr