Αφιέρωμα Κοντρεάνου, μέρος τρίτο: Η δημιουργία της Σιδηράς Φρουράς και οι πολιτικές αναταραχές που προμηνύουν το τέλος

 

Η ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΟΥ ΣΥΝΔΕΣΜΟΥ ΤΗΣ ΕΘΝΙΚΟΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗΣ ΑΜΥΝΑΣ

 H τρίτη κυβέρνηση του Alexandru Avarescu αναλαμβάνει την εξουσία στις 30 Μαρτίου 1926. […] Αντί για οικουμενική κυβέρνηση, ο καινούριος Πρωθυπουργός, αποφασίζει να διαλύσει το κοινοβούλιο και να προκηρύξει καινούριες εκλογές. […]

Από τη Γαλλία ο Κοντρεάνου, όλο αυτό το καιρό, παρακολουθεί ανήσυχος τις πολιτικές εξελίξεις που διαδραματίζονται πίσω στη πατρίδα. Έχει τακτική αλληλογραφία με τους συντρόφους του, είναι ενημερωμένος όχι μόνο πάνω στη γενική πολιτική κατάσταση της χώρας αλλά κυρίως για τα όσα τραγικά συμβαίνουν, εδώ και αρκετό καιρό, στο εσωτερικό του Συνδέσμου. Σχεδόν ένα χρόνο από τις τελευταίες εκλογές ο Σύνδεσμος του οποίου η εκλογική επιτυχία είχε δημιουργήσει τόσες ελπίδες κυρίως ανάμεσα στους νέους, έχει καταντήσει σκιά του εαυτού του και απειλείται με διάλυση. Ο Καθηγητής Κούζα ένας λαμπρός θεωρητικός και φωτεινό πνεύμα από τις πρώτες εβδομάδες που αναλαμβάνει την αρχηγία του Συνδέσμου χαράσσει μια δική του προσωπική στρατηγική η οποία φαίνεται να γυρνά τη πλάτη σε μεθόδους και πρακτικές του παρελθόντος και προσανατολίζεται σε ένα καθεστώς συμφιλίωσης του Συνδέσμου με το πολιτικό κατεστημένο, με ιδιαίτερα ανοίγματα στους αγροτικούς του Στρατηγού Αβαρέσκου οι οποίοι εκείνη την εποχή

Alexandru Averescu

φαντάζουν παντοδύναμοι. Η επαναστατική ορμή καυτηριάζεται, οι μάχες για τη κατάκτηση του πεζοδρομίου απαγορεύονται μαζί με μια σειρά άλλων δραστηριοτήτων στις παρυφές ή όχι της νομιμότητας, η μετριοπάθεια και η κοινοβουλευτική πρακτική αναδεικνύονται στα καινούρια εργαλεία με τα οποία ο Σύνδεσμος επιχειρεί να αναδείξει την ιδεολογική του «ωριμότητα», την αποκήρυξη ενός ένοχου παρελθόντος και πάνω από όλα τις καλές του προθέσεις. […]

Όλες αυτές οι πρωτοβουλίες, που ο Κούζα παίρνει, σε αντίθεση με τη γνώμη της κοινοβουλευτικής του ομάδας δημιουργούν αναπόφευκτες εντάσεις και καλλιεργούν ένα κλίμα καχυποψίας. […] Η εσωστρέφεια και η απραξία βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Πράξεις εκφοβισμού που γεννούν μια άρρωστη πειθαρχία και η απειλή της διαγραφής όσων δεν συμμορφώνονται βρίσκονται στην ημερήσια διάταξη. Αγωνιστές αποχωρούν απογοητευμένοι ο ένας πίσω από τον άλλο. Ακούγονται έντονα οι φωνές ότι αυτοί που διαχειρίζονται τις τύχες του κόμματος το χρησιμοποιούν αποκλειστικά για τη παραπέρα πολιτική τους σταδιοδρομία και δεν είναι λίγοι αυτοί που φοβούνται την επιρροή που ο πανίσχυρος Στρατηγός Αβαρέσκου ασκεί στο σεβάσμιο καθηγητή. Οι ενδείξεις δεν λείπουν. Η πολιτική στροφή του Κούζα είναι θεατή στο κοινοβούλιο όπου δίχως προσχήματα εκδηλώνονται προτροπές για συναίνεση και προτάσεις συνεργασίας με τις άλλες κοινοβουλευτικές δυνάμεις. Δημιουργείται η αίσθηση ότι ο καθηγητής και όσοι τον υποστηρίζουν προσπαθούν να απαλλαγούν από ένα παρελθόν το οποίο θεωρούν μάλλον επιλήψιμο. […]

Το πρώτο πράγμα που κάνει ο Κοντρεάνου φτάνοντας στο Βουκουρέστι είναι να ενημερωθεί για την πραγματική εικόνα που επικρατεί και να καταμετρήσει το μέγεθος της συμφοράς. Πολύ σύντομα διαπιστώνει ότι τα πράγματα είναι χειρότερα από ότι του είχαν περιγράψει. […]

«Πήγα στο Κοινοβούλιο και παρουσιάστηκα στον Καθηγητή Κούζα. Με μεγάλη μου έκπληξη διαπίστωσα ότι ήταν ο μόνος ευδιάθετος ανάμεσα στην γενική θλίψη. Ο Καθηγητής Κούζα πάντα ήταν έτσι. Αναφέρω επ΄ ακριβώς και συνειδητά την συνομιλία που έλαβε χώρα.

-Καλώς όρισες αγαπητέ Κορνήλιε –είπε πλησιάζοντας και δίνοντάς μου το χέρι– Είσαι ένα καλό παιδί. Ασχολήσου όπως έκανες μέχρι τώρα τις δουλείες σου και όλα θα γίνουν καλύτερα.
-Κύριε Καθηγητά νοιώθω πληγωμένος κατάκαρδα για την δυστυχία που μας χτύπησε.
-Δεν μας χτύπησε καμία δυστυχία, ο Σύνδεσμος είναι ισχυρός όσο ποτέ. Μόλις χθες επέστρεψα από την Βράιλα. Ο λαός με υποδέχθηκε με μουσικές, με τύμπανα, με ατελείωτα χειροκροτήματα. Θα δεις τι συμβαίνει πραγματικά στη χώρα. Όλη η χώρα είναι μαζί μας.

Αφού ανταλλάξαμε λίγες ακόμα λέξεις αποχώρησα. Αναρωτιόμουν έκπληκτος.
Πως μπορεί ένας αρχηγός που βλέπει το στράτευμά του διαλυμένο από τον πόνο, κομμένο στα δύο στο έλεος της απελπισίας να είναι τόσο ευδιάθετος; Είναι δυνατόν να μην αντιλαμβάνεται την καταστροφή; Η από την στιγμή που την αντιλαμβάνεται πως μπορεί να είναι τόσο ευχαριστημένος;»
Οι καινούριες εθνικές εκλογές λαμβάνουν χώρα τον Ιούνιο του 1927. […] Νικητές αναδεικνύονται οι Εθνικοφιλελεύθεροι. […] Το πανίσχυρο μέχρι τότε Λαϊκό κόμμα του Στρατηγού Αβαρέσκου συντρίβεται .Όχι μόνο δε καταφέρνει να εκλέξει κανένα εκπρόσωπό του, στα δύο σώματα, αλλά συμπαρασύρει στη καταστροφή του τους συμμάχους του όπως τον Γιόργκα και τον Κούζα. […]

Θεόδωρος Μανιάτης

https://storiacontroversa.blogspot.gr/2015/12/14a.html


Η ΛΕΓΕΩΝΑ ΤΟΥ ΑΡΧΑΓΓΕΛΟΥ ΜΙΧΑΗΛ

 

Λίγες μόνο ημέρες μετά τις εθνικές εκλογές του Ιουνίου και τον καταποντισμό του κινήματος της Εθνικοχριστιανικής Άμυνας, αναμενόμενο άλλωστε, ο Κοντρεάνου βρίσκεται αντιμέτωπος με μια σειρά κρίσιμων αποφάσεων που έχουν να κάνουν με τη παραπέρα μορφή της πολιτικής δράσης.

Όπως θα γράψει ο ίδιος:

«Μπροστά σε παρόμοια κατάσταση αποφάσισα να μη παραμείνω ούτε στη μία ούτε στην άλλη ομάδα, να μη παραδοθώ, άλλα να ξεκινήσω την οργάνωση της νεολαίας υπό την ευθύνη μου, σύμφωνα με τις επιταγές της καρδιάς και της λογικής, να συνεχίσω τον αγώνα, να μη συνθηκολογήσω.»

Η απόφασή του αυτή βρίσκει ένθερμους υποστηρικτές στα πρόσωπα των παλαιών αφοσιωμένων συντρόφων του όπως Ion Mota, Ilie Garneata, Corneliu Georgescu και Radu Mironovici. H στάση τους επηρεάζει θετικά την ευρύτερη ομάδα των λεγόμενων «Βουκουρεστιανών» που αποτελείται κυρίως από φοιτητές. Όλοι βιάζονται να ριχτούν με ενθουσιασμό στο καμίνι της καινούριας περιπέτειας. Από τη πλευρά του ο Κοντρεάνου, που δεν θέλει η αμφιβολία ή η απογοήτευση για τα τελευταία γεγονότα, να προλάβει να βρει θέση στις καρδιές τους, δίνει τη δική του μάχη με το χρόνο.

Στις 24 Ιουνίου 1927 το βράδυ, μια μικρή ομάδα επιλεγμένων συντρόφων συγκεντρώνεται με χίλιες προφυλάξεις, στο διαμέρισμα της οδού Florilor (Ανθέων) αριθμός 26 όπου μένει ο Κοντρεάνου. Σκοπός της συνάντησης, που προβλέπεται συντομότατη, είναι να ακούσουν οι φοιτητές από τα χείλη του Κοντρεάνου όχι μια βαρύγδουπη διακήρυξη αρχών, αλλά μια λακωνική ανακοίνωση η οποία όμως αποτελεί, τη ληξιαρχική πράξη γέννησης του καινούριου πολιτικού φορέα.

«Σήμερα. Παρασκευή 24 Ιουνίου 1927 εορτή του Αγίου Ιωάννη του Βαπτιστή στις 10 μ.μ ιδρύεται η Λεγεώνα του Αρχαγγέλου Μιχαήλ κάτω από την προσωπική μου καθοδήγηση. Είθε αυτός που θα ενταχθεί στις γραμμές μας να διαθέτει ακλόνητη πίστη. Είθε αυτός που ακόμα και τώρα αμφιταλαντεύεται να παραμείνει εκτός. Με το παρόν έγγραφο ονομάζω τον Radu Mironovici, αρχηγό της Φρουράς της Εικόνας.» 

Υπάρχει μια ασυνήθιστη βιασύνη στο όλο εγχείρημα. Ο Κοντρεάνου δεν επιθυμεί εκκρεμότητες με το παρελθόν και όσες υπάρχουν είναι αποφασισμένος να τις λύσει άμεσα. Από την άλλη δεν θέλει να αιφνιδιάσει χθεσινούς συντρόφους και πάνω από όλα το Καθηγητή Κούζα, τον μέχρι τότε αρχηγό τους. Αποφασίζει, και οι άλλοι συμφωνούν, ότι η πρώτη υποχρέωσή τους είναι να τον ενημερώσουν για την απόφασή τους να ακολουθήσουν πορεία ξεχωριστή και με την ευκαιρία να αποδεσμευτούν από κάθε όρκο πίστης που του είχαν δώσει.

Την επομένη ακριβώς, 25 Ιουνίου, ο Κοντρεάνου επικεφαλής της ομάδας των «Βουκουρεστιανών» ζητά ακρόαση από τον Κούζα. Ο Κούζα αποδέχεται αμέσως το αίτημα και τους υποδέχεται στο σπίτι του, στην οδό Σκοντρέσκου αριθμός 3. Η συνάντηση έχει όλα τα χαρακτηριστικά μιας φορτισμένης συγκινησιακά στιγμής. Πίσω από το γραφείο του όρθιος ο Κούζα, δεν είναι ο πολιτικός που οφείλει να απολογηθεί για μια σειρά λαθών, που οδήγησαν στην εκλογική ήττα, αλλά ο ανέκφραστος σοβαρός καθηγητής που οφείλει να σταθμίσει την γνωστική επάρκεια εξεταζόμενων. Απέναντι του μπροστά από το γραφείο οι νεαροί σιωπηλοί, κρέμονται από τα χείλη του Κοντρεάνου. Ο τελευταίος φανερά συγκινημένος ξεδιπλώνει ένα κομμάτι χαρτί πάνω στο οποίο είναι γραμμένο το κείμενο μιας σύντομης επιστολής.
«-Κύριε Καθηγητά. Ερχόμαστε εδώ σε σας για τελευταία φορά για να σας αποχαιρετίσουμε και για να σας παρακαλέσουμε να μας απαλλάξετε από κάθε προηγούμενο όρκο. Στον δρόμο που τώρα ακολουθείτε, εμείς δεν μπορούμε να σας ακολουθήσουμε, γιατί ακριβώς έχουμε πάψει να πιστεύουμε σ΄ αυτόν. Δεν μπορούμε να βαδίζουμε δίχως πίστη γιατί ακριβώς αυτή η πίστη μας έδωσε όλο αυτόν τον ενθουσιασμό για τον αγώνα. Παρακαλώντας να μας απαλλάξετε από κάθε όρκο εξακολουθούμε να δίνουμε τον αγώνα μόνοι μας. Σύμφωνα με τις επιταγές του πνεύματος και της καρδιάς μας.»
Στη συνέχεια το λόγο πήρε ο καθηγητής.
«-Αγαπητοί μου, σας απαλλάσσω από κάθε όρκο και σας συμβουλεύω τώρα που βαδίζετε πλέον μόνοι σας στη ζωή, να μην υποπέσετε σε λάθη. Ειδικά στη πολιτική, τα λάθη πληρώνονται ακριβά. Έχετε ήδη το παράδειγμα των σφαλμάτων που διαπράχθηκαν στη πολιτική του Πέτερ Καρπ και πόσο μοιραία υπήρξαν. Από τη πλευρά μου εγώ σας εύχομαι κάθε καλό.»  (Έδωσε το χέρι του σε κάθε ένα χωριστά.)

Η Λεγεώνα δεν πρόκειται να ακολουθήσει το δρόμο των πολιτικών κομμάτων, δεν θα αποκτήσει ποτέ τη φυσιογνωμία ενός πολιτικού κόμματος με την κλασσική έννοια του όρου. Η Λεγεώνα, ένας οργανισμός δίχως χρήματα και δίχως πολιτικά προγράμματα, στηρίζει όλες τις ελπίδες στο θεό και στο θέλημά του. Το μοναδικό ισχυρό εφόδιο του λεγεωνάριου  είναι η πίστη στο θεό που κατασκηνώνει στη καρδιά του. Αυτός θα τους βοηθήσει να φέρουν σε πέρας το σκοπό τους. Να δημιουργήσουν το νέο άνθρωπο. Έναν νέο άνθρωπο απαλλαγμένο από εγωισμούς, απελευθερωμένο από τη σκλαβιά της ύλης με τη ψυχή να ξεχειλίζει αγάπη για τη πατρίδα και το γένος του.
«Σ΄ αυτόν τον αιώνα -θα γράψει ο Κοντρεάνου- που η ύλη κυριαρχεί παντοδύναμη και κανείς δεν ξεκινά να κάνει κάτι δίχως πρώτα να αναρωτηθεί «ποιο θα είναι το κόστος;», ο Θεός θέλησε να αποδείξει ότι στον  αγώνα της Λεγεώνας για τη νίκη, η ύλη δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο.»
Αρχίζει το έργο της ανασυγκρότησης . Ένας ένας οι σύντροφοι έρχονται να πυκνώσουν τις γραμμές έτοιμοι να προσφέρουν με ενθουσιασμό το καλύτερο εαυτό τους . Τα δεδομένα ξεκάθαρα , οι επιφυλάξεις ελάχιστες. […]

 

Θεόδωρος Μανιάτης

https://storiacontroversa.blogspot.gr/2016/04/14.html


ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΗΣ 20 ΚΑΙ 22 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΥ

Οι καινούργιες πολιτικές εκλογές στη Ρουμανία για την ανάδειξη Βουλής των Αντιπροσώπων και Γερουσίας προκηρύσσονται για τις 20 και 22 Δεκεμβρίου. Επίσημα η προεκλογική εκστρατεία του Κοντρεάνου ξεκινά στις 11 Νοεμβρίου όταν ο Capitanul δίνει στη δημοσιότητα τα πρώτα ονόματα των υποψηφίων για τη Γερουσία. Ο προεκλογικός πυρετός οδηγεί σε πολλές βίαιες συγκρούσεις. Πρώην σύντροφοι από τα χρόνια του Συνδέσμου της Εθνικοχριστιανικής Άμυνας, τα πράσινα πουκάμισα της σιδηράς Φρουράς και τα μπλε πουκάμισα των Lăncieri (Λογχοφόροι), αντί να σχηματίσουν μέτωπο έστω και προσωρινό, απέναντι στους ιδεολογικούς τους αντιπάλους ματώνουν σε ένα σκληρό εμφύλιο. Η αγριότητα αυτής της αντιπαράθεσης περνά τα σύνορα. Στη Γερμανία η έκπληξη είναι μεγάλη. Διατρέχοντας το κίνδυνο να κατηγορηθεί για ανάμειξη στις εσωτερικές υποθέσεις της Ρουμανίας, ο Alfred Rosenberg κάνει έκκληση στη κοινή λογική και  επιχειρεί με αυστηρές παραινέσεις να αμβλύνει την εμφύλια διένεξη δίχως αποτέλεσμα.

Έστω και κάτω από τις συνθήκες αυτές οι Λεγεωνάριοι του Κοντρεάνου σχεδιάζουν το μεγάλο ποιοτικό άλμα για τη προσέγγιση των μαζών. Οι εφημερίδες, τα προπαγανδιστικά έντυπα και οι συγκεντρώσεις στα αστικά κέντρα, δεν είναι αρκετά. Ο λόγος της Λεγεώνας πρέπει να φτάσει στα πιο απομακρυσμένο χωριό. Αυτό σημαίνει ότι οι λεγεωνάριοι προπαγανδιστές, είτε έφιπποι, είτε πεζή θα διασχίσουν σε μήκος και σε πλάτος τη χώρα για να ξεσηκώσουν τους πολίτες, ιδιαίτερα τους νέους, για να δείξουν ότι με τις ιδέες τους βρίσκονται σε ανοικτή ρήξη με τον παλιό κόσμο για να προαναγγείλουν τον ερχομό μιας νέας εποχής με δικαιοσύνη και ευημερία.

Ο προεκλογικός αγώνας είναι σκληρός. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία τουλάχιστον 4 λεγεωνάριοι δολοφονούνται και πάνω από 300 οδηγούνται στις φυλακές με διάφορα προσχήματα.

[…]
Στις 26 Νοεμβρίου  ο Corneliu Codreanu δίνει στη δημοσιότητα τα ονόματα του συνόλου σχεδόν των υποψηφίων του Κόμματος για τη Βουλή, και τέσσερις ημέρες αργότερα κάνει ξεκάθαρες δηλώσεις σχετικά με την εξωτερική πολιτική που η χώρα οφείλει να ακολουθήσει:

«Είμαι εναντίον των μεγάλων δυτικών Δημοκρατιών, είμαι εναντίον της Μικρής Συνεννόησης, είμαι εναντίον με την Βαλκανικής Συνεννόησης και δεν έχω κανένα δεσμό με την ΚΤΕ στην οποία δεν πιστεύω. Πιστεύω ότι στην Εξωτερική πολιτική η Ρουμανία οφείλει  να είναι στο πλευρό της Ρώμης και του Bερολίνου, στο πλευρό των κρατών που έχουν προχωρήσει σε εθνικές επαναστάσεις. Ενάντια στον Μπολσεβικισμό.

Σαράντα οκτώ ώρες μετά τη νίκη του Λεγεωνάριου κινήματος, η Ρουμανία θα έχει προχωρήσει σε μια καινούργια συμμαχία με την Ρώμη και το Βερολίνο βαδίζοντας με τον τρόπο αυτό στο μονοπάτι της ιστορικής παγκόσμιας αποστολής της: για την υπεράσπιση του σταυρού, της κουλτούρας και του Χριστιανικού πολιτισμού.»

Οι Γενικές πολιτικές εκλογές της 20 Δεκεμβρίου 1937 για  τη Βουλή των Αντιπροσώπων κρύβουν δυσάρεστες εκπλήξεις για το PNL και τους Φιλελεύθερους του Tătărescu. Αν και πρώτο κόμμα με σχεδόν 36% δεν μπορεί να διασφαλίσει την κοινοβουλευτική πλειοψηφία για κάτι περισσότερο από 4 εκατοστιαίες μονάδες. Δεύτερο και σε απόσταση ασφαλείας ακολουθεί το Εθνικό Κόμμα των αγροτών με 20,40%. Τρίτο κίνημα των Λεγεωνάριων κάτω από το καινούργιο πολιτικό σχήμα «Όλα για την Πατρίδα» δημιουργεί τη μεγάλη έκπληξη. Παρά τη κυβερνητική τρομοκρατία καταφέρνει να  κερδίσει το 15,6% των ψήφων που μεταφράζονται σε  66 έδρες στο Κοινοβούλιο. […]

Για τους Φιλελεύθερους του Gheorghe Tătărescu που κυβερνούσαν από το 1933, η συγκυβέρνηση είναι μονόδρομος. Φαίνεται ότι οι Φιλελεύθεροι προσανατολίζονται σε λάθος επιλογή γι αυτό, ο Βασιλιάς με απευθείας παρέμβασή του  αποφασίζει ότι κυβέρνηση θα σχηματίσει το τέταρτο κατά σειρά Κόμμα. […]

Η κυβέρνηση Goga είναι η τελευταία προσπάθεια του Θρόνου να ξεμπερδεύει με το Κοντρεάνου πριν αναγκαστεί να καταφύγει σε μέτρα δραστικά, πριν αναγκαστεί να καταφύγει στη στυγνή τρομοκρατία. Το γεγονός ότι το κίνημα των Λεγεωναρίων είναι πλέον η τρίτη σε μέγεθος πολιτική δύναμη της χώρας που συνεχώς διευρύνεται, σημαίνει ότι η τελική σύγκρουση είναι αναπόφευκτη.

 
Θεόδωρος Μανιάτης

https://storiacontroversa.blogspot.gr/2011/10/1937.html



Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ OKTABIANOY GOGA

 

Ο εθνικιστής, ο αντισημίτης, o ποιητής, ο πολιτικός Octavian Goga πολιτικός αρχηγός του Εθνικού Χριστιανικού Κόμματος που είχε έρθει τέταρτο σε κοινοβουλευτική δύναμη, στις τελευταίες πολιτικές εκλογές, ύστερα από κάποιους δικαιολογημένους αρχικούς ενδοιασμούς, αποδέχεται τελικά τη βασιλική εντολή περί σχηματισμού Κυβέρνησης. […]

Ο Πρωθυπουργός κάνει τις πρώτες του δηλώσεις. Διαβεβαιώνει ότι η Ρουμανία θα εξακολουθήσει να παραμένει σταθερά προσηλωμένη στη Κοινωνία των Εθνών, τη μικρή Αντάντ και το Βαλκανικό Σύμφωνο. Πρόθεση της Κυβέρνησης είναι να διατηρήσει και να ενισχύσει ακόμα περισσότερο τις φιλικές σχέσεις με Γαλλία και Αγγλία, και ελπίζει σε μια μεγαλύτερη οικονομική κυρίως, συνεργασία με Γερμανία και Ιταλία. Η ομαλοποίηση των σχέσεων με τη Σοβιετική Ένωση, που λόγω Βεσσαραβίας περνούν παρατεταμένη περίοδο κρίσης εντάσσεται στο γενικό κλίμα καλής γειτονίας και συνεργασίας.

Αρχικά η Φρουρά τηρεί απέναντι στη νέα Κυβέρνηση, στάση αναμονής. […]
Στο ραδιοφωνικό του διάγγελμα προς το λαό ο Πρωθυπουργός Goga παρουσιάζει με σαφήνεια τις βασικές αρχές του κυβερνητικού του προγράμματος.

«Η εθνική ιδέα, κυριαρχεί στις καρδιές όλων με τη κραυγή: Η Ρουμανία στους Ρουμάνους. Αυτό είναι το πιστοποιητικό γέννησης της νέας κυβέρνησης. Πιστεύουμε στη Βασιλεία γιατί είναι η θεμελιώδης βάση της ύπαρξης του Κράτους. Θεωρούμε δυνατή τη πραγματοποίηση των αρχών μας πρώτα μέσα από τη φροντίδα να νομοθετούμε σεβόμενοι όλες τις συνταγματικές μορφές.[…]»
Τα προβλήματα της εσωτερικής πολιτικής είναι πολλά και σύνθετα. Αναζητώντας τους υπεύθυνους της Ρουμανικής κακοδαιμονίας η κυβέρνηση από τη πρώτη στιγμή δείχνει τους Εβραίους. Μιλώντας στους δημοσιογράφους ο Πρωθυπουργός δίνει το στίγμα της πολιτικής του.

 

Octavian Goga

«Οι ξένοι Ισραηλίται έχουν κατακυριεύσει τους κυριοτέρους κλάδους της βιομηχανίας μας και συγκεκριμένως την βιομηχανίαν του σιδήρου, τα μεταλλεία και τα πετρέλαια. Εις την Ρουμανίαν, με πληθυσμόν 18.000.000 ζουν έν και ήμισυ εκατομμύριον Ισραηλίται. Σκοπεύω να εκδιώξω τους Εβραίους εκ των επιχειρήσεων και με βάσιν το σύνθημα «Η Ρουμανία εις τους Ρουμάνους», να κάμω ώστε όλαι αι θέσεις, αι κατελημμέναι μέχρι τούδε υπό Εβραίων να περιέλθουν εις χείρας των Ρουμάνων. Θα οργανώσωμεν την βιομηχανίαν μας κατά τρόπον όμοιον με τα λεγόμενα φασιστικά κράτη, καίτοι εμείς δεν έχομεν ουδεμίας άλλης φύσεως δεσμούς με τα κράτη ταύτα.

Προτίθεμαι να εφαρμόσω Εθνικήν Επανάστασίν δι’ ειρηνικών μέσων, να δώσω μίαν νέαν ζωήν εις τον λαόν μας. Επιθυμώ να διαψεύσω τας σκοπίμους ειδήσεις τας  διασκορπισθείσας εις το εξωτερικόν, καθ΄ ας  προτίθεμαι να απολύσω όλους τους Εβραίους από τας δημοσίας υπηρεσίας. Δεν υπάρχουν Εβραίοι εις δημοσίας θέσεις εις την Ρουμανίαν.» […]

Ο Goga έχει ξεκάθαρες ιδέες για το μέλλον των ανθρώπων αυτών. Βλέπει τη λύση στη μεταφορά τουλάχιστον 500.000 Εβραίων της Ρουμανίας στην Μαδαγασκάρη. Την πρόταση του αυτή υποστηρίζει και ο Υπουργός των Εξωτερικών Istrate Micescu, δηλώνοντας άκομψα ότι «χρειάζεται το ταχύτερο να καθαρίσουμε το προαύλιό μας γιατί αυτά τα απορρίμματα δεν χρησιμεύουν σε κανέναν.»
Πίσω από το κυνήγι του Εβραίου, ένα άλλο παιχνίδι περισσότερο σκοτεινό, ύπουλο και επικίνδυνο παίζεται με στόχο τη Σιδηρά φρουρά. Πρόθυμος να υλοποιήσει τη βασιλική επιθυμία και να απαλλάξει τη χώρα από τη παρουσία της Λεγεώνας, ο υπουργός των Εσωτερικών καταστρώνει τα σχέδιά του. Πρώτο βήμα. Ο αποκλεισμός των Σιδηροφρουρών από τις εκλογές.

Στις 13 Ιανουαρίου 1938 η Φρουρά τελεί μνημόσυνο για τους ήρωες νεκρούς Mota και Marin και ταυτόχρονα μετρά τη δύναμή της. Με ευκαιρία τη μεγάλη εκδήλωση στην οποία συρρέει πλήθος κόσμου ο Codreanu, ο οποίος ασφαλώς και διαισθάνεται τα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν, επιχειρεί να προειδοποιήσει για την ανάγκη αναβάθμισης της πολιτικής της αντιπαράθεσης με τη κρατική εξουσία. Αναγγέλλει τη δημιουργία ενός ειδικού Σώματος επίλεκτων λεγεωνάριων. Πρόκειται για ένα ημιστρατιωτικού τύπου εθελοντικό Σώμα με την επωνυμία «Σώμα Mota-Marin». Το βασικό του σύνθημα δεν αφήνει περιθώρια για παρερμηνείες «gata de moarte – Έτοιμοι να πεθάνουμε.» […]


Στο μεταξύ ο ίδιος ο Πρωθυπουργός της χώρας, απορροφημένος από τη προεκλογική μάχη δεν φαντάζεται, ότι πίσω από τις πλάτες του μεθοδεύεται σύμφωνα με τη επιθυμία του Βασιλιά, η αντικατάστασή του στα πλαίσια εγκαθίδρυσης μιας δικτατορίας, έστω και με κοινοβουλευτικό μανδύα. Αναζητώντας την εκλογική νίκη δεν διστάζει να προσεγγίσει κι αυτόν ακόμη το Κοντρεάνου. Η συνάντηση πραγματοποιείται με απόλυτη μυστικότητα στις 8 Φεβρουαρίου στο σπίτι του Ion Gigurtu. Η πρόταση του Goga, ξεκάθαρη, συνοψίζεται σε δύο σημεία. Οι υποψήφιοι του κόμματος «όλα για τη Πατρίδα» θα αποσυρθούν από την εκλογική αναμέτρηση και το κόμμα του, θα μετασχηματιστεί σε μια ριζοσπαστική αντισημιτική δεξιά, που με πολύ καλές πιθανότητες επιτυχίας, θα διεκδικήσει τη νίκη.

Φαίνεται ότι, παρόλα τα μέτρα ασφαλείας ο Βασιλιάς πληροφορείται τις κινήσεις του Πρωθυπουργού του και αντιδρά με ετοιμότητα. Δείχνοντας ότι λαμβάνει σοβαρά τις εντολές που φτάνουν από το Παρίσι και το Λονδίνο, στις 12 Φεβρουαρίου 1938, ζητά την παραίτηση της κυβέρνησης των 44 ημερών του Goga.

 
Θεόδωρος Μανιάτης
https://storiacontroversa.blogspot.gr/2016/01/25.html


ΠΡΩΤΗ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΡΙΣΤΕΑ

 

Σύμφωνα με τη βασιλική επιθυμία, η κυβέρνηση Γκόγκα υποβάλλει την παραίτηση της στις 11 Φεβρουαρίου. Μέσα στη νύχτα, ξημερώνοντας η 12η Φεβρουαρίου συγκαλείται το συμβούλιο του Στέμματος για να παρθούν, οι αναγκαίες αποφάσεις. Όλοι τώρα συμφωνούν στο γεγονός, ότι ο τόπος δεν αντέχει καινούριες εκλογές, σε τόσο σύντομο μάλιστα χρονικό διάστημα. Η καινούρια κυβέρνηση, που θα κληθεί να διαχειριστεί τα μεγάλα συσσωρευμένα προβλήματα οφείλει να έχει μια διευρυμένη σύνθεση και να προεδρεύεται από μια εξωκοινοβουλευτική προσωπικότητα σε θέση να εμπνεύσει εμπιστοσύνη και ασφάλεια στους πολίτες. Αυτή η εξωκοινοβουλευτική προσωπικότητα δεν είναι άλλη από τον Πατριάρχη της Ορθόδοξης εκκλησίας της Ρουμανίας, τον Τρανσιλβανό Miron Cristea.

Πίσω από τον εβδομηντάχρονο Πατριάρχη και τη κυβέρνηση προσωπικοτήτων στην οποία συμμετέχουν 7 πρώην Πρωθυπουργοί συμπαρατάσσεται το σύνολο σχεδόν του πολιτικού και οικονομικού κατεστημένου. Μοιραία η κύρια ευθύνη της αντιπολίτευσης πέφτει στους ώμους δύο άσπονδων εχθρών. Των σιδηροφρουρών του Κοντρεάνου και των Lăncieri του Γκόγκα.

Λίγο μετά την ορκωμοσία της καινούριας κυβέρνησης ένα βασιλικό Διάταγμα επεκτείνει σε ολόκληρη την επικράτεια, τη κατάσταση πολιορκίας  με σκοπό τη διασφάλιση του νόμου και της τάξης. Θεωρητικά ο Πατριάρχης είναι ο παντοδύναμος Πρωθυπουργός, αλλά στη πραγματικότητα ο ισχυρός άνδρας της κυβέρνησης δεν είναι άλλος από το Armand Călinescu, τον υπουργό των Εσωτερικών και άσπονδο εχθρό του Κοντρεάνου και της Λεγεώνας. […]

Miron Cristea

Σε αντίθεση με τη προηγούμενη κυβέρνηση, η κυβέρνηση Cristea κρατά απέναντι στο εβραϊκό πρόβλημα μια στάση μετριοπαθή που γεννά ελπίδες. Όλες οι αντισημιτικές εκδηλώσεις που είχαν πάρει μεγάλη έκταση τις τελευταίες εβδομάδες σε ολόκληρη τη χώρα τερματίζονται.  Αντίθετα στο  στόχαστρο της κυβέρνησης μπαίνει ο κοινοβουλευτισμός, το «τέρας με τα 29 κεφάλια», πηγή ανείπωτων συμφορών για το Έθνος . Η  δράση των πολιτικών κομμάτων αναστέλλεται μέχρι την αναθεώρηση του Συντάγματος . Ο στρατός αναλαμβάνει τον έλεγχο των δημόσιων υπηρεσιών. Οι ατομικές ελευθερίες μπαίνουν στο ψυγείο. Η αστυνομία στα πλαίσια των διευρυμένων αρμοδιοτήτων της μπορεί να ερευνά ανενόχλητη σπίτια ή μαγαζιά υπόπτων , να προβαίνει σε συλλήψεις και να πραγματοποιεί κατασχέσεις υλικού που θεωρεί παράνομο. Η λογοκρισία επισημοποιείται , το λουκέτο στις εφημερίδες μετατρέπεται σε απλή γραφειοκρατική διαδικασία , οι συναθροίσεις πολιτών, άσκοπη πολυτέλεια, άλλων εποχών, απαγορεύονται. Στρατιωτικοί κυρίως οι Διοικητές των φρουρών σε κάθε πρωτεύουσα νομού αναλαμβάνουν έμμεσα ή άμεσα καθήκοντα Νομαρχών. […]

Στις 20 Φεβρουαρίου, δίνεται στη δημοσιότητα το νέο σύνταγμα [14] όπου ο διαχωρισμός των εξουσιών παραχωρεί τη θέση του στη Βασιλική κυριαρχία , με έντονα συντεχνιακό χαρακτήρα, [15]
Την επομένη με την εγκύκλιο 148 της 21ης ​​Φεβρουαρίου 1938, ο Κοντρεάνου ,λαμβάνοντας υπόψη τις πρόσφατες πολιτικές εξελίξεις αποφασίζει την αυτοδιάλυση του κόμματος όλα για τη Πατρίδα (Totul Pentru Tara). Προχωρεί περισσότερο Προαναγγέλλει την αναστολή κάθε δραστηριότητας του λεγεωνάριου εμπορίου. Μιλώντας στους δημοσιογράφους εκφράζει τους φόβους του για τα όσα πρόκειται να ακολουθήσουν:
«Εκδηλώνουμε την πίστη μας, προσπαθούμε να συμπεριφερθούμε ομόφωνα με τους νόμους, δεν επιθυμούμε την χρήση βίας. Απέχουμε πάρα πολύ από την ιδέα επιβολής ενός πραξικοπήματος.»
Στις 22 Φεβρουαρίου απευθύνεται με μια επιστολή, στα μέλη της καινούριας κυβέρνησης μέσα από την οποία καταγγέλλει την ευθύνη τους για το πραξικόπημα και τα όσα τραγικά πρόκειται να προκαλέσει στην ίδια τη χώρα. […[ Στις 30 Μαρτίου 1938 η πρώτη κυβέρνηση  Miron Cristea παραχωρεί τη θέση της στη δεύτερη κυβέρνηση Miron Cristea.

 

Θεόδωρος Μανιάτης

https://storiacontroversa.blogspot.gr/2016/03/25.html