Ο ρόλος των Εβραίων στην πολυετή Ρωσο-Ουκρανο-Πολωνική διαμάχη

Στο τελευταίο του βιβλίο που έχει κατασταλεί στη Δύση, ο Σολζενίτσιν παρουσιάζει την ιστορία των Εβραίων στη Ρωσική αυτοκρατορία και τη Σοβιετική Ένωση (1795-1995), και ιδίως τη συμμετοχή τους στο επαναστατικό κίνημα και την καταστροφή της Χριστιανικής Ρωσίας κατά την επανάσταση των Μπολσεβίκων και του Σοβιετικού κράτους.

Ο Πολωνός ιστορικός Bob Korecky λέει ότι αυτό το βιβλίο πρέπει να διαβαστεί από όλους όσους θέλουν να κατανοήσουν την ιστορία της Ανατολικής Ευρώπης.

 

Όταν το 1550 ο Πολωνός βασιλιάς Σιγισμούνδος Αύγουστος επιθύμησε να δώσει στους Εβραίους δωρεάν είσοδο στη Ρωσία, ο Τσάρος Ιβάν ο Τρομερός τον απέκρουσε με αυτά τα λόγια: ”Δεν επιτρέπουμε σε καμία περίπτωση την είσοδο των Εβραίων στην γη μου, γιατί δεν θέλουμε να δούμε το κακό στα εδάφη μας, αλλά είθε ο Θεός να χορηγήσει οι άνθρωποι στη γη μου να ξεκουραστούν απ’ αυτή την ενόχληση. Και εσείς, ο αδελφός μας, δεν πρέπει να μας γράφετε για λογαριασμό των Εβραίων και πάλι, γιατί είχαν αποξενώσει τους Ρώσους από τον Χριστιανισμό, έφεραν δηλητηριώδη αλκοολούχα υγρά στα εδάφη μας και έκαναν πολύ κακό στα εδάφη μας.”

 

Κατά την τρέχουσα διαμάχη μεταξύ Ρωσίας και Ουκρανίας και οι δύο πλευρές αλληλοκατηγορούνται για αντισημιτισμό, και παραδόξως, αυτό συμβαίνει σε μια εποχή που ολιγάρχες εβραϊκής καταγωγής παίζουν τεράστιο ρόλο και στις δύο χώρες.

Η παρουσία των αντισημιτικών αισθημάτων και στις δύο χώρες είναι εύκολο να κατανοηθεί, δεδομένου της ιστορίας αυτού του τμήματος της Ευρώπης. Ο μεγάλος Ρώσος συγγραφέας και στοχαστής, σοβιετικός αντιφρονούντας Αλεξάντερ Σολζενίτσιν έγραψε ένα βιβλίο με τίτλο “200 Χρόνια Μαζί”, που περιγράφει τον καταστροφικό αντίκτυπο των Εβραίων στην ιστορία της Ρωσίας και της Ουκρανίας. Όχι τυχαία, το βιβλίο αυτό αποκρύφτηκε σχεδόν ολοκληρωτικά στη Δύση, σε αντίθεση με τα άλλα έργα του ίδιου συγγραφέα, όπως το Αρχιπέλαγος Γκουλάγκ, το οποίο του έφερε φήμη και ένα βραβείο Νόμπελ. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι το βιβλίο του παραβίαζε ορισμένα ταμπού και δόγματα στη Δύση.

Στο δεύτερο μέρος του έργου του, ο Σολζενίτσιν περιέγραψε την Εβραϊκή κυριαρχία του Ρωσικού Κομμουνιστικού Κόμματος, την Αμερικανική υποστήριξη για την επανάσταση των Μπολσεβίκων, την κυριαρχία των Εβραίων σε όλα τα επίπεδα της κυβέρνησης των Μπολσεβίκων της Ρωσίας, την εξόντωση των Ρωσικών εθνικών ελίτ και της Ορθόδοξης Εκκλησίας, την ευθύνη των Εβραίων κομμουνιστών για τα εγκλήματα του κομμουνισμού, τις Σοβιετικές εκκαθαρίσεις, τον Εβραϊκό νεποτισμό στην Σοβιετική διοίκηση.

 

holodomor

 

 

ΚΑΤΑΠΝΙΞΗ

Παρά το ότι οι Μπολσεβίκοι Εβραίοι ήταν άθεοι και εχθρικοί προς όλες τις θρησκείες, αισθάνθηκαν ένα ιδιαίτερο μίσος προς τον Χριστιανισμό, σπαρμένο σ’ αυτούς κατά την παιδική ηλικία. Οι περισσότεροι από αυτούς προέρχονταν από οικογένειες ορθόδοξων Εβραίων. Χριστιανοί ιερείς σταλμένοι στα γκουλάγκ είχαν μεταχείριση με μια εξαιρετικά διεστραμμένη σκληρότητα. Ο Σολζενίτσιν περιέγραψε μια σκηνή στην οποία οι ιερείς που φυλακίστηκαν οδηγήθηκαν γυμνοί στο βαθύ κρύο και βουτηγμένοι στο νερό.

Κάτω από την εξουσία των Μπολσεβίκων, οι Χριστιανικές εκκλησίες στη Ρωσία γίνονται πραγματικές “εκκλησίες του μαρτυρίου”. Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία που παρασχέθηκαν από τον Αλέξανδρο Γιάκοβλεφ, κατά την περίοδο 1917 – 1985 περίπου 200.000 κληρικοί διαφόρων αξιών δολοφονήθηκαν, και 300.000 συνελήφθησαν. Μόνο το 1918 με 1939 οι Μπολσεβίκοι σκότωσαν περισσότερους από 130 ορθόδοξους επισκόπους. Δολοφόνησαν επίσης εκατοντάδες χιλιάδες πιστών.

Οι κομμουνιστές ήθελαν να μαδήσουν τον Χριστιανισμό από τις ρίζες από τη Ρωσική ψυχή τελείως. Το γεγονός ότι ο Χριστιανισμός επιβίωσε στη Ρωσία μπορεί να θεωρηθεί σχεδόν σαν ένα είδος θαύματος. Δυστυχώς, η σύγχρονη ιεραρχία της Καθολικής Εκκλησίας, αγνοώντας αυτό το θλιβερό μάθημα ιστορίας, υιοθέτησαν μια στάση μετάνοιας χτυπώντας τα στήθη τους για “αμαρτίες εναντίον των Εβραίων”. Αυτή φαίνεται να είναι η καλύτερη απόδειξη της εμβάθυνσης της διαδικασίας της “Ιουδαιοποίησης της Καθολικής Εκκλησίας.”

 

 

Πολωνική – Εβραϊκή Συνεργασία

Για τους Πολωνούς, το πρώτο μέρος του βιβλίου περιγράφει τον ιστορικό ρόλο της Πολωνίας σε μια ιδιαίτερα ανεύθυνη, ακόμη και από αμέλεια ευνοϊκή μεταχείριση των Εβραίων. Όπου οι Εβραίοι εκδιώχθηκαν από τις περισσότερες ευρωπαϊκές χώρες, οι Πολωνοί βασιλιάδες και ευγενείς άνοιξαν τις πύλες της χώρας, δίνοντάς τους ειδικά προνόμια. Η Πολωνία μερικές φορές ονομαζόταν καταφύγιο για τους Εβραίους (Paradisus Judaeorum) και ακόμη και Ιουδαιο-Πολώνια. Ως αποτέλεσμα αυτής της πολιτικής, στο τέλος του XVIII αιώνα, η Εβραϊκή εθνική ομάδα στην Πολωνία ήταν περίπου 10% του πληθυσμού της χώρας και ήταν η μεγαλύτερη στην Ευρώπη.

Άπληστοι Εβραίοι Πολωνοί έλαβαν ενεργό μέρος στο Πολωνικό Drang nach Osten, το οποίο τελείωσε άσχημα για την Πολωνία. Μετά την υπογραφή το 1569 την Ένωση των εδαφών του Λούμπλιν, Ρώσοι ενσωματώθηκαν στην Πολωνία.

 

Ο Σολζενίτσιν γράφει:

Ο κύριος πληθυσμός αυτής της γης ήταν Ορθόδοξη αγροτιά, με αρκετά σημαντική ελευθερία και απαλλαγμένη από φόρους. Τώρα άρχισε ένας εντατικός αποικισμός της Ουκρανίας από την Πολωνική αριστοκρατία με τη συμμετοχή των Εβραίων. Οι Κοζάκοι που ήταν δεμένοι με τη γη τους, αναγκάστηκαν να την αφήσουν. Έγιναν δουλοπάροικοι και επιβαρύνθηκαν με φόρους… Καθολικοί γαιοκτήμονες επιβάρυναν Ορθόδοξους αγρότες με διάφορους φόρους και δασμούς, και οι Εβραίοι έπαιξαν ιδιαίτερο ρόλο σε αυτή τη διαδικασία. Οι Εβραίοι αγόρασαν το δικαίωμα για παραγωγή και πώληση της βότκας και το δικαίωμα να λαμβάνουν δραστηριότητα σε άλλους τομείς της οικονομίας. Εβραίος φύλακας, πήρε τη θέση Πολωνού ιδιοκτήτη, στην πραγματικότητα έλαβε την εξουσία επί του αγρότη, ο οποίος στο παρελθόν ανήκε στον ιδιοκτήτη της γης. Ο Εβραίος φύλακας προσπάθησε να βγάλει από ένα χωρικό το μέγιστο δυνατό κέρδος. Στην περίπτωση αυτή, το μίσος των αγροτών κατευθύνθηκε προς τον Καθολικό άρχοντα και τον συνεργάτη του, έναν διαχειριστή Εβραίο.

 

Έτσι, όταν το 1648, μια τρομερή εξέγερση Κοζάκων ξεκίνησε υπό την ηγεσία του Khmelnitsky, Εβραίοι, μαζί με Πολωνούς γαιοκτήμονες ήταν θύματα. Κοζάκοι σκότωσαν μερικές εκατοντάδες χιλιάδες Εβραίων και Πολωνών πολιτών με αφάνταστη σκληρότητα.

Είναι τρομακτικό το πόσο βαθιά η Πολωνική-Εβραϊκή καταπίεση και τα παράπονα έχουν κολλήσει στο μυαλό της Ουκρανικής κοινωνίας, όταν μερικούς αιώνες αργότερα, κατά τη διάρκεια του Β ‘Παγκοσμίου Πολέμου το μίσος για τους «Πολωνούς άρχοντες» ήταν η αιτία για φοβερά εγκλήματα που διαπράχθηκαν από τους Ουκρανούς εθνικιστές στον Πολωνικό πληθυσμό στην λεγόμενη σφαγή της Volhynia. Αυτή τη φορά, όμως, τα κύρια θύματά τους δεν ήταν Πολωνοί ευγενείς ή οι Εβραίοι, αλλά αθώοι Πολωνοί αγρότες – έποικοι στην Ουκρανία.

Από την άλλη πλευρά, στα 1930, Μπολσεβίκοι Εβραίοι λιμοκτόνησαν εκατομμύρια Ουκρανών Ορθόδοξων αγροτών. Η Ουκρανική γη έγινε ένα τεράστιο στρατόπεδο θανάτου. Ολόκληρα χωριά αποσβήστηκαν και μαζικοί τάφοι κάλυψαν το τοπίο της περιοχής.

Σχεδόν το 25% του πληθυσμού εξαφανίστηκε. Μερικές φορές, αυτά τα εγκλήματα αποδίδονται στον Ρωσικό εθνικισμό και σοβινισμό στην καταπολέμηση του Ουκρανικού εθνικισμού. Ως εκ τούτου, αυτή είναι μια απαραίτητη υπενθύμιση για τις ιστορικές ρίζες του μίσους μεταξύ Ρώσων, Ουκρανών, Πολωνών και Εβραίων.

 

https://www.scribd.com/document/329120247/Aleksandr-Solzhenitsyn-200-Years-Together

 

Πηγή: http://www.offtherecord.net.gr/2016/01/23/ο-εβραικός-ιμπεριαλισμός-είναι-το-παρ-2/